föstudagur, mars 31, 2006
Þann 1. apríl mun Háskólakórinn flytja verkið Requiem eftir Gabriel Fauré auk annarra verka eftir Fauré, Benjamin Britten og fleiri. Kórnum til aðstoðar verða Margrét Einarsdóttir, sópran og Keith Reed, baritón sem munu syngja einsöng, auk Jón Leifs Camerata sem munu sjá um undirspil. Stjórnandi kórsins er Hákon Leifsson.Háskólakórinn hefur verið starfræktur síðan 1972 og er kórinn skipaður stúdentum við Háskóla Íslands. Í kórnum er mikill metnaður í flutningi verka, en þessir tónleikar eru seinni tónleikar af tveimur sem kórinn heldur í vor, auk þess að syngja við útskriftir og ýmsar aðrar athafnir Háskóla Íslands. Háskólakórinn syngur ýmis konar tónlist, þó áhérsla sé lögð á íslenska tónlist. Kórinn er þessa stundina að ljúka upptökum á íslenskri kóratónlist sem mun koma út í ár. Meðlimir kórsins eru um fimmtíu talsins úr vel flestum deildum háskólans.
Tónleikarnir verða laugardaginn 1. apríl klukkan 17:00 í Neskirkju.
Miðapantanir eru í síma 860-7373 og á kor@hi.is en miðasala fer einnig fram við inngang.
sunnudagur, mars 26, 2006
Og allir tilbúnir...and action...yes, we start now...
Ég eyddi gærmorgninum í að sitja í Þjóðleikhúsinu með skært ljós í andlitinu. Hálfsofandi tókst mér að rifja upp hvað það er lítið gaman að vera statisti.
Illa borgað, tillitslaust og frekt starf. Ekki að starf geti verið þessir hlutir en ráðnir starfsmenn framleiðslufyrirtækjanna sjá þó til þess að þetta hljómi rökrétt.
Í fyrsta lagi þá eru íslenskir "kvikmyndagerðarmenn" haldnir þeirri villu að þeir séu færir í því sem þeir eru að gera, sem veldur því að þeir virka hrokafullir. Þá kemur reynsluleysi þeirra út meira eins og "ópróffessionalismi."
Ef þið ákveðið einn daginn að stofna framleiðslufyrirtæki þá eru nokkur atriði sem ber að hafa í huga. Ekki láta fólk bíða eilífð eftir að þið drullist til að koma ykkur fyrir, þið eruð tilbúnir þegar þið segið fólkinu að mæta. Þið látið ekki aðra sjá um vinnunna ykkar, ef ykkur vantar fólk þá verðið þið að redda þeim sjálf, annað er örþrifafullt og óáreiðanlegt. Þið standið við orð ykkar og ef eitthvað klúðrast þá er það á ykkar ábyrgð og ber að vinna úr eins vel og mögulegt er án þess að það bitni á saklausum þrælum.
Það er eflaust fleira sem ber að hafa í huga en hvað veit ég.
Ég eyddi gærmorgninum í að sitja í Þjóðleikhúsinu með skært ljós í andlitinu. Hálfsofandi tókst mér að rifja upp hvað það er lítið gaman að vera statisti.
Illa borgað, tillitslaust og frekt starf. Ekki að starf geti verið þessir hlutir en ráðnir starfsmenn framleiðslufyrirtækjanna sjá þó til þess að þetta hljómi rökrétt.
Í fyrsta lagi þá eru íslenskir "kvikmyndagerðarmenn" haldnir þeirri villu að þeir séu færir í því sem þeir eru að gera, sem veldur því að þeir virka hrokafullir. Þá kemur reynsluleysi þeirra út meira eins og "ópróffessionalismi."
Ef þið ákveðið einn daginn að stofna framleiðslufyrirtæki þá eru nokkur atriði sem ber að hafa í huga. Ekki láta fólk bíða eilífð eftir að þið drullist til að koma ykkur fyrir, þið eruð tilbúnir þegar þið segið fólkinu að mæta. Þið látið ekki aðra sjá um vinnunna ykkar, ef ykkur vantar fólk þá verðið þið að redda þeim sjálf, annað er örþrifafullt og óáreiðanlegt. Þið standið við orð ykkar og ef eitthvað klúðrast þá er það á ykkar ábyrgð og ber að vinna úr eins vel og mögulegt er án þess að það bitni á saklausum þrælum.
Það er eflaust fleira sem ber að hafa í huga en hvað veit ég.
miðvikudagur, mars 22, 2006
Þangað sem bókagókagagnrýnendur fara til að deyja
Saparmurat Niyazov, forseti/einræðisherra Túrkmenistans, betur þekktur sem Túrkmenbasjí, hefur heitið þjóð sinni að þeir sem lesi nýútkomna bók hans þrisvar fái himnavist fyrir vikið. Bókin mun gera lesendur gáfaðari, bæti andlega heilsu og svo framvegis. Þessi bók verður að sjálfsögðu skyldulesning í öllum grunnskólum landsins og hefur ríkisstjórnin nú þegar lýst henni yfir sem heilagt rit.
Ég vil ekki dæma menn, sérstaklega ekki snarbilaða einræðisherra, en þegar þetta er ekki furðulegasti hluturinn sem þú hefur gert þá ættirðu að fá hjálp frá vini þínum herra Geðlyf.
Meðal afreka Niazov er að banna fréttamönnum að nota farða þar sem hann átti erfitt meða að sjá munin á karlmönnum og kvenmönnum, þar að auki banna mönnum að vera með sítt hár. Banna að "mæma" með tónlist þegar hún er flutt, banna ballett og óperu, gefa öllum úr með mynd af sér á skífunni, láta alla ökuskírteinishafa ganga í gegn um siðferðispróf (ekki svo slæm hugmynd reyndar), að endurnefna orðið brauð eftir móður sinni (ímyndaðu þér ef rúgbrauð myndi heita rúg-Ingibjörg Einarsdóttir), svo breytti hann einnig nöfnunum á mánuðunum, einn heitir eftir móður hans, einn heitir eftir bókinni hans og svo framvegis. Láta loka öllum bókasöfnum og spítölum ekki í höfuðborginni með þeim rökum að ef fólk er veikt þá geti það komið þangað og að venjulegir túrkmanistar lesi hvort sem er ekki. Láta lækna sveja eið til sín í stað Hippókratesar. Setja þau lög að ef útlendingar vilja giftast túrkmenista þurfa að borga fimmtíuþúsund dollara. Listinn heldur áfram og eflaust á maðurinn margt eftir ógert, kannski lætur hann til dæmis reisa óteljandi fleiri gullstyttur af sér.
Mig langar allavega að lesa þessa bók, hún er eflaust alveg frábær.
Saparmurat Niyazov, forseti/einræðisherra Túrkmenistans, betur þekktur sem Túrkmenbasjí, hefur heitið þjóð sinni að þeir sem lesi nýútkomna bók hans þrisvar fái himnavist fyrir vikið. Bókin mun gera lesendur gáfaðari, bæti andlega heilsu og svo framvegis. Þessi bók verður að sjálfsögðu skyldulesning í öllum grunnskólum landsins og hefur ríkisstjórnin nú þegar lýst henni yfir sem heilagt rit.
Ég vil ekki dæma menn, sérstaklega ekki snarbilaða einræðisherra, en þegar þetta er ekki furðulegasti hluturinn sem þú hefur gert þá ættirðu að fá hjálp frá vini þínum herra Geðlyf.
Meðal afreka Niazov er að banna fréttamönnum að nota farða þar sem hann átti erfitt meða að sjá munin á karlmönnum og kvenmönnum, þar að auki banna mönnum að vera með sítt hár. Banna að "mæma" með tónlist þegar hún er flutt, banna ballett og óperu, gefa öllum úr með mynd af sér á skífunni, láta alla ökuskírteinishafa ganga í gegn um siðferðispróf (ekki svo slæm hugmynd reyndar), að endurnefna orðið brauð eftir móður sinni (ímyndaðu þér ef rúgbrauð myndi heita rúg-Ingibjörg Einarsdóttir), svo breytti hann einnig nöfnunum á mánuðunum, einn heitir eftir móður hans, einn heitir eftir bókinni hans og svo framvegis. Láta loka öllum bókasöfnum og spítölum ekki í höfuðborginni með þeim rökum að ef fólk er veikt þá geti það komið þangað og að venjulegir túrkmanistar lesi hvort sem er ekki. Láta lækna sveja eið til sín í stað Hippókratesar. Setja þau lög að ef útlendingar vilja giftast túrkmenista þurfa að borga fimmtíuþúsund dollara. Listinn heldur áfram og eflaust á maðurinn margt eftir ógert, kannski lætur hann til dæmis reisa óteljandi fleiri gullstyttur af sér.
Mig langar allavega að lesa þessa bók, hún er eflaust alveg frábær.
mánudagur, mars 20, 2006
Ég varð að pósta þessu
Þetta er eitt það besta sem ég hef fengið hingað til, þó ég held ég hafi meira að segja fengið þetta áður þá er þetta aðeins breytt til að vera ennþá heimskulegra (vonandi viljandi), en ég hef heldur aldrei lesið þetta almennilega svo hver veit. Það besta er að þetta er búið að vera að ganga á milli fólks í allavega 5 ár.
Hérna er þetta→
Þetta er eitt það besta sem ég hef fengið hingað til, þó ég held ég hafi meira að segja fengið þetta áður þá er þetta aðeins breytt til að vera ennþá heimskulegra (vonandi viljandi), en ég hef heldur aldrei lesið þetta almennilega svo hver veit. Það besta er að þetta er búið að vera að ganga á milli fólks í allavega 5 ár.
Hérna er þetta→
föstudagur, mars 17, 2006
Patreksmessa
Í dag, 17. mars, er dagur hins heilaga Patreks haldin hátíðlegur. Þetta er eins og flestir vita írskur og kaþólskur siður en hefur verið að afla sér vinsælda undanfarið meðal hina trúlausu og ó'írsku, sem er ekki skrítið þar sem hátíðarhöldin felast fyrst og fremst í skrúðgöngu og drykkju bjórs.
Kannski ég fái mér einn tékkneskan bjór með grænum matarlit í tilefni dagsins. Skál fyrir írum, þeir eru með flottan hreim.
Í dag, 17. mars, er dagur hins heilaga Patreks haldin hátíðlegur. Þetta er eins og flestir vita írskur og kaþólskur siður en hefur verið að afla sér vinsælda undanfarið meðal hina trúlausu og ó'írsku, sem er ekki skrítið þar sem hátíðarhöldin felast fyrst og fremst í skrúðgöngu og drykkju bjórs.
Kannski ég fái mér einn tékkneskan bjór með grænum matarlit í tilefni dagsins. Skál fyrir írum, þeir eru með flottan hreim.
fimmtudagur, mars 16, 2006
Að gera lítið úr vísindum
Ég vil ekki hljóma fordómafullur, en hvaða fæðingarhálfviti myndi aðhyllast Vísindakirkjuna?
Sértrúarsöfnuðir eru allir frekar undarlegir í mínum augum en þetta er komið frammúr nokkrum undarleika sem ég hef kynnst hvað varðar magn af hálfvitum sem eru tilbúnir að gleypa við þessu rugli.
Þetta er hættulegt og þeir eru farnir að dreifa sér. Hvenær fór skynsemi úr tísku?
P.s. Mér finnst kristnir, múslimir og gyðingar og allir þeirra gyðistrúar líka furðulegir, svo ekki sé minnst á mormóna. Ef þið eruð ósammála þá hvet ég eindregið til umræðna.
Ég vil ekki hljóma fordómafullur, en hvaða fæðingarhálfviti myndi aðhyllast Vísindakirkjuna?
Sértrúarsöfnuðir eru allir frekar undarlegir í mínum augum en þetta er komið frammúr nokkrum undarleika sem ég hef kynnst hvað varðar magn af hálfvitum sem eru tilbúnir að gleypa við þessu rugli.
Þetta er hættulegt og þeir eru farnir að dreifa sér. Hvenær fór skynsemi úr tísku?
P.s. Mér finnst kristnir, múslimir og gyðingar og allir þeirra gyðistrúar líka furðulegir, svo ekki sé minnst á mormóna. Ef þið eruð ósammála þá hvet ég eindregið til umræðna.
þriðjudagur, mars 14, 2006
Fróðleikur dagsins
Hljóð myndast til dæmis þegar sameindir lofts sveiflast í fasa, þannig að bylgjur dreifast út frá hljóðgjafa. Tónhæðin ræðst af tíðni sveiflanna, en tíðnina er unnt að mæla af mikilli nákvæmni. Þegar tíðnin töfaldast hækkar tónninn um eina áttund.
Í vestrænni tónlist er áttundinni skipt upp í í tólf tóna og eru þeir nákvæmlega skilgreindir, þannig er til dæmis tónninn einstrikað a 440 sveiflur á sekúndu.
Ef söngvari sem ætlar sér að syngja tiltekinn tón hittir ekki nákvæmlega á rétta tíðni, þá syngur hann einfaldlega falskt og skiptir þá ekki máli hvernig rödd hann hefur. Gott tóneyra skiptir því miklu máli til að fólk geti sungið og því er mikil áhersla lögð á þennan þátt í námi söngvara og í kórastarfi.
-Af Vísindavefnum
Hljóð myndast til dæmis þegar sameindir lofts sveiflast í fasa, þannig að bylgjur dreifast út frá hljóðgjafa. Tónhæðin ræðst af tíðni sveiflanna, en tíðnina er unnt að mæla af mikilli nákvæmni. Þegar tíðnin töfaldast hækkar tónninn um eina áttund.
Í vestrænni tónlist er áttundinni skipt upp í í tólf tóna og eru þeir nákvæmlega skilgreindir, þannig er til dæmis tónninn einstrikað a 440 sveiflur á sekúndu.
Ef söngvari sem ætlar sér að syngja tiltekinn tón hittir ekki nákvæmlega á rétta tíðni, þá syngur hann einfaldlega falskt og skiptir þá ekki máli hvernig rödd hann hefur. Gott tóneyra skiptir því miklu máli til að fólk geti sungið og því er mikil áhersla lögð á þennan þátt í námi söngvara og í kórastarfi.
-Af Vísindavefnum
sunnudagur, mars 12, 2006
Hvar erum við?
Var að hjálpa bróður mínum símleiðis að reyna að finna afmælisgjöf handa frænda okkar, hugmyndin var að gefa honum tölvuleik. Eftir að hafa sett mig tiltölulega vel inn í heim tölvuleikja áttaði ég mig á að ég hef misst af ýmsu í tölvuleikjaþróun undanfarin áratug-og-meira-til.
Nýjasta leikjatölva sem ég á kom út árið 1995 og hún er sáralítið notuð, nema reyndar af bróður mínum. Ég taldi að ég myndi hafa gaman af PlayStation tölvunni þar sem ég átti Nintendo tölvu með bróður mínum þegar ég var yngri, sem var notuð í óhófi. Mér til mikillar undrunar hafði ég litla sem enga þolinmæði fyrir henni og jafnvel minni áhuga. Það var ekki fyrr en Telma kynnti mig fyrir leiknum Crash Bandicoot sem ég notaði hana í meira en tíu mínútur.
Í sjálfu afmælinu hjá frænda mínum fékk ég að prófa leikinn sem við gáfum honum, Prince of Persia: The Sands of Time, sem er eftirgerð af leik sem ég spilaði einmitt fyrir um það bil einum og hálfum áratug síðan. Það fer ekki á milli mála að þróun hefur orðið í tölvuleikjaframleiðslu síðan þá, sem er skemmtilegt. En ég hef samt áhyggjur af því útlitið skipti meira máli en innihaldið nú orðið, en auðvitað myndu stórskemmtilegir leikir sem litu illa út ekki seljast vel, það er eiginlega gefið.
Ég held að ég hafi ekki þolinmæði fyrir þessum nýju leikjum vegna þess að þeir eru allt of flóknir, þegar ég var ungur/yngri þá voru leikir eins og Super Mario Bros. allsráðandi. Mér finnst leikir eins og Tetris miklu viðráðanlegri heldur en þessir nýju leikir og á sama tíma mun skemmtilegri. Eftir litla íhugun held ég að ég haldi mig bara utan þessa alls saman, eins og ég hafði nú mikinn áhuga á tölvuleikjum á sínum tíma þá fer hann dvínandi með aldrinum, þó ég geti fullyrt að þetta sé ekki sökum elli þar sem langt er síðan ég missti þennan áhuga. Ég áttaði mig meira að segja á því fyrir skömmu að ég hef ekki einu sinni athugað hvaða leikir eru í símanum mínum sem ég er búin að eiga í rúmlega hálft ár núna. Skömm af því.
Ég bara get ekki að því gert að velta því fyrir mér hvort það sé eitthvað að mér. Hef ég ekki athygli í eitthvað sem 10 ára börn geta gert vegna þess að ég er gamall og áhugalaus eða vegna þess að ég er með athyglisbrest? Er eðlilegt að vera stákur og finnast tölvuleikir ekki spennandi? Er kannski of lítið magn af testosterone í mér? Hafði ég bara gaman af tvívíðu leikjunum hvort sem er? Eitthvað hefur breyst og ég vil vita hvað það er!
Var að hjálpa bróður mínum símleiðis að reyna að finna afmælisgjöf handa frænda okkar, hugmyndin var að gefa honum tölvuleik. Eftir að hafa sett mig tiltölulega vel inn í heim tölvuleikja áttaði ég mig á að ég hef misst af ýmsu í tölvuleikjaþróun undanfarin áratug-og-meira-til.
Nýjasta leikjatölva sem ég á kom út árið 1995 og hún er sáralítið notuð, nema reyndar af bróður mínum. Ég taldi að ég myndi hafa gaman af PlayStation tölvunni þar sem ég átti Nintendo tölvu með bróður mínum þegar ég var yngri, sem var notuð í óhófi. Mér til mikillar undrunar hafði ég litla sem enga þolinmæði fyrir henni og jafnvel minni áhuga. Það var ekki fyrr en Telma kynnti mig fyrir leiknum Crash Bandicoot sem ég notaði hana í meira en tíu mínútur.
Í sjálfu afmælinu hjá frænda mínum fékk ég að prófa leikinn sem við gáfum honum, Prince of Persia: The Sands of Time, sem er eftirgerð af leik sem ég spilaði einmitt fyrir um það bil einum og hálfum áratug síðan. Það fer ekki á milli mála að þróun hefur orðið í tölvuleikjaframleiðslu síðan þá, sem er skemmtilegt. En ég hef samt áhyggjur af því útlitið skipti meira máli en innihaldið nú orðið, en auðvitað myndu stórskemmtilegir leikir sem litu illa út ekki seljast vel, það er eiginlega gefið.
Ég held að ég hafi ekki þolinmæði fyrir þessum nýju leikjum vegna þess að þeir eru allt of flóknir, þegar ég var ungur/yngri þá voru leikir eins og Super Mario Bros. allsráðandi. Mér finnst leikir eins og Tetris miklu viðráðanlegri heldur en þessir nýju leikir og á sama tíma mun skemmtilegri. Eftir litla íhugun held ég að ég haldi mig bara utan þessa alls saman, eins og ég hafði nú mikinn áhuga á tölvuleikjum á sínum tíma þá fer hann dvínandi með aldrinum, þó ég geti fullyrt að þetta sé ekki sökum elli þar sem langt er síðan ég missti þennan áhuga. Ég áttaði mig meira að segja á því fyrir skömmu að ég hef ekki einu sinni athugað hvaða leikir eru í símanum mínum sem ég er búin að eiga í rúmlega hálft ár núna. Skömm af því.
Ég bara get ekki að því gert að velta því fyrir mér hvort það sé eitthvað að mér. Hef ég ekki athygli í eitthvað sem 10 ára börn geta gert vegna þess að ég er gamall og áhugalaus eða vegna þess að ég er með athyglisbrest? Er eðlilegt að vera stákur og finnast tölvuleikir ekki spennandi? Er kannski of lítið magn af testosterone í mér? Hafði ég bara gaman af tvívíðu leikjunum hvort sem er? Eitthvað hefur breyst og ég vil vita hvað það er!
fimmtudagur, mars 09, 2006
Háskólakórinn heldur tónleika fimmtudaginn 9. mars klukkan 12:30 í Norræna húsinu. Á dagskránni eru ýmis þjóðlög, bæði íslensk og erlend, þeirra á meðal tvö lög eftir Atla Heimi Sveinsson við texta Odds Björnssonar og tvö íslensk þjóðlög í útsetningu Jóns Ásgeirssonar.
[Mynd af Háskólakórnum.]
Háskólakórinn hefur verið starfræktur síðan 1972 og er kórinn skipaður nemendum við Háskóla Íslands. Í kórnum er mikill metnaður í flutningi verka, en þessir tónleikar eru fyrri tónleikar af tveimur sem kórinn heldur í vor, auk þess að syngja við útskriftir og ýmsar aðrar athafnir Háskóla Íslands. Síðari tónleikar kórsins eru á dagskrá í apríl og verða þeir stærri í sniðum. Þau lög sem flutt verða í Norræna húsinu verða einnig á söngprógrammi kórsins í Vaasa á Finnlandi í maí, þar sem hann mun taka þátt í alþjóðlegu kóramóti. Stjórnandi Háskólakórsins er Hákon Leifsson og eru kórmeðlimir í dag rúmlega fimmtíu talsins úr vel flestum deildum háskólans.
[Mynd af Háskólakórnum.]
Háskólakórinn hefur verið starfræktur síðan 1972 og er kórinn skipaður nemendum við Háskóla Íslands. Í kórnum er mikill metnaður í flutningi verka, en þessir tónleikar eru fyrri tónleikar af tveimur sem kórinn heldur í vor, auk þess að syngja við útskriftir og ýmsar aðrar athafnir Háskóla Íslands. Síðari tónleikar kórsins eru á dagskrá í apríl og verða þeir stærri í sniðum. Þau lög sem flutt verða í Norræna húsinu verða einnig á söngprógrammi kórsins í Vaasa á Finnlandi í maí, þar sem hann mun taka þátt í alþjóðlegu kóramóti. Stjórnandi Háskólakórsins er Hákon Leifsson og eru kórmeðlimir í dag rúmlega fimmtíu talsins úr vel flestum deildum háskólans.
þriðjudagur, mars 07, 2006
Skap mitt hefur áhrif á veðrið
Ég á grein í dag á hugsandi.is, hún kemur fyrirsögninni hér að ofan ekkert við.
Ég á grein í dag á hugsandi.is, hún kemur fyrirsögninni hér að ofan ekkert við.
föstudagur, mars 03, 2006
Hljómsveitarfróðleikur
Þá bætist við ein hljómsveit til viðbótar í hljómsveitir-sem-ég-hlusta-dáldið-á hlutann hér á síðunni. Að þessu sinni eru það Kaliforníu-pönkararnir í Bad Religion.
Bad Religion
Hljómsveitin Bad Religion var stofnuð árið 1980, en þá voru meðlimir hljómsveitarinnar 15 ára gamlir. Þeir voru duglegir að spila og gáfu út sína fyrstu suttskífu árið 1981. Þeir öfluðu sér ágætis orðstír í heimabæ sínum Los Angeles, sérstaklega eftir að þeir gáfu út fyrstu plötuna sína "How could Hell be any worse?" árið 1982 á nýstofnuðu Epitaph útgáfu1 sinni, sem þeir stofnuðu fyrir útgáfu stuttskífunnar 1981.
Bad Religion byrjuðu vel en fóru svo að þreifa fyrir sér í hinu stóra heimi "new wave" og þriðja útgáfa þeirra, stuttskífan "Into the unknown" var ekki vinsæl meðal aðdáenda sökum rólegheita hennar. Hljómsveitin hætti svo sama ár (1983) þegar meðlimir hennar fóru sumir hverjir í háskóla.2 Að því loknu var hljómsveitin endurreist og út kom, hin nú klassíska, Suffer árið 1987.
Síðan þá hafa þeir orðið næstum goðsagnakenndir í pönkheiminum og gefið út hvert meistaraverkið á fætur öðru. Bad Religion eru búnir að gefa út heilar 11 plötur síðan 1981, meðal þeirra verðustu að nefna eru Suffer (1987), No Control (1989), Against the Grain (1990), Stranger than Fiction (1994), The Gray Race (1996) og nú síðast The Empire Strikes First (2004).
Tóndæmi:
Stranger than Fiction (af plötunni Stranger than Fiction)
You (af plötunni No Control)
Anesthesia (af plötunni Against the Grain)
Generator (af plötunni Generator)
Opinber heimasíða:
badreligion.com
Aðdáendasíða:
www.thebrpage.net
1 Epitaph útgáfan er ef til vill frægust fyrir hljómsveitir eins og The Offspring, Rancid, NOFX, Pennywise og fleiri Kaliforníu pönksveitir en síðustu árin hafa aðrar tónlistarstefnur verið bætt á listann, má þar nefna listamenn eins og Sage Francis, The Dillinger Escape Plan, Converge, Millencolin, Refused og jafnvel Tom Waits.
2 Þess má geta að söngvaranum tókst einhvern vegin að hafa tíma til að fá sér dokorsgráðu frá Cornell á milli upptaka, tónleikaferðalaga og útgáfu sólóplötu.
Þá bætist við ein hljómsveit til viðbótar í hljómsveitir-sem-ég-hlusta-dáldið-á hlutann hér á síðunni. Að þessu sinni eru það Kaliforníu-pönkararnir í Bad Religion.
Bad Religion
Hljómsveitin Bad Religion var stofnuð árið 1980, en þá voru meðlimir hljómsveitarinnar 15 ára gamlir. Þeir voru duglegir að spila og gáfu út sína fyrstu suttskífu árið 1981. Þeir öfluðu sér ágætis orðstír í heimabæ sínum Los Angeles, sérstaklega eftir að þeir gáfu út fyrstu plötuna sína "How could Hell be any worse?" árið 1982 á nýstofnuðu Epitaph útgáfu1 sinni, sem þeir stofnuðu fyrir útgáfu stuttskífunnar 1981.
Bad Religion byrjuðu vel en fóru svo að þreifa fyrir sér í hinu stóra heimi "new wave" og þriðja útgáfa þeirra, stuttskífan "Into the unknown" var ekki vinsæl meðal aðdáenda sökum rólegheita hennar. Hljómsveitin hætti svo sama ár (1983) þegar meðlimir hennar fóru sumir hverjir í háskóla.2 Að því loknu var hljómsveitin endurreist og út kom, hin nú klassíska, Suffer árið 1987.
Síðan þá hafa þeir orðið næstum goðsagnakenndir í pönkheiminum og gefið út hvert meistaraverkið á fætur öðru. Bad Religion eru búnir að gefa út heilar 11 plötur síðan 1981, meðal þeirra verðustu að nefna eru Suffer (1987), No Control (1989), Against the Grain (1990), Stranger than Fiction (1994), The Gray Race (1996) og nú síðast The Empire Strikes First (2004).
Tóndæmi:
Stranger than Fiction (af plötunni Stranger than Fiction)
You (af plötunni No Control)
Anesthesia (af plötunni Against the Grain)
Generator (af plötunni Generator)
Opinber heimasíða:
badreligion.com
Aðdáendasíða:
www.thebrpage.net
1 Epitaph útgáfan er ef til vill frægust fyrir hljómsveitir eins og The Offspring, Rancid, NOFX, Pennywise og fleiri Kaliforníu pönksveitir en síðustu árin hafa aðrar tónlistarstefnur verið bætt á listann, má þar nefna listamenn eins og Sage Francis, The Dillinger Escape Plan, Converge, Millencolin, Refused og jafnvel Tom Waits.
2 Þess má geta að söngvaranum tókst einhvern vegin að hafa tíma til að fá sér dokorsgráðu frá Cornell á milli upptaka, tónleikaferðalaga og útgáfu sólóplötu.
miðvikudagur, mars 01, 2006
Öskudagurinn
Langfastan byrjar í dag. Hún er sjálfsögðu löngu úrelt fyrirbæri sökum þess að nægur matur er á boðstólnum hér á vesturlöndum, hvaða tíma árs sem er. Kristnir menn eignuðu sér þennan "sið" einhvern tíman snemma á miðöldum líklega og byrjuðu einnig snemma að dreifa ösku yfir höfuð iðrandi kirkjugesta.
Á Íslandi takmarkaðist fastan lengi vel við kjöt og í versta falli fisk og mjólk en undanfarin ár hafa menn mikið verið í því að skipta hefðum út fyrir hentugleika og þekkist það ekki mikið lengur að menn séu að fasta hér á landi. En í því samhengi má líta á Öskudaginn sem einskonar kjötkveðjuhátíð, þó hann fölni í samanburði við ímynd okkar af "alvöru" kjötkveðjuhátíð.
Hátíðarhöldin í kringum Öskudaginn og barnaskólafríið á þeim degi voru á mánudegi þangað til 1917, en þá var dagurinn færður á miðvikudag, sem var ekki löngu eftir að Bolludagurinn hafði fengið sitt nafn. Á þeim mánudegi tíðkaðizt að ganga um í grímubúningum og slá köttinn úr tunnunni. Að flengja fólk með vendi var svo á sviðuðum tíma fært yfir á mánudaginn á meðan hitt var fært yfir á miðvikudaginn, eins undarlega og það hljómar.
Íslendingar eiga þá hefð einir að hengja öskupoka á fólk á Öskudeginum, þó sú hefð virðist vera að deyja hljóðlátum dauðdaga nú um aldamótin. Starfsmenn Vísindavefsins telja meðal annars ástæðu þess vera sú að framleiðsla á títiprjónum hafi breyst þannig að nær ógerlegt sé að beygja þá.
Ég man þó eftir því fyrir ekki meira en 15 árum síðan að saumaðir voru öskupokar í skólanum og þeir hengdir á fólk, þótti okkur það afar tilgangslaust og höfðum við meiri áhuga á namminu. Ef til vill væri ráð að hafi nammi í pokunum í stað ösku.
Ég man líka eftir því að fyrir fimmtán árum þá gengu nær undantekningarlaust allir krakkar um í heimasaumuðum búningum. Í dag þekkist það varla, nema kannski vegna þess að allir krakkarnir vilja ver Silvía Nótt og sá búningar hefur ekki verið framleiddur ennþá. Foreldrar líta kannski margir á það sem kvöð að þurfa að sauma búning á barnið sitt og þar sem úrval búninga hefur farið vaxandi og verð á þeim minnkandi er skiljanlegt að fólk fljóti með straumnum í þeim málum. Sjálfum finnst mér þessir búðarkeyptu búningar ekkert spennandi, þó þeir komi saumavélalausa nútímafólkinu líklega vel.
Langfastan byrjar í dag. Hún er sjálfsögðu löngu úrelt fyrirbæri sökum þess að nægur matur er á boðstólnum hér á vesturlöndum, hvaða tíma árs sem er. Kristnir menn eignuðu sér þennan "sið" einhvern tíman snemma á miðöldum líklega og byrjuðu einnig snemma að dreifa ösku yfir höfuð iðrandi kirkjugesta.
Á Íslandi takmarkaðist fastan lengi vel við kjöt og í versta falli fisk og mjólk en undanfarin ár hafa menn mikið verið í því að skipta hefðum út fyrir hentugleika og þekkist það ekki mikið lengur að menn séu að fasta hér á landi. En í því samhengi má líta á Öskudaginn sem einskonar kjötkveðjuhátíð, þó hann fölni í samanburði við ímynd okkar af "alvöru" kjötkveðjuhátíð.
Hátíðarhöldin í kringum Öskudaginn og barnaskólafríið á þeim degi voru á mánudegi þangað til 1917, en þá var dagurinn færður á miðvikudag, sem var ekki löngu eftir að Bolludagurinn hafði fengið sitt nafn. Á þeim mánudegi tíðkaðizt að ganga um í grímubúningum og slá köttinn úr tunnunni. Að flengja fólk með vendi var svo á sviðuðum tíma fært yfir á mánudaginn á meðan hitt var fært yfir á miðvikudaginn, eins undarlega og það hljómar.
Íslendingar eiga þá hefð einir að hengja öskupoka á fólk á Öskudeginum, þó sú hefð virðist vera að deyja hljóðlátum dauðdaga nú um aldamótin. Starfsmenn Vísindavefsins telja meðal annars ástæðu þess vera sú að framleiðsla á títiprjónum hafi breyst þannig að nær ógerlegt sé að beygja þá.
Ég man þó eftir því fyrir ekki meira en 15 árum síðan að saumaðir voru öskupokar í skólanum og þeir hengdir á fólk, þótti okkur það afar tilgangslaust og höfðum við meiri áhuga á namminu. Ef til vill væri ráð að hafi nammi í pokunum í stað ösku.
Ég man líka eftir því að fyrir fimmtán árum þá gengu nær undantekningarlaust allir krakkar um í heimasaumuðum búningum. Í dag þekkist það varla, nema kannski vegna þess að allir krakkarnir vilja ver Silvía Nótt og sá búningar hefur ekki verið framleiddur ennþá. Foreldrar líta kannski margir á það sem kvöð að þurfa að sauma búning á barnið sitt og þar sem úrval búninga hefur farið vaxandi og verð á þeim minnkandi er skiljanlegt að fólk fljóti með straumnum í þeim málum. Sjálfum finnst mér þessir búðarkeyptu búningar ekkert spennandi, þó þeir komi saumavélalausa nútímafólkinu líklega vel.
Andjörð
Nokkur vel valin lög:
My Chemical Romance - Helena
Rancid - Time Bomb
Operation Ivy - Sound System
Bad Religion - Stranger than Fiction
Melt Banana - Spathic
Vonbrigði - Ó, Reykjavík
Coheed and Cambria - In Keeping...
Bouncing Souls - Bryan's Lament
Nokkrar vel valdar teiknimyndir:
Aðrar vefsíður:
7½ teiknimyndir
Wulffmorgenthaler
Háskólakórinn
Hugsandi
Greinar
Ríkisútvarpið
Vantrú
Greinar
Dordingull.com
Dálkurinn
Stúdentablaðið
A N I M A
Rokk.is
Betrefi
Andspyrna
Eldri skrif:
