Gleðilega Páska

Eða voru þeir ekki um helgina annars? Annars, fannst mér þetta alveg voðalega fyndið. Kannski er ég bara með svona sérstaka kímnigáfu. 

Karl Jóhann 9:40 AM

 
Jamm

Klukkan er einmitt 1:37, allir eiga sér uppáhaldstíma dags. Minn er örugglega einhvern tímann í kringum hálf tólf á kvöldin, góður tími. 

Karl Jóhann 1:37 AM

 
Stemmning

Mér hefur alltaf fundist framhaldsskólamenning á Íslandi vera sérstaklega áhugaverð. Það sem mér þykir sérstaklega áhugavert eru þær keppnir sem eru í hávegum hafðar hér.

Í öðrum löndum er maður vanur því að helstu samkeppnir milli skóla eru íþróttalegs eðlis, sú ímynd sem maður hefur sérstaklega úr bandarísku sjónvarpi. Á Íslandi aftur á móti eru helstu keppnirnar öllu vitsmunalegri. Helstu keppnir framhaldsskólanna á Íslandi eru söngvakeppni, ræðukeppni og að sjalfssögðu spurningakeppni.

Mér finnst þessi staðreynd yndisleg, ekki það að ég hafi neitt á móti íþróttakeppnum. Hef lítið meira um það að segja á þessari stundu en var samt að spá hvort það verði einhvern tímann gerð íslensk framhaldsskólamynd þar sem spurningaliðs fólkið eru mestu töffararnir í skólanum. 

Karl Jóhann 9:28 PM

 
Ég ætti ekki að mega eiga gæludýr

Sunna hefur núna lifað lengur en nokkur gullfiskur sem ég hef átt, enda hafa allir dáið furðulegum dauðdögum löngu fyrir sinn tíma. Nímó litli var að deyja í nótt, hann var ekki einu sinni orðinn að fullorðnum fisku, eða hann var að minnsta kosti ekki stór ennþá.

Hans verður saknað, en ef einhver vill taka að sér ódauðlegan fisk sem er svalari en nokkuð þá er bara að hafa samband, ég ætti ekki að eiga gæludýr, plús það þá nenni ég því ekki þar sem Bíbí er alltaf að dýfa sér ofan í skálina svo ég þarf alltaf að hafa bók yfir henni. 

Karl Jóhann 4:14 PM

 
Glæpamenn verndaðir af lögum

Það virðist almenn samþykki á því hjá alþjóð að ríkisstjórnir mega framkvæma það sem almenningur má ekki. Þetta hljómar kannski ekki svo illa en þegar skoðað er almennt virðingarleysi sumra ríkisstjórna til alþjóðalaga þá fær maður klígju sem einungis skeytingarleysi getur losað mann við.

Ég skil ekki hvernig þeim sem eiga að framfylgja, upphefja og jafnvel setja lögin dettur í hug að halda að þeir séu yfir þau hafin. Það er eins og siðferðiskennd sums fólks er svo brengluð að það sjái ekki lengur munin á réttu og röngu. Við erum einungis menn og það þarf mjög sterkan persónuleika til að þola slíkan óbjóð sem ríkisstjórnir almennt eru og koma heill úr samskiptum við þær. Er staðan svo góð að við þorum ekki að róta í henni og prófa nýja hluti? Er það ljótt að hugsa að heimurinn væri betur settur án Bandaríkjanna? Er það ljótt að hugsa hversu frábært það hefði verið ef flugvélin hefði hitt Hvíta húsið frekar?

Það er á svona stundum sem ég missi trúna á mannkynið, það er á svona stundum sem mér finnst það ekki viðbjargandi. En það er líka allt í lagi, ég verð búin að gleyma þessu eftir fimm mínútur þökk sé áunna athyglisbrestinum mínum. 

Karl Jóhann 12:34 PM

 
Hvurs lags eiginlega?

Var að komast að því að ég er ekki með mannránstryggingu innifalda í greiðslukortinu mínu. Þetta var einfaldlega dropinn sem fyllti mælinn, ég ætla að láta loka fyrir kortið mitt. 

Karl Jóhann 1:06 PM

 
Fyrir þá sem vilja fylgjast grant með mér

grant? Hvers konar orð er það eiginlega, nú vildi ég að ég ætti orðsifjabók.

Í morgunn vaknaði ég seint, því ég gleymdi að stilla vekjaraklukkuna, sem er í raun síminn minn. Ég fór á fætur og fékk mér að borða, eins og ég geri venjulega eftir að ég fæ matarlystina á morgnanna, eða eftir hádegi stundum. Þessi dagur var óvenjulegur uppá það að ég vinn ekki á fimmtudögum. Ég fékk mér það sama og ég fæ mér alltaf í morgunmat þessa daganna, ristað brauð með smjör og osti. Reyndar var þetta ekki smjör heldur einhverskonar ólivolíu blanda.

