![]() |
sunnudagur, febrúar 20, 2005
Ritstjórapistill Ég áttaði mig á því fyrir nokkru síðan að ég hefði ekki sömu löngun til að skrifa á þessa síðu, en ákvað samt að halda því áfram þar sem það virðist vera eitthvað magn af fólki sem hefur áhuga á að lesa þetta. En staðreyndin er sú að ég hef mjög lítið að segja þessa daganna, skrif mín eru orðinn þurr og tilgangslaus. Því hef ég ákveðið að gefa mér smá hlé á skrifum í bili, að minnsta kosti þangað til ég finn mig knúin til að tjá mig á þennan hátt, það gæti verið í næsta mánuði, næsta ári, eða jafnvel á morgunn. Líklega ekki á morgunn samt. Svo þangað til þá, hafið það gott. þriðjudagur, febrúar 15, 2005
9 ára krakkar eru fyndnir Nú er ég kominn í vinnu hjá Íþrótta- og tómstundarráði Reykjavíkur, nánar tiltekið Draumaland. Þetta er dægradvöl fyrir börn á milli 6-9 í Austurbæjarskóla. Ég hef unnið með krökkum á ýmsum aldri, frá 2-6 þegar ég var að vinna í leikskóla þegar ég var 16 ára, með 14-16 þegar ég var með flokka í Vinnuskólanum, en 9 ára krakkar eru eitthvað nýtt fyrir mér. Þau eru frekar skrítinn ef þú spyrð mig. Sumir þeirra eru rosalega góðir í fótbolta sem er mjög fyndið þar sem þau eru varla stærri en boltinn. Nokkur þeirra eru búin að eigna sér mig og finnst ég voðalega spennandi. Það væri áhugavert ef að fullorðið fólk væri jafn ófeimið og 9 ára börn. Þeim finnst ég voða stór, en samt er alltaf einhver í fjölskyldunni þeirra sem er stærri. Þeim finnst ég góður að teikna og þó ég sé ekki sammála þeim þá er alltaf gaman að fá hrós; ég var kallaður listamaður oftar en einu sinni í dag. Þegar ég kem heim eftir tæplega fjögurra tíma vaktir þá er ég svo uppgefinn að ég held mér varla uppi, það venst vonandi, það og hausverkurinn sem óhjákvæmilega fylgir skrækjunum og látunum í þeim. Ég er ekki alveg viss hvað ég er búin að koma mér í, vonandi eitthvað ágætt. mánudagur, febrúar 14, 2005
Klassískar færslur Ég er búin að vera svo latur við að skrifa undanfarna mánuði að ég ætla að bæta upp fyrir það með því að endurtaka það sem ég hef skrifað áður, til dæmis skrifaði ég þetta í fyrra. Valentínusardagurinn Margir telja þennan dag vera bandarískt fyrirbæri. Ég heyrði í gær mann á rás 2 hneykslast yfir því að íslendingar skyldu vilja halda upp á daginn og spurði hvort við ættum ekki þá að taka einnig upp á því að halda upp á þakkargjörðarhátíð og 4. júlí. Mér finnst kalkúnn alltaf góður en tveir síðastnefndu dagar eru þó al-bandarískir, ólíkt valentínusardeginum. Upprunalega var þessi dagur til heiðurs rómverska guðinum Lupercus en eftir að kristnin var skipuð sem ríkistrú í Rómaveldi var dagurinn eignaður Valentínusi, presti sem var hálshöggvinn þennan dag fyrir að gifta fólk sem mátti ekki giftast og var eftir aftöku titlaður verndari elskenda. Haldið hefur verið upp á daginn því í árþúsundir þó bandaríkjamenn hafi ofgert honum eins og þeim er einum lagið. Hvers vegna bandaríkjamenn sjá sér skyldu í því að nauðga öllum hefðum sem þeir komast í er óvíst en við íslendingar aftur á móti höfðum lítið sem ekkert haldið upp á þennan dag fyrr en eftir að hann komst í tísku í Bandaríkjunum. Því má segja að við fengum þessa hefð frá þeim, þannig að hver sem kýs að afþakka hana er í fullum rétti, enda eigum við tvo fína daga til að halda upp á maka okkar, annar er eftir rétt rúma viku. Mín ímynd af íslendingum felur ekki í sér mikla rómantík, og þeim mun minni væmni, þetta eru þó aðalsmerki dagsins síðastliðna áratugi. Þessi lélega afsökun til að selja hvað sem kaupmönnum dettur í hug er orðin of fáránleg fyrir minn smekk. Ég vil endilega benda verslunarmönnum að hátíðardagar voru ekki fundnir upp til þess að selja varninginn ykkar. Ég bíð fullur ótta eftir nýjum geðsjúkdómi okkar tíma, ofskammtur af auglýsingum, geðveiki af völdum of mikils áreitis. Munið svo að þið þurfið ekki afsökun til þess að gleðja elskanda ykkar, flestir aðrir dagar henta betur en í dag, þá kemurðu honum líka á óvart og það er bara skemmtilegra. laugardagur, febrúar 12, 2005
