þriðjudagur, febrúar 28, 2006
 
Sprengidagur

Sprengidagurinn er á þriðjudegi sjö vikum fyrir Páska. Í kaþólskri trú þá er þetta seinasti dagur fyrir föstu, en hún lýsir sér þannig að þeir borða ekki kjöt fram að páskum. Ólíkt Bolludegi þá dregur Sprengidagur nafn sitt ekki af því sem fólk lætur ofan í sig þennan dag heldur af því að prestar skvettu vatni á fólk á þessum degi, eða "spreng Wasser auf Leute," eins og það er á takmarkaðari þýsku minni.
 
mánudagur, febrúar 27, 2006
 
Bolludagur

Í dag er mánudagur og sjö vikur fyrir páska og eins og venjan er þá er Bolludagurinn þar af leiðandi í dag.

Bolludagurinn er einhvern tímann frá 2. febrúar til 8. mars, dágott bil þar á milli, eins og á páskunum, en dagurinn á rætur sínar að rekja til sjálfs Jésús Krists en hann fann upp bolluna þegar hann var að brugga hveitibjór í gamla daga í bílskúrnum hjá pabba sínum.

En svona í alvörunni þá dregur Bolludagurinn nafn sitt af bolluátinu sem einkennir hann og barst hingað seint á nítjándu öld ásamt þeim sið að vekja menn með flengingum á þessum fagra degi vetrardegi.

-Úr Saga daganna (eða allavega það sem hljómar skynsamlega)
 
föstudagur, febrúar 24, 2006
 
Dilbert veit hvernig málin standa.
 
fimmtudagur, febrúar 23, 2006
 
Ég ætlaði að setja þetta inn í gær,

sem var áðan. En það tafðist.

Þessi fína frú og yndislega kona sem ég kalla ömmu mína varð nefnilega 75 ára í gær.

Ég mætti klukkutíma of seint í hettupeysu í lítið fjölskylduboð og áttaði mig fljótlega á því þegar ég sá að ég fengi ekki bílastæði nema í nokkra mínútna göngufæri að það væri ekki svo einfalt. Amma kann sko að halda veislur, hún má eiga það.

Til hamingju með afmælið amma Hildur Hálfdanardóttir.
 
miðvikudagur, febrúar 22, 2006
 
Mér finnst rassahitarinn í bílnum hennar mömmu óþægilegur

Bíllinn minn er farinn úr bílastæðinu, enginn sem ég þekki er á honum og hann kemur ekki aftur. Hann kemur, öllu heldur, vonandi ekki aftur vegna þess að ég er búin að selja hann og vil hann ekkert aftur nema ég fái að halda peningunum.

Hans verður þó saknað, ég settist upp í hann mörg þúsund sinnum þessi rúm sex ár sem ég átti hann. Átti hann segi ég. Ég mun bíl aftur eiga, hvort sem það verður í dag eða þegar ég hef efni á að borga tryggingarnar af honum veit ég ekki ... eða jú, ég veit það líklega, var að segja það rétt í þessu.

Hann er þægilegur, en kemst hann frá a til ö?

Sá bíll mun hafa regnskynjara sem kveikir á rúðuþurrkunum og lokar hliðarrúðunum þegar rignir, hitaskynjara sem heldur á mér þægilegum hita og öðrum hitaskynjara fyrir farþegann, ef hann er betur klæddur en ég. Hann mun einnig kveikja á sér þegar ég ýti á fjarstýringuna innbyggða í lyklinum og ef ég tek einhvern daginn upp á því að fá mér vinnu þá mun ég segja bílnum að fara að hita sig upp tíu mínútum áður en ég legg af stað í vinnunna, ef veður úti er kalt. Ekki nóg með það heldur munu hljómtækin í bílnum innihalda 40 hátalara, falda hér og þar í bílnum, sem hækka og lækka í sér eftir því hversu hratt ég keyri, svona til þess að upplifun mín á hljómnum haldist jöfn.

Baksýnisspegillinn í honum mun dempa sig þegar ljós skín á hann svo að þessir jeppamenn sem kunna ekki að stilla ljósin sín fari ekki lengur í taugarnar á mér. Þegar heitt er úti og sólin skín mun veðurathuganarstöðin sem er bíllinn minn, setja loftkælinginn í gang til þess að halda mér ferskum, ekki að það sé stórt vandamál hér á klakanum. Það þarf ekki að taka fram að bíllinn minn mun líka sjá sjálfur um að panta tíma í smurningu og skoðun, nudda á mér rassinn á meðan ég keyri og fylla sjálfur í dekkinn ef loftþrýstingurinn verður lágur.

Ég þarf að minnsta kosti ekki að hafa áhyggjur af slíku lengur, ég á ekki lengur bíl.

Að sjálfsögðu verða einnig þrír skjáir í bílnum mínum, einn framm í fyrir mig og farþegan, þar sem ég get staðsett mig með innbyggða staðsetningatækinu og svo beðið bílinn um að segja mér hvenær ég eigi að beygja, eða bara farið á netið ef mér leiðist umferðin. Hinir tveir skjáirnir verða aftur í fyrir krakkana til þess að þeir geti farið í tölvuleiki og horft á bíómyndir á meðan við keyrum, þau hafa auðvitað enga ró til að sitji í bíl í meira en fimm mínútur.

Að lokum verður bíllinn að vera dökk grænn, mig langar í dökk grænan bíl.


En hvað með núna?

Allir þessir eiginleikar eru til í bílum í dag, í framtíðinni verða þeir líklega sjálfsagðir hlutir. Ég vil samt fá að gera hlutina sjálfur, kannski er ég bara gamaldags á þann hátt.

Gaman verður allavega að fylgjast með því hvernig mér gengur að ganga. Bílleysið er strax orðið vandamál þar sem ég á pantaðan tíma i klippingu á föstudaginn í Hafnarfirði. Eins og glöggir menn hafa ef til vill áttað sig á nú þegar þá er Hafnarfjörðurinn ekki í það sem kallast göngufæri frá Stúdentagörðunum. En þetta reddast eflaust eins og allt annað, einhver var að segja mér frá nýju æði meðal borgarbúa sem kallast "almenningssamgöngur," ég er ekki viss hversu lengi það nafn endist, fremur óþjált. Annars fæ ég örugglega lánaðan jeppann hjá mömmu.
 
sunnudagur, febrúar 19, 2006
 
Þegar einkahúmor fer úr böndunum

Já, Silvía Nótt vann, jafnvel þó ég haf kosið lagið sem lenti í öðru sæti. Af hverju kaus ég lagið í öðru sæti jafnvel þó lagið sem vann hafði allt sem "gott" júróvisjón lag þarf? Vegna þess að mér fannst lagið í öðru sæti næstum því gott lag, vegna þess að "Til hamingju Ísland" þýðist ekki yfir vel yfir á útlensku og vegna þess að mér finnst þetta ekki jafn fyndið lengur.

Ég var nokkuð hrifin af þessu atriði til að byrja með, verandi búin að fá leið á öllu þessu júróvisjóni og sem stoltur íslendingur sem að sjálfsögðu fylgist alltaf með sinni þjóð tapa, hefði verið til í að fá eitthvað annað að þessu sinni.

En svo áttaði ég mig á þessu, fáir aðrir munu koma nálægt því að skilja af hverju okkur íslendingum þótti það góð hugmynd að senda ofmálaða og hrokafulla gálu til þess að vera forsvari þjóðarinnar. Okkur finnst þetta kannski fyndið sumum og eflaust einhverjum fleirum en er það nóg? Það er nú eftir allt saman aðrir sem ákveða hvaða lag fær að taka þátt í sjálfri keppninni. Ættum við ekki bara að halda okkur við dagdrauma okkar um að vinna júróvisjón með "góðu" lagi? Það hlýtur að gerast einn daginn og jafnvel þá verður stórslys að halda þetta.

Kannski hef ég rangt fyrir mér og þetta lag verður rosalega vinsælt, alveg ýkt töff. Ég er reyndar ekkert svo langt frá því að þetta hafi verið gott val, því það er hægt að velta þessu fyrir sér í langan tíma og á endanum þá er mér nokkuð sama um Söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva. Róttækar breytingar eru alltaf nauðsynlegar í stöðnuðu ástandi, hvort sem þær verði til að gera eitthvað gott eða hjálpa fólki að átta sig á því að fyrri ástandið var fínt eftir allt saman. Sendum Ágústu út til þess að taka yfir heiminn, með fagteymi sínu, ég trúi bara ekki að íslendingar hafi eytt vel yfir tíu miljónum króna í að kjósa evróvisjonlög á einu laugardagskvöldi þegar þessum peningum hefði getað verið eytt í eitthvað skynsamlegt, eins og súkkulaði fyrir heimilislausa. En það er annað mál.
 
fimmtudagur, febrúar 16, 2006
 
Tónlistarleikurinn

Þá er keppnin hafin á ný, Þórir vann seinustu lotu 4-3 en að þessu sinni fæ ég að velja flokkinn. Eftir gífurlega íhugun hef ég ákveðið að velja flokkinn "íslenskt pönk frá fyrri hluta níunda áratugarins," einnig þekkt sem "pönktímabilið." Ef einhverjir eru að velta því fyrir sér hvort þetta sé ekki of sértækt þá er er bara að líta á flokkinn sem Þórir valdi seinast og svo líta aftur á þetta, sem hefnd.

Það segir sig sjálft að það þyrfti að velja lag úr Rokk í Reykjavík ef höfða ætti til fjöldans, svo um tvö lög var að velja, annaðhvort eitthað með Purrki Pillnikk eða Ó Reykjavík með Vonbrigði. Ég valdi hið síðarnefnda, njótið vel.

Vonbrigði - Ó Reykjavík
 
þriðjudagur, febrúar 14, 2006
 
Tíðirnar breytast, þótt undarlegt sé

Mér var sagt að það væri spáð fárviðri og átti von á hinu versta þegar ég vaknaði í morgunn, var tilbúin að fara og moka snjóinn af bílnum mínum og berjast gegn vindinum á leið minni niður tröppurnar heima. Ég áttaði mig svo á því að ég gerði það ekki að venju minni að keyra í skólann þar sem það tekur ekki mikið lengri tíma að ganga í hann.

Það virðist sem þessi spá eigi við um Vestfirði en ekki okkur hér á höfuðborgarsvæðinu, ég fæ ekki betur séð en að það sé komið íslenskt sumar og ég er alvarlega að íhuga að skella mér í sólbað eins og sönnum íslendingi sæmir.
 
 
Fyrir áhugasama...

Þeir sem vilja fræðast ögn um "stóner rokk" geta lesið greinina hans Þórirs um það á hugsandi.is

Greinin er uppfull af gagnlegum stóner-upplýsingum.

Í dag á ég svo grein á sama stað sem fjallar að sjálfsögðu um Valentínusardaginn. Ég var reyndar búin að skrifa grein um allt annað en þar sem birtingu hennar var frestað fram á daginn í dag ákvað ég að nota tækifærið og fresta birtingunni aðeins lengur og skrifa nýja grein.

Vertu nú Valentínusinn minn.
 
mánudagur, febrúar 13, 2006
 
Þetta er okkar virðingaleysi, er það ekki?

Ég var að fá senda grein eftir tvær manneskjur sem eru sármóðgað yfir því að múslimir skuli voga sér að vera reiðir yfir nokkrum teiknimyndum þegar múslimarnir sjálfir hafa gert svo marga hræðilega hluti.

Það er engin afsökun, hvað þá réttlæting, að segja að þeir séu vondir svo þar af leiðandi má vera vondir við þá. Það er að mínu mati fáránlegt að nokkur manneskja skuli detta í hug að opinbera slíka skoðun.

En hvað um það. Ég er ekki sammála þessum reiðu múslimum, ekkert frekar en ég er sammála bandaríkjamönnum eða isjraelsmönnum í hinum ýmsu málum.

Ykkar trú, ekki okkar

Að segja að menn séu að drepa hvern annan vegna þess að sumir hafi lélega kímnigáfu er mjög grunn útskýring á stöðunni, auðvitað býr miklu meira á bak við þetta heldur en nokkrar skrípómyndir.

Þrátt fyrir það mætti halda að sumt fólk hefði einfaldlega ekkert betra að gera, með áherslu þó á sumir, þetta er að sjálfsögðu lítill hluti múslima.

Sumir taka sig óþarflega alvarlega, það má vel vera, en okkar raunveruleiki er ekki sami og allra annarra. Ég vil ekki dæma, það eru eflaust góðar ástæður fyrir því af hverju fólk lætur eins og það gerir, hversu góðar má þó deila um.

Þeirra stíð, ekki okkar

Hérna er svo greinin og ég ætla ekki að minnast einu orði á að þetta séu gyðingar, það gæti hljómað fordómafullt.
 
sunnudagur, febrúar 12, 2006
 
Tóndæmi

Mér fannst komin tími á að bæta við grein í hljómsveitir-sem-ég-hlusta-á safninu mínu, kannski jafnvel að setja þær skipulega saman einn daginn. Eftirfarandi grein skrifaði ég fyrir dordingull.com fyrir örugglega tveimur árum síðan (fyrir tíma Wikipedia allavega) en var aldrei notuð og því fær hún að líta dagsins ljós fyrst hér. Næst mun ég svo fjalla um Kaliforníu pönk sveitina Bad Religion sem hefur átt lag hér til hægri í óra langan tíma.

Melt Banana



Melt Banana koma frá Tókýó í Japan og voru að gefa út sína fimmtu breiðskífu, Cell-scape. Hljómsveitin var stofnuð af söngkonunni Yasuko og gítarleikaranum Ichiro Agata. Því næst bættist Rika mm' við á bassa. Nokkrir trommarar hafa komið og farið en þrír hafa aðallega sest í þann stól. Melt Banana spila mjög drifna, hávaðasama og furðulega pönk tónlist. Sírenur og önnur furðuleg hljóð koma oft úr gítarnum þannig að úr verður hinn mesti hávaði. Söngkonan skrækir furðulega texta af mikilli innlifun, lítil japönsk stelpa þjösnast vel á bassanum og því hraðar sem trommurnar eru slegnar því betra. Gaman gaman! Skemmtileg hlustun en of mikið gæti þó gert mann brjálaðan. Tónleikar með sveitinni eru víst góð skemmtun, mikil orka og brjálæði, allir meðlimir í miklum ham og gítarleikarinn oftast með skurðlæknagrímu útaf einhverjum ástæðum.

Fyrsta plata sveitarinnar, Speak Squeak, kom út árið 1994, en fyrstu tvær plötur sveitarinnar voru teknar upp af hinum sérvitra Steve Albini (Nirvana, Ensími, Helmet, The Pixies og svo mætti lengi telja). Önnur plata sveitarinnar, Scratch or Stitch, var eiginlega beint framhald af þeirri fyrstu en árið 1998 kom út platan Charlie sem var öllu melódískari. Sama ár tóku þau upp "live" plötu, pródúsaða af japansvininum John Zorn, sem kom út árið eftir á Tzadik útgáfu hans. Árið 2000 kom svo út platan Teeny Shiny sem var skref enn lengra í melódískri þróun Melt Banana.

Hljómsveitin hefur verið mjög iðinn við útgáfur og fyrir utan þær fimm breiðskífur sem hún hefur gefið út hafa þau gefið út þó nokkrar stuttskífur og margar "split" útgáfur með öðrum sveitum, þar á meðal hávaðasömu félögum sínum í The Locust og íslensku hljómsveitinni Stilluppsteypa.

Tóndæmi:
Spathic! (af plötunni
Charlie)
A dreamer who is too weak to face up to (af plötunni
Cell-Scape)

Opinber heimasíða:
www.parkcity.nt.jp/~mltbanan/

Wikipedia síða:
en.wikipedia.org/wiki/Melt_Banana
 
laugardagur, febrúar 11, 2006
 
Vani

Held ég eigi eftir að sakna flugvallarins þegar við flytjum héðan, mér finnst hljóðin í flugvélunum svo notaleg. Sömuleiðis er þetta gæsagarg sem virðist ekki bundið árstíðum ágætis bakgrunnshljóð. Eitt af mínum uppáhalds bakgrunnshljóðum er þegar verið er að gera eitthvað í eldhúsinu, hvort sem það er að elda, baka eða vaska upp. Kannski er það vegna þess að ég svaf svo mikið sem unglingur á kvöldin meðan mamma var að elda, er ekki alveg viss. Finnst það reyndar ekkert rosalega líkleg skýring eftir allt saman, ég hef ekki tekið eftir þessu fyrr en ég flutti að heiman.

Það eru samkvæmi hér á Stúdentagörðunum um hverja helgi, ég held ég eigi eftir að sakna alls lífsins sem er hér í gangi, meira að segja hávaðagargsins í krökkunum. Það eru að minnsta kosti tveir leikskólar í húsunum hérna í kring, held samt ég eigi ekki eftir að sakna þeirra, þó ég láti mig hafa það í allavega ár í viðbót.
 
föstudagur, febrúar 10, 2006
 
Flokkur fallega fólksins

fékk að halda stöðunni óbreyttri.
 
fimmtudagur, febrúar 09, 2006
 
Kosningaráróður

Munið svo að kjósa rétt. Það getur engin sagt þér hvað sé rétt en ef ég lærði eitthvað í sálfræði þá er ekkert mál að telja fólki trú um hvað þau eigi að halda. Það er í raun ógnvekjandi hvað fólk er einfalt eftir allt saman.

Kjósið Háskólalistann, það er ykkur fyrir bestu.
 
miðvikudagur, febrúar 08, 2006
 
Alltaf lærir maður eitthvað nýtt

en það er auðveldara að fá góða einkunn ef maður þekkir efnið nokkuð vel fyrirfram.

Fékk mína fyrstu 11 í vikunni, 11 af 10. Er reyndar ekki eins merkilegt og það hljómar, það var hægt að fá tíu fyrir verkefnið sjálft og svo var "bónus" hluti sem gat gefið 1 heilan. Þannig að tíu plús einn gerir ellefu og ég fékk ellefu.

Það vill svo til að verkefnið var eina verkefnið í allri tölvunarfræðinni þar sem á að hanna vefsíðu og þar af leiðandi eru þær fimmtán sekúndur sem ég fékk til að nota fyrri forritunarþekkingu mína búnar.

Á þeim nótum þá er ég að hugsa um að skipta um hýsingaraðila og búa til mitt eigið umsýslukerfi, það sem ég nota núna er ekki að virka nógu vel og það er ekki nógu gott.
 
þriðjudagur, febrúar 07, 2006
 
Hún á afmæli í dag...

Telma á afmæli í dag, þetta kemur reyndar seint vegna þess að það er búið að vera vesen með blogger.

 
miðvikudagur, febrúar 01, 2006
 
Samkeppni getur verið óholl

Hef fallist á að taka áskorun Þóris í Netgarði.

Þessi "leikur" felur í sér að hvor um sig mun setja lag á síðuna sína úr einhverjum tilteknum flokki, í þetta sinn hefur flokkurinn "þungarokks power-ballöður" verið valinn fyrir mig. Mér þykir reyndar afar merkilegt að tónlist verði svo formúlukennd á svo stuttum að hún falli undir ákveðin flokk, en þetta er þó ekki einsdæmi og líklega annað mál.

Allaveganna þá vinnur sá sem fær fleiri athugasemdir um að þeirra lag sé betra, svo þið skuluð vera dugleg að skrifa.

Mörg lög komu til greina, þau sem ég íhugaði af einhverri alvöru voru Cemetary Gates með Pantera, Every Rose has its Thorn með Poison og jafnvel 18 and life með Skid Row og jafnvel November Rain með bráðræddri hljómsveit, en fyrsta lagið mitt verður Don't Cry með Guns N' Roses þar sem mér þykir það hafa elst best af ofangreindum lögum og líklega myndi jafnvel Þórir samþykkja yfirburði þessa lags.
 
 

karljohann@hotmail.com

Andjörð

Nokkur vel valin lög:
My Chemical Romance - Helena
Rancid - Time Bomb
Operation Ivy - Sound System
Bad Religion - Stranger than Fiction
Melt Banana - Spathic
Vonbrigði - Ó, Reykjavík
Coheed and Cambria - In Keeping...
Bouncing Souls - Bryan's Lament

Nokkrar vel valdar teiknimyndir:

Vinir og vandamenn:
Telma cócó
Árni bróðir
Drífa mágkona
Sigga frænka
Þórir
Eikey
Harpa
Vestanpósturinn
Hildur
Jón Hálfdanarson
Gunni frændi
Erna María
Birna
Sigrún Birna
Unnur
Sóley
Hlín
Gaui
Svala
Óli Gneisti
Elfa Dröfn

Aðrar vefsíður:
7½ teiknimyndir
Wulffmorgenthaler
Háskólakórinn
Hugsandi
Greinar
Ríkisútvarpið
Vantrú
Greinar
Dordingull.com
Dálkurinn
Stúdentablaðið
A N I M A
Rokk.is
Betrefi
Andspyrna

Eldri skrif:
Júní (2006) Maí (2006) Apríl (2006) Mars (2006) Febrúar (2006) Janúar (2006) Desember (2005) Nóvember (2005) September (2005) Ágúst (2005) Júlí (2005) Maí (2005) Apríl (2005) Mars (2005) Febrúar (2005) Janúar (2005) Desember (2004) Nóvember (2004) Október (2004) September (2004) Ágúst (2004) Júlí (2004) Júní (2004) Maí (2004) Apríl (2004) Mars (2004) Febrúar (2004) Janúar (2004) Desember (2003) Nóvember (2003) Október (2003)

Site Meter gestir síðan 4. nóv 2003


Powered by Blogger