Þegar ég hafði lokið við að borða þá hélt ég af stað með Þóri í allar helstu hljóðfæraverslanir landsins að skoða gítara. Þetta var afar áhugaverð ferð þar sem ég hef ekki farið í hljóðfæraverslanir all lengi. Að því loknu dreif ég mig upp í Félagsstofnun Stúdenta þar sem ég þurfti að mæta á ritstjórnarfund hjá Stúdentablaðinu. Hann entist í nær tvo tíma og varð til þess að ég varð seinn á starfsmannafund í vinnunni (hvar annarsstaðar?) en var samt sem áður mjög áhugaverður og ég hlakka satt að segja til að lesa næsta Stúdentablað, eitthvað sem ég get því miður ekki sagt að gerist nógu oft.

Áður en ég fór á starfsmannafundinn upp í Austurbæjarskóla þá dreif ég mig upp í Aðalbyggingu að kjósa í seinni umferð rektorskosninga og kaus þar rétt. Reyndar var ég hálf bitur eftir seinustu umferðina þar sem hvorugur maður sem ég tók viðtal við fyrir Stúdentablaðið komst áfram og þar sem blaðið kom út viku seinna en gert var ráð fyrir þurfti að sleppa þeim tveimur út þar sem þeir voru dottnir út.

Starfsmannafundurinn var stuttur en ágætur, það var pöntuð pizza og líkaði mér það vel þar sem ég sá ekki fram á að geta borðað kvöldmat. Þar var rætt til dæmis hvað skal gera við/með blessuð börnin í næstu viku þar sem frí er í skólanum og frístundin orðin að aðalfagi þeirra. Meðal annars var rætt um að fara með þau í heimsókn á elliheimili. Mér fannst það slæm hugmynd þar sem að þegar ég var lítill var ég svolítið hræddur við gamalt fólk og sé einnig fram á það að þola ekki krakka þegar ég verð gamall.

Að loknum fundi þá fór ég í Neskirkju þar sem kóræfing var löngu byrjuð og söng nokkur misjafnlega skemmtileg lög. Eftir kaffi var æft fyrir messusöng sem verður næsta fimmtudag, Skírdag. Mér þykir ágætt að syngja í messum, það sem kemur upp úr þessum prestum er svo ótrúlega skondið að maður getur ekki annað en hlegið, svona svipað eins og að hlusta á lítil börn útskýra hvers vegna himininn er blár.

Tíu umferðum af Agnus Dei seinna var ljósunum slökkt og ég þurfti að fara til háttvirts kórstjóra á stjórnarfund. Þar hafði ég búist við einhvers konar magafyllingu en mér til undrunar var einungis súkkulaðikex og te í boði, sem í sjálfu sér hefði ekki verið slæmt hefði ég fengið meira en tvær liltar pizzusneiðar í kvöldmat. Ýmislegt var rætt, meðal annars hin merka vorferð kórsins og upptökur á geisladisk sem munu hefjast bráðlega. Þið getið eflaust pantað hann á netinu innan tíðar, ekki nenni ég að standa í neinni sölumennsku, hann verður eflaust til einnig í öllum helstu tónlistarverslunum, enda er mikil eftirspurn eftir kórtónlist þessa dagana.

Ég hafði hlakkað til að komast heim eftir fundinn en mundi svo að ég hafði lofað mér að fara á tónleika. Svo ég hélt niður í miðbæ Reykjavíkur og laumaði mér inn. Þar horfði ég á fjórar hljómsveitir, hver annarri betri. Nema Future Future, nennti ekki að klára að horfa á hana og fór heim. En fyrstu þrjár sveitirnar voru fínar. Fyrst kom Ask the Slave, með hann Ragga í broddi fylkingar. Þeir áttu sína spretti en virtust þó ekki mjög spenntir fyrir því að gera eitthvað spennandi, höfðu frekar löngun til að hljóma eins og aðrar hljómsveitir sem þegar hljóma í gegnum víðtæki hér á landi sem annars staðar.

Næsta hljómsveit átti hið síðastnefnda sameiginlegt með hinum fyrrnefndu, en hljómsveitinni (Days of our Lives) var þó bjargað af hinum þykkstrengsplokkandi Bjössa sem gaf þeim áhugaverðan hljóm. Ef sú hljómsveit hefði jafn áhugaverðar lagasmíðar og þeir hafa hljóðfæraleikara þá væru þeir í góðum málum.

Þriðja hljómsveitin, Reykjavík!, á þann vafasama heiður að hafa haft bróðir minn einu sinni sem bassaleikara og held ég reyndar að þeir væru betur settir með hann þar ennþá þar sem nýji bassaleikari þeirra gefur þeim ansi lítið, fær gaur en ekkert meira en það. Það er alltaf gaman að horfa á Bóas láta eins og kjáni á sviðinu og af því, það er eins og hann hafi náttúrulega tilhneigingu til þess að vera í sviðsljósinu, ekki algengur kostur þó svo að margir virðast vilja búa yfir honum.

Eins og fyrr sagði hélt ég heim á leið áður en síðasta hljómsveit náði að klára sig af, enda þótti mér hún ekki merkileg. Inn í miðju skilaboðaflóðinu á símanum mínum var eitt sem tilkynnti mér að Kristín Ingólfsdóttir væri nýji rektor Háskóla Íslands og þótti mér það góðar fréttir.

Þegar heim var komið ákvað ég að það yrði góð hugmynd fyrir mig að skrá niður atburði dagsins þar sem það eru ótal manns þarna úti í hinum stóra íslenskumælandi heimi sem hafa ekki hugmynd um hvað drífur á mína daga og ég vil nú ekki valda þeim vonbrigðum og leyfa þeim ekki að fylgjast með mínu spennandi lífi.

Ég skil ykkur því eftir með loforð um það að ég mun aldrei aftur skrifa þvílíka þvælu, því hverjum er ekki sama hvað þið gerið á daginn? Ef einhverjum er sama þá þarf sá hin sami að finna sér eitthvað betra við sinn tíma að gera. Með öðrum orðum þá er ég að reyna að segja að ef þú last þetta allt saman þá er um nokkra hluti að velja. 1) Ég er svo frábær penni að þessi lesning var mjög auðveld og spennandi. 2) Þú átt ekki nógu spennandi líf til þess að hafa eitthvað betra að gera. 3) Þú elskar mig svo mikið að þú myndir lesa hvað sem ég skrifaði þar sem áhugi þinn á mér endar ekki á jafn ómerkilegum stað og þessum. 4) Þú kannt ekki að fylla upp í þann tíma sem þú hefur á milli spennandi hlutanna í lífinu. 5) Þú ert að æfa þig fyrir íslensku próf og einhver benti þér á það hvað ég er fær í íslenska stafseting og málfræðing. 6) Þú ert að vinna við að njósna um fólk og það vill svo til að ég er sá sem þú ert að njósna um núna. Greyið þú. 7) Þú elskar upptalningar og fórst beint á þennan hluta. Svindlari. 8) Konan þín fór frá þér og þú heldur að það sé út af mér og ert biturlega að hugsa um leiðir til að meiða mig. Það var samt ekki ég, það var einhver annar. 9) Ertu virkilega ennþá að lesa þetta? Ekki myndi ég lesa þetta ef þú hefðir skrifað þetta. Annars er ég bara að bíða og drepa tímann á meðan. Held ég fari og skoði gítara og tölvudót aftur á netinu, þeir og það eru miklu ódýrari þar. 

Karl Jóhann 1:33 AM

 
Sunnudagsskóli á þriðjudögum

Í vinnunni á frístundaheimilinu fer ég með yngstu krakkana í kirkju á þriðjudögum. Þetta er mjög áhugavert starf hjá þeim, það eru sungin nokkur lög um dýrð Guðs og félaga, krökkunum kenndar staðreyndirnar um það hvernig heimurinn varð til og hvernig heimurinn sé nú. Ég ætla ekki einu sinni að byrja að fjalla um þann fáránleika sem þeim er kennt, sem betur fer er þeim alveg sama um einhvern Jésús gaur sem gerði eitthvað eða eitthvað. Þetta sem slíkt er ekki nóg til að spilla litlu hugunum þeirra, en sumir virðast þó hafa gaman af þessu, einn af hverjum fimmtán eða svo. Stundum er þeim þó mútað með kexi og slíku, það þykir þeim fínt.

Einum hópstjóranum finnst svona trúboð rangt og ef krakkarnir segjast ekki vilja fara þá þurfa þau þess ekki, geta bara leikið sér á meðan. Mér þykir það jákvætt.

Einn af hlutunum sem þau lærðu í dag var að fimmtudagurinn í næstu viku heitir Skírdagur því að Jésús þvoði fætur lærisveinanna sem urðu þar með hreinir eins og skíragull. Eitthvað þykir mér þetta langsótt en það er svo sem ekkert nýtt þegar kemur að biblíufræðum. Mér finnst einfaldlega rangt þegar börnunum er kennt þetta sem hverjar aðrar staðreyndir, að Jésús hafi dáið fyrir syndir þeirra, að hann og Guð geti gert kraftaverk, ekki þau ("ef ég væri með galdrastaf þá gæti ég það" sagði einn í dag). Þau skilja ekki heiminn og það er óþarfa að troða annarri eins vitleysu upp á þau eins og einhver Guð í alheimsgeimi hafi dundað sér við að skapa hitt og þetta, þar á meðal þau, við vitum betur, eða ættum að minnsta kosti að gera það. 

Karl Jóhann 1:03 AM

 
Var að skoða færslur frá því fyrir ári síðan

og sá hvað ég hafði skrifað fyrir 365 dögum síðan.

14. mars 2004: Er ekki viss um að ég nenni að skrifa lengur, held ég taki mér smá hlé.

Ætli þessi tími árs sé svona laus við innblástur? Kannski þetta sé góður tími til að taka sér frí og fara til sólarlanda. Þarf að þvo bílinn minn. 

Karl Jóhann 11:53 AM

 
Ég ætla að prófa

að hafa myndir af fólki. Ef ég fæ nógu margar kvartanir skal ég hætta því en það er alltaf gaman að fá smá lit. 

Karl Jóhann 12:53 PM