Á björtu hliðinni þá er önnur útskrift í júní En það er nú verra að fá ekki námslánin. Það er nú einnig ekkert skemmtilegt að fá ekki að útskrifast. Ég sé það núna fyrir víst að val mitt á leiðbeinanda var mjög slæm dómgreind, svona eins og að borða hunang úr býflugnabúi með býflugurnar í því og nokkra stóra birni allt í kring. Ekki sniðug hugmynd. Þannig fór nú það, framlag mitt til sálfræðinnar verður seint metið sem merkilegt, enda endurspeglar það metnað minn á sviðinu. Það er rosalega erfitt að tala við fólk sem er einfaldlega ekki á sömu bylgjulengd og maður sjálfur. Þið hafið væntanlega lent í því, að tala við einhvern sem skilur engan vegin hvað þið eruð að segja. Það getur verið vandræðalegt, en í það minnsta er það leiðinlegt. Kannski hafa einnig mörg ykkur lent í því að sá hin sami hafi völd yfir ykkur á einn hátt eða annan og ef þið hafið lent í því þá vitið þið að það er mjög bitur og súr staða og ég vil helst bara hafa þær sætar, þessar stöður. Stundum eru þær samt saltar, þá verða þær eins og saltstangir, stökkar. fimmtudagur, febrúar 10, 2005
Gæðastimpill Ég veit ekki hvort það er dagur eða nótt. Hef ekki sofið seinustu þrjá sólarhringana. Það er undarlegt hversu lítið maður finnur fyrir því, eftir smá tíma þá venst hausverkurinn. Reyndar finnur maður mun meira fyrir þreytunni eftir að adrenalínið hættir að flæða, en á sama tíma þá er ég skárri í maganum, kannski þetta hafi ekki verið magasár eftir allt saman. Nú er einungis eftir að bíða og vona að ritgerðinn sé einkunnarhæf og ég fái að útskrifast í febrúar. Það þarf ekki mikið þessa stundina til að svo fari ekki. sunnudagur, febrúar 06, 2005
Ég er að selja miða á tónleika, með Háskólakórnum og Vox Academica. Allar viðeigandi upplýsingar eru að finna á þessari fínu síðu. En til að auðvelda letingjum og uppteknum þá eru tónleikarnir næsta laugardag (þann 12. febrúar) í Neskirkju og miðinn kostar 1800 krónur í forsölu. Með okkur á tónleikunum verða Diddú, sem syngur einsöng, nokkrir slagverksleikarar og sjálfur höfundur verksins, englendingurinn David Fanshawe, sem mun halda stutta kynningu fyrir tónleikana. Ef ykkur vantar miða þá skulið þið bara tala við mig. Annars er það einnig að frétta að félagar úr kórunum verða í menningarþættinum Mósaík á þriðjudaginn að syngja kafla úr verkinu. Ég verð reyndar ekki þar svo þið þurfið ekki að horfa, en svo vildi undarlega til að ég var að skrifa ritgerð þegar þetta var tekið upp. Svo kemur í ljós hvort það var þess virði að missa af þessu. laugardagur, febrúar 05, 2005
miðvikudagur, febrúar 02, 2005
Ég hef nú fengið ýmislegt sent í gegnum tíðina í pósthólfið mitt, en þetta er án efa það ömurlegasta. Endalausar auglýsingar um hvernig er hægt að spara eða vinna pening, hvernig er hægt að auka karlmennsku mína og endalausar viagra auglýsingar um lyf sem alltaf eru betri en það samt, og að sjálfsöðgu náttúruleg. Ég eyði þeim vejulega strax, en þegar ég sá titilinn á þessu varð ég bara að skoða. Ég fékk nefnilega þetta í pósthólfið. þriðjudagur, febrúar 01, 2005
Glóra Ég fékk frest til að skila lokaritgerðinni minni, í svona viku allavega. Það var bæði gott og nauðsynlegt. En á sama tíma held ég að ég sé að tapa vitinu, ég er alveg að brjálast í þessum skrifum mínum. Ég er farin að taka eftir hinni ýmsu undarlegri hegðun af minni hálfu og ég verð að segja að ef þessi þróun heldur áfram þá þarf ég að loka mig inni í einhvern tíma eftir að ég er búin að skila. Ég hugga mig þó við það að hafa hitt annað fólk á barmi ritgerðarskila og það virðist sem betur fer vera lögleg afsökun fyrir furðulegheitum að vera seinn í skilum. |
Það sem er mitt:: Andjörð:
Aðrar lífverur og þeirra heimasíður:
Aðrar vefsíður:
Eldri skrif:
|