föstudagur, desember 31, 2004
 
Það búa lítil skordýr í veggjunum mínum

Tunglið fer 12 hringi í kringum jörðina á meðan jörðin fer einn hring í kringum sólina. Jörðin fer 365 hringi í kringum sjálfa sig á meðan. Á þessum tíma sem við erum ýmist nær eða fjær hlýju sólarinnar eru veðurfarsbreytingar, þær köllum við árstíðir og höfum fjórar slíkar. Þessar árstíðir endast misjafnlega lengi, eftir stöðu á plánetunni, því nær toppnum hverju sinni þeim mun kaldari er og þeim mun lengri endist árstíðin sem kallast vetur sem tekur lengd frá öðrum árstíðum sem nálægt henni liggja. Fólkið sem býr nær miðbaugi er sama um árstíðirnar, en þar eru engar árstíðir, bara gangur vatnsins.

Á jörðinni eru til dýr sem telja sig ofar öðrum dýrum hafin og gleyma stundum hversu lítið flókið hlutirnir eru þegar maður skilur þá, en oftast er skilningur ekki í boði.

Mátt þá eiga yndisleg áramót og ennþá yndislegri nýtt ár með mörgum gleðilegum minningum og góðum sögum. Bara fyrir þig þá ætla ég að skjóta upp flugeldum hérna, ef að háskólinn nær að laga netið sitt fyrir áramót. 
fimmtudagur, desember 30, 2004
 
Um tilgangsleysi

Það getur oft verið erfitt að sjá tilgang í hlutum, sem á móti verður til skorts á metnaði til að framkvæmi eða hafa áhuga á þessum hlutum. Þegar lyndi er hvað svartast er stundum erfitt að sjá tilgang í nokkru, það er áhugaverð upplifun út af fyrir sig, þó ein sem ég óska almennt ekki eftir að upplifa.

Nú er ég búin að hjálpa verulega til við misskilning á mína hálfu, ég er ekki þunglyndur, mér datt þetta óvart í hug vegna þess að ég sá bílinn minn áðan í fyrsta sinn í meira en mánuð. Það er dimmt á þessum árstíma, stundum lætur sólin ekki sjá sig dögunum saman. En í dag var bjart, nýfallinn snjór bætti vel við geisla sólarinnar og ég komst ekki hjá að taka eftir því hversu mikið drasl er í bílnum mínum, drasl sem ég tek venjulega ekki eftir vegna þess hve dimmt er.

Hvernig ætli herbergi mitt myndi líta út ef sólin fengi að skína inn í hellinn minn, þó ekki nema í örfáar mínútur. Það er erfitt að vera ekki sama þegar maður veit ekki hvað það er sem manni á að vera ekki sama um. Ég ætla að þrífa bílinn minn á morgunn, ef það birtir. 
þriðjudagur, desember 28, 2004
 
Komandi tíð

Enn eitt árið er að líða hjá, það virðist ekki langt í minningum talið síðan aldamótin voru langt í fjarska. Hingað til hafa liðið ósköpin öll af árum og verður 2004 einungis enn ein talan fyrir komandi kynslóðir, samt var þetta ágætt ár fyrir okkur mörg.

Hvað varðar næsta ár þá held ég að það verði fínt, það verða góðir dagar og það verða slæmir dagar en flestir dagar verða venjulegir og tíðindalitlir, það verður gott veður, en þó meira vont veður, enda búum við á Íslandi. Það má með sanni segja að næsta ár verði að flestu leyti svipað hinum sem á undan hafa komið.

Mín von er þó að næsta ár verði mjög svo ánægjulegt og margt gott muni gerast, margar skemmtilegar hljómsveitir muni til dæmis koma hingað og spila fyrir okkur og ég muni bæta mig sem manneskju. Kannski eitthvað merkilegt gerist til að árið 2005 verði eftirminnilegt, vonandi eitthvað gott. 
sunnudagur, desember 26, 2004
 
'Tis the season

Jörðin titrar eins og hún leggur sig, sjálfsmorðstíðnin hækkar margfalt og þjófar lifa gósemtíð. Já, þessi tími árs er ekki bara gjafir, knús og góður matur, á þessum tíma eiga sér stað meðal annars flest sjálfsmorð og flest innbrot.

Ég hálf öfunda innbrotsþjófa, það hlýtur að vera gaman að brjótast inn í hús á aðfangadag, enginn heima og enginn á leiðinni heim, nágrannarnir langt í burtu og ekkert mál að hreinsa út íbúðir án teljandi fyrirhafnar. Þetta væri örugglega rosalega gaman ef maður væri siðblindur eða fáviti.

Í fyrradagskvöld þegar ég var á leið til afa og ömmu í jólaboð þá leið mér vel að láta öryggiskerfið í gang, tilfinning sem ég hef aldrei fengið áður.

Annars frétti ég að bandríkjamenn séu búnir að bæta Indlandshafi í hóp hryðjuverkamanna og málið sé núna í rannsókn í hvíta húsinu þar, eitthvað verið að athuga með tengsl við Al Jazeera og/eða Kom Jong Il og eru menn þar bjarstýnir á að finna eitthvað. 
laugardagur, desember 25, 2004
 
Þeir sem eiga inni knús hjá mér skulu bara innheimta það hvenær sem er

 
föstudagur, desember 24, 2004
 
Dagurinn í dag er dagurinn sem margir hafa verið að bíða eftir

Þá er komið að því að óska öllum gleðilegra jóla, ég vona svo sannarlega að þau verði ánægjulega og vel þess virði að geyma í minningum ykkar um ókomna tíð.

Ykkar einlægi bróðir í baráttunni,
Karl Jóhann 
fimmtudagur, desember 23, 2004
 
Sanngjarnt?

Þessi frétt er tekin af vefi RÚV og mér fannst viðeigandi að birta hana. Hvar við búum eiginlega er tilefni til hugsunar og þetta þykir mér háttur fasista. Ég er mjög hlynntur komu Bobby Fisher hingað, enda þykir mér maðurinn afar snjall, en þessi mál gera nokkra menn hér að hræsnurum, engar nýjar fréttir þar svo sem.

Spurning: Ef hann var fíkill er þetta þá ekki bara fínt?

Úkraínumanni með íslenska fjölskyldu vísað úr landi 
 
Þessir fuglar!

Hann Bíbí minn er nú svolítið lúmskur, hann er búin að læra hvernig á að opna hliðarhliðið á búrinu sínu. Hann er sem sagt búin að átta sig á þeirri grundvallar eðlisfræðilegri staðreynd að ef þú togar hliðið til hliðar þá er auðveldari að opna það. Ég vil þó taka fram að það er samt ekki auðvelt, en honum tekst það hvort sem mér líkar betur eða verr.

Ég var nú reyndar ekki alveg nógu sáttur við þetta svo ég festi hárklemmu yfir hliðið. Það dugði og í um það bil hálfan dag heyrði ég Bíbí rembast við þetta blessaða hlið. En að sjálfsögðu áttaði hann sig á því á endanum að það eina sem hann þurfti að gera er að snúa klemmunni á hlið þannig að hún færi ekki yfir bæði hliðið og búrið sjálft.

Ég get ekki sagt annað en að hann sé ósköp kænn þessi fugl og á björtu hliðinni þá fer hann út hvenær sem hann vill og gargar því minna á mig, þrátt fyrir það að ég hleypi honum aldrei út þegar hann gargar, en annað er þó að hann er alveg hættur að biðja um að koma út og það þykir mér miður því ég var í smá tíma að kenna honum það.

Og nú er hann aftur kominn út og á öxlina mína og vill ekki leyfa mér að syngja! 
miðvikudagur, desember 22, 2004
 
Ölvunarakstur

Fór í samkvæmi í gær, allt gott um það að segja, tók þá ákvörðun snemma að drekka ekki mikið þó ég hafi tekið bjór með mér. Þegar við vorum að fara þaðan hafði ég ég lokið við rúmlega einn bjór yfir allt kvöldið svo mér fannst tilvalið að keyra í næsta samkvæmi.

Þegar við vorum komin vel á leið þangað sé lögregluljósin bláu blikka fyrir aftan mig svo ég fer út í kant. Lögreglumaður kom upp að bílnum, bað mig um ökuskírteinið og tjáði mér að þeir væru að kanna ástand ökumanna. Hann bað mig svo um að koma í bílinn til þeirra, sem ég gerði, augljóslega. Þegar þangað var komið spurði annar lögreglumaður nokkrar viðeigandi spurningar, til dæmis hvort ég væri skráður eigandi bílsins og hvort ég hefði neytt áfengis um kvöldið.

Eins óhræddur og ég var tjáði ég honum að ég hefði nú ekki gert mikið af því, fengið mér einn bjór fyrr um kvöldið. Eftir á að líta sýnist mér þetta hafa verið mín stærstu mistök í þessum samskiptum þar sem hann sá þá ástæðu til þess að láta mig blása í þar til gert tæki. Enn óhræddur gerði ég þetta og tækið byrjaði að reikna út áfengismagnið í öndunarvegi mínum.

Lögreglumaðurinn spurði mig næst hvort ég væri að fara langt og sagði mér svo að ég færi ekki lengra þetta kvöldið. Ég furðaði mig á þessum orðum hans og spurði hann hvað þessi tala þýddi. Útskýringin var sú að það mældist áfengi í blástri mínum og því mætti ég ekki keyra meira þetta kvöldið. Ég spurði hann hvort hann væri að grínast, en auðvitað var hann ekki að grínast, pirraður maður eins og hann var.

Til að gera langa sögu stutta þá var ég vel undir refsiverðum mörkum en svo virðist sem að ef þú hefur neytt áfengis þá mátt þú einfaldlega ekki keyra, eftir einn ei aki neinn eins og hann sagði oftar en einu sinni.

En ekki nóg með það heldur sá viðkomandi lögreglumaður sér greinilega ekki fært að treysta mér og sagðist þurfa að fá lyklana að bílnum mínum, sem ég gæti sótt síðar á lögreglustöðina. Allt þetta á meðan hann hnipraði niður nafni mínu og gjörðum, ég er núna í einhverri skýrslu hjá lögreglunni í Reykjavík þar sem stendur að ég hafi neytt áfengis og ekið, þó ekki undir áhrifum, eins og ég vil endilega taka fram.

Við gengum svo rakleiðis í samkvæmið sem var sem betur fer ekki úr göngu fjarlægð. Ég fékk að sofa á sófa í nokkra tíma, náði svo í aukalykla að bílnum mínum þegar mér þótti viðeigandi að vekja Kollu og biðja um þá (sem reyndist ekki nauðsynlegt) og keyrði svo heim.

Staðreyndin er sú að það margborgar sig að segja lögreglumönnum ekki satt, þeir eru ekki vinir þínir. Ég hef of margar slæmar reynslur af hreinskilni, til að mynda þá kláraði ég líf bílsins míns hér fyrir nokkrum árum í mikilli hálku. Lögreglan kom á staðinn og tók af mér skýrslu, meðal spurninga var hver hraðinn minn hefði verið, ég sagði þeim sannleikann, sem var sá að ég var á um 80 kílómetra hraða. Eftir að ég hafði tekið geislaspilarann og syrgt Tercelinn minn þá fæ ég bréf í pósti, sekt. Þeir höfðu sem sagt sent mér sekt fyrir að keyra tíu kílómetrum yfir hámarkshraða, mér fannst það undarleg hegðun og var að velta fyrir mér hvort það væri ekki nóg að breyta bara skýrslu minni til að sleppa við sektina.

Allavega þá kennir þetta mér nokkra hluti og eftir einn ei aki neinn er ekki einn þessara hluta. Meira í áttina að borðaðu eitthvað áður en þú keyrir, ljúgðu að lögreglumönnum, ekki treysta hippum og það er kalt að labba, ég skil ekki hvernig fólk nennir því. 
þriðjudagur, desember 21, 2004
 
Sólstöður

Í dag er skemmsti dagur ársins og í tilefni þess þykir mér vænlegt að setja hér inn mína uppáhalds jólagrein, Jóla hvað?

Haldin hefur verið hátíð hjá flestum þjóðum á norðurhveli jarðar í skammdeginu frá því langt fyrir Krists burð, frumorsök þeirra hátíða voru sólhvörfin, eða sólstöður. Sú orsök hefur þó gleymst að mestu með árunum og með breytingum sem fylgja samfélaginu. Hjá norrænum heiðingjum nefndist þessi hátíð jól.

Hin heiðna hátíð er þá meðal annars talin hafa verið til að fagna endurkomu sólar og hjálpa henni upp erfiðasta hjallann. Fólk á þessum tímum vissi ekki mikið um himnana svo allskonar skýringar voru fundnar upp fyrir því að sólin skyldi lækka á lofti og því vildu menn vera vissir um að sjá hana aftur.

Veislur í kringum jólin hafa verið haldnar hér á landi frá því fyrir kristnitöku og voru þá oft stórar hátíðir hjá höfðingjum. Þess má geta að öleign var þá lögboðin og skyldu menn gjalda fé ef öl var ekki til.

Afmælisdagar hafa verið haldnir jafn lengi og tímatal, en hin sannkristna kirkja taldi fyrr á öldum hina mestu heiðni að halda hátíðlegt upphaf hins jarðneska lífs, enda er ekki orð um það í ritningum hvenær Jesú gæti hafa fæðst. Á móti kemur að það er vel skráð hvenær Jesú fæddist inn í hið himneska líf, en þá höldum við upp á páska, svo uppstigningardag.

Hinum kristna meðalmanni líkaði þetta þó ekki og héldu upp á fæðingu frelsarans, eru heimildir um að það hafi tíðkast á dögum allt frá 17. nóvember til 20. maí, þó það hefði þess vegna getað verið um mitt sumar. Ljóst er að hann fæddist þó ekki 25. desember. Í fyrstu náði mestri útbreiðslu 6. janúar og er ástæðan talinn sú að egyptar héldu mikla hátíð þann dag og vildi kirkjan hafa betur í samkeppni við önnur trúarbrögð. Enn í dag heldur gríska og rússneska rétttrúnaðarkirkjan upp á þann dag sem fæðingardag frelsarans.

Árið 440 samþykkti vest-rómverska kirkjan að halda upp á afmæli frelsara þeirra 25. desember. Var ástæðan að sá dagur varð fyrir valinu sú að 25. desember var sólhvarfadagurinn og hann var orðin að "fæðingardegi hinnar ósigrandi sólar" í Róm, sem var bland af nokkrum eldri siðum, þar á meðal fæðingardegi Míþrasar, guði ljóssins og óvinur ills, hann fæddist af hreinni mey og fylgjendur hans voru skírðir uppúr vatni. Einnig munu fylgjendur hans hafa borðað heilaga máltíð brauðs og víns og skyldu lifa eftir hans fordæmi, líf siðferðis og dyggðar. Hann var einnig helsti keppinautur Jesú þangað til Rómverjar tóku upp kristni sem ríkistrú.

Kirkjan tók sig svo til og færði hátíðarhöldin í kristinn búning og gerði fæðingardag sólarinnar og allt sem honum fylgdi að fæðingarhátíð Krists. Þetta gerði kirkjan vegna þess að hátíðarhöldin sem fyrir voru drógu að sér marga kristna menn. Þessi málamiðlun (ef þannig ma að orði komast) var ekki vinsæl meðal allra kristinna manna sem margir hverjir vissu að hann hefði ekki fæðst þá og eru þó nokkrir kristnir söfnuðir í gegnum tíðina sem hafa ekki haldið upp á jólin vegna þessa og annara ástæðna. Kirkjan réttlætti þessa yfirtöku meðal annars með því að segja að Kristur væri hin eina sanna sól, sól réttlætisins.

Þannig tók kirkjan yfir eina vinsælustu gleðihátíð almennings og fleiri. Fornu siðirnir héldust þó margir hverjir og áleit kirkjan það sem verkefni fyrir sig að kristna þá.

Jólagjafir tíðkuðust ekki mikið meðal almennings fyrr en á seinustu öld, á Íslandi voru sumargjafir algengari. Jólagjafirnar voru helst skór eða önnur föt. Uppúr 19. öld var það þó orðið nokkuð almennt að gefa börnum kerti á jólunum. Þegar verslunum tók að fjölga í lok 19. aldar færðist það einnig í aukana að gefa jólagjafir, og með auknu auðvaldi stækkaði jólagjafamarkaðurinn einnig.

Jólatré, tákn jólanna í hinum vestræna heimi, komu hingað á svipuðum tíma og jólagjafir. Fyrstu heimildir um það eru þó frá 16. öld í Þýskalandi og virðast þau hafa verið vinsæl þar alla tíð síðan. Jólatréið hefur heldur ekkert með trú manna að gera þó kirkjan vildi minna á að Jesú líkti sér eitt sinn við sígrænt tré. Heldur er líklegra að tréið sígræna, á flestum stöðum eina græna tréð á þessari árstíð, hafi þótt fallegt í skammdeginu og lífgað aðeins upp á tilveruna.

Að lokum er vert að minnast á uppruna jólasveinanna. Heilagur Nikulás var hálf þjóðsagnakenndur biskup frá Tyrklandi og var einn dáðasti dýrlingur síðmiðalda, einkum sem verndari fátækra, góðra gjafa og barnavinur mikill. Víða í Evrópu á hann að hafa birst á messudegi sínum, 6. desember, að umbuna góðum börnum, en veita hinum ráðningu. Talið er að búningur hins erlenda jólasveins sé kominn af skrúðklæðum Nikulásar og einnig er af honum dregið nafnið Saint Nicholas, eða Santa Claus.

Hinir íslensku jólasveinar eru upprunalega af allt öðrum toga en heilagur Nikulás. Þeir eru synir Grýlu og Leppalúða og hinir mestu barnafælur, eins og foreldrarnir. Ekki voru þeir fagrir menn, heldur byggðir sem jötnar og voru illskuþjóð og ungbörnum "skæð". Þeir voru notaðir til þess að hræða börn, á sama hátt og sögur af draugum. Á síðari hluta 19. aldar fara þeir þó að mildast aðeins, kannski fyrir tilstilli þess að Dönum bauð við þessum hræðsluaðferðum og bönnaðu með lögum að börn yrðu hrædd með sögum af þessu pakki. Síðar fóru menn að efast um að þeir væru mannætur, en þó bæði hrekkjóttir og þjófóttir. Um aldamótin 1900 taka þeir að líkjast fremur hinum alþjóðlega jólasveini Nikulás hvað snertir útlit, klæðaburð og innræti. Þeir verða barnavinir, færa þeim gjafir, syngja fyrir þau og segja þeim sögur. Munu kaupmenn hafa stuðlað mikað að þessu með auglýsingum af erlendri fyrirmynd. Þar má helst nefna auglýsingar Coca Cola fyrirtækisins frá 4. áratug síðustu aldar sem hjálpuðu mjög að viðhalda þeirri mynd sem bandaríkjamenn höfðu af jólasveininum, þó svo að þessi ímynd hafi ekki verið sköpuð af fyrirtækinu. Íslensku jólasveinarnir hafa þó náð að haldast furðulega vel í sessi og leggja sumir til að það sé að þakka jólaþætti ríkisútvarpsins á fyrri hluta síðustu aldar um jólasveinana.

Með ósk um gleðilega hátíð, hvernig sem þið kjósið að halda upp á hana.  
föstudagur, desember 17, 2004
 
Meiri snjór

Mér tókst að láta snjóa á himnum, meira að segja með betri útgáfu en snjó fyrri árs. Því mun ekki vanta jólastemmningu hér og vona ég að þið séuð öll komin í hátíðarskap því þetta er nú mesta og elsta hátíð mannkynsis sem gengur brátt í garð.

Það er siður hér í Reykjavík, eins og á svo mörgum öðrum stöðum, að skreyta hús sín með ljósum á þessum árstíma. Er þetta skiljanlegt þar sem myrkrið er hvað mest núna og ef ekki væri fyrir þessa upplyftingu værum við öll leið í stað þess að fagna, ófögur tilhugsun er heimur án jóla. En sumir virðast þó týna sér aðeins of mikið í jólastemmningunni og ganga of langt með að skreyta sín hús.

Nú er ég engin jólalögga en jólasveinar á þakinu, blikkandi jólaskilti, öll hús með yfir 60 þúsund króna rafmagnsreikning á dag, þetta eru allt dæmi um óhóf, kannski eitthvað sem við tökum frá kananum, hinum krýnda meistara óhófsins, en hvað sem það er þá er það ekki fallegt.

Oft getur þetta verið helst til ósmekklegt og vil ég því minna menn hér á einu sinni enn að allt er gott í hófi og sum hóf eru svo lítil að maður tekur ekki eftir þeim, ef þau eiga að vera góð.  
mánudagur, desember 13, 2004
 
Snjór

Ætlaði að setja snjókomu á síðuna en ég hef ekki fengið skriptið til að virka í Firefox vafraranum svo mér þótti það tilgangslaust þar sem allir nota Firefox núna, nema sá hin sami sé eitthvað sérvitur. Ætla að halda áfram að vinna í þessu en þangað til þá skuluð þið bara líta út um gluggann. 
föstudagur, desember 10, 2004
 
Íslenski fáninn, bandaríski bjáninn

Að sjá íslenska fánan straujaðan á ermar hermannabúninga er fáránlegt, eins og lélegur brandari. Ef einhverjir guttar sem fengu ekki nóg af byssó í æsku vilja fara í hermannaleik þá geta þeir gjört svo vel að gera það undir fána annars lands.  
 
I'm broken

...inherit my life

Ég sem sagt ákvað að deila nú með ykkur aðeins hver þessi gaur var sem var verið að skjóta í hausinn. Hann sést hér spila þetta nú gæða lag sem er að finna hér í titli þessum. En þar sem það er nú annars nóg að gera hjá þeim á heimasíðunni getur verið ansi erfitt að bíða eftir hreyfimyndaútgáfunni svo ég lét inn á heimasvæði mitt hljóðútgáfu af sama lagi sem var lengi vel uppáhalds Pantera lagið mitt. 
fimmtudagur, desember 09, 2004
 
Þessir kanar!

Nú er ég ekki þessi væmna týpa en eitt af goðunum mínum á uppvaxtarárunum var drepinn í gær. Hann var að spila á tónleikum með hljómsveit sinni þegar jafnaldri minn ryðst upp á svið og skýtur hann í hausinn, svo aftur þegar hann er dauður á sviðinu, bara til að vera viss. Næst skýtur hann annan meðlim hljómsveitarinnar til dauða, svo tvo áhorfendur og særir tvo aðra áður en hann var skotinn sjálfur af löggu.

Þetta er svo ótrúlegt að ég á einmitt bágt með að trúa þessu. Umræddur er "Dimebag" Darrel Abbott, gítarleikari hljómsveitarinnar Pantera. Hljómsveitin hætti í fyrra og áður en gaurinn skaut Dimebag sagði hann einnmitt að Dimebag hefði verið ástæða þess að Pantera hætti og þar með eyðilagt líf viðkomandi. Að minnsta kosti kom hann algjörlega í veg fyrir endurkomutónleika með þessari hegðun sinni.

Bróðir Dimebag var trommari í bæði Pantera og hljómsveitinni sem spilaði þetta kvöld, Damageplan. Hann horfði á mann skjóta bróðir sinn í hausinn rétt fyrir framan sig og snúa sér svo að honum.

Dimebag var einhver færasti gítarleikari í sínu fagi, ótrúlegir hæfileikar, megi minning hans lifa til lengdar. Honum til heiðurs mun ég ekki gera tilraun til að spila gítarsólóið í New Level nokkurn tímann aftur, það væri bara ekki viðeigandi.

Næstu dagar fara í nostalgíu, allar Pantera plötur verða spilaðar og ég reyni að halda aftur af mér þegar Cemetery Gates kemur á.

Fréttin er á forsíðu allra helstu fréttamiðla, en CNN hafa reynst nokkuð áreiðanlegir í gegnum tíðina. 
 
Simpsonsin

Fjórða sería af Simpsons er kominn á DVD svo ef einhver vill gefa mér hana í jólagjöf þá má hin sami gera það, takk. Reyndar er fimmta sería að koma í þessum mánuði í úglöndum svo ef einhver er þar þá má sá hin sami einnig kaupa hana, takk.

Homer: Alcohol, the cause of and solution to all life's problems.

Lisa: As you know, we've been swimming. And we've developed a taste for it. We agree that getting our own pool is the way to go. Now before you respond, you should know that your refusal will result in months and months of...
Bart, Lisa: CanwehaveapoolDad? CanwehaveapoolDad? CanwehaveapoolDad? CanwehaveapoolDad? CanwehaveapoolDad?
Homer: I understand. Let us celebrate our agreement with the adding of chocolate to milk.

Lisa: I still believe in protecting animal's rights, but that still doesn't excuse what I did. I'm sorry for wrecking your barbecue, dad.
Homer: That's okay, honey. I used to believe in things too.

Kent Brockman: I've said it before, and I'll say it again: democracy just doesn't work.

Homer: I'm not normally a religious man, but if you're up there, save me, Superman!

Homer: Got any of that beer that has candy floating in it? You know, Skittlebrau?
Apu: Such a beer does not exist, sir. I think you must have dreamed it.
Homer: Oh. Well, then just give me a six-pack and a couple of bags of Skittles.

Reverend Lovejoy: This so-called new religion is nothing but a pack of weird rituals and chants, designed to take away the money of fools. Now let's say the Lord's Prayer 40 times, but first, let's pass the collection plate.

Marge: Homer, the plant called. They said if you don't show up tomorrow don't bother showing up on Monday.
Homer: Woo-hoo! Four-day weekend!

Principal Skinner: Children, I couldn't help monitoring you conversation. There's no mystery about Willy. Why, he simply disappeared. Now, let's have no more curiosity about this bizarre cover-up.

Chief Wiggum: They only come out in the night. Or in this case, the day.

Ralph Wiggum: Me fail English? That's unpossible.

Chief Wiggum: Can't you people take the law into your own hands? I mean, we can't be policing the entire city.

Comic Book Guy: Ack. There is no "emoticon" to express what I am feeling right now.

Marge: I thought you said the law was powerless.
Chief Wiggum: Powerless to *help* you, not punish you.

Police Chief Clancy Wiggum: Put out an APB on a Uosdwis R. Dewoh... Uh, better start with Greek town.
FBI Agent: That's Homer J. Simpson, chief. You're reading it upside down.
Police Chief Clancy Wiggum: Uh, cancel that APB. But, uh, oh, bring back some of them, uh, gyros.
FBI Agent: Uh, chief... you're talking into your wallet.

Chief Wiggum: All right, where's Sideshow Bob and that guy who uh, eats people and takes their faces?
Prisoner: I'm right here, Cheif.
Chief Wiggum: OK, then. Where's Sideshow Bob?
Prisoner: Eh, he ran off.
Chief Wiggum: Oh, great. Well, if anyone asks, I uh, beat him to death.

Apu: Pardon me, but I would like to see this money spent on more police officers. I have been shot eight times this year, and as a result, I almost missed work.
Chief Wiggum: Crybaby.

Homer: There, did you see that?
Saint Peter: Oh, I'm sorry, I wasn't looking.
Homer: I thought you guys were always watching.
Saint Peter: No, you're thinking of Santa Claus.

Homer: If you don't start making more sense, we're going to have to put you in a home.
Grampa: You already put me in a home.
Homer: Then we'll put you in one of those crooked home we saw on 60 Minutes.
Grampa: I'll be good

Lisa: Cheer up, Dad. Did you know the Chinese use the same word for 'crisis' as they do for 'opportunity'?
Homer: Yes. Crisitunity. 
þriðjudagur, desember 07, 2004
 
Fimm vélar

Var að þvo þvott í dag, er búin að fylla fimm vélar, kannski verða þær fleiri. Það er lítill hómankúlus að segja mér að ég ætti að þvo oftar.

Allir sem hittu mig ekki í sumar og hafa hitt mig síðan þá hafa haft á orði hvað ég sé nú annars orðin feitur. Þetta þykir flestum greinilega óvenjulegt og oftar en ekki minnast þau á að ég er kominn með bumbu. Svo virðist því sem þessi tilraun hafi heppnast ágætlega, ég er orðinn feitur og er ég reyndar búin að vera það síðan í byrjun haustsins. Mér tókst að þyngjast um 20 kíló á undir hálfu ári, svo er næst að losa sig við að minnsta kosti tíu þeirra. Svo ef ég sé þig ekki þangað til í febrúar ekki hika við að minnast á mig hvað ég sé nú annars í fínu formi. 
föstudagur, desember 03, 2004
 
Afsökun?

Eftir umræðu um auglýsingu sem á að kaupa um írakstríðið og lista landa sem það styðja velti ónefnd forsetafrú því fyrir sér af hverju íslendingar byrja ekki á því að kaupa auglýsingu í innlendu blaði. Ég verð nú að viðurkenna að ég hafði ekki einu sinni hugsað út í það, þetta virtist svo augljóst. En það er satt, við þurfum að byrja á okkur sjálfum, þegar þú vilt breyta heiminum þá verður þú að byrja á sjálfum þér.

Við eyðum fáránlegum upphæðum í svokallaða landkynningu og þykjumst vera voða stór þjóð en mér þykir það ólíklegt að menn dæmi okkur út frá því hversu dýrt sendiráðið okkar er. Það væri þá skynsamara að eyða peningunum í sjúkrahúsin hér á landi til dæmis. Hvað erum við eiginlega að gera með þessa minnimáttarkennd? Við erum lítil og við vitum það, en á sama tíma erum við stór og við viljum að aðrir viti það. 
fimmtudagur, desember 02, 2004
 
Ég og fræga fólkið

Gerðist svo merkilegur að vera boðin á Bessastaði í gær. Tilefnið var 1. desember og forsetinn vildi endilega þakka stúdentaráði fyrir það að halda þennan dag hátíðlegan og þar sem Stúdentablaðið tilheyrir stúdentaráði var mér einnig boðið.

Svo eftir að hafa sungið fyrir fólkið í aðalbyggingu hélt ég með þeim uppá nesið. Þar var tekið á móti okkur með handabandi, kampavíni og endalausum áfyllingum. Óli bauð okkur velkominn og bað okkur að láta eins og heima hjá okkur svo ég hélt beint inn í eldhús og fékk mér samloku, enda svangur. Næst skoðaði ég einhverjar minjar frá því að þetta var fangelsi eða skóli eða bæði og fannst það mjög óáhugavert.

Eftir að hafa skoða öll helstu listaverkin ákvað ég að gerast djarfur og taka tali á frú Moussaieff sem reyndist hin mesta skemmtun, enda mjög skemmtileg konu. Hún tjáði okkur skoðanir sínar á hinum ýmsu málum, þar á meðal fáránlegri sóun íslenska ríkisins í útlöndum og enn fáránlegri þátttöku okkar í stríði sem okkur kemur ekkert við. Á endanum var hún farinn að hafa einhverjar áhyggjur af því að Óli myndi nú skilja við hana ef hann hefði heyrt í henni en ég tel henni óhætt þar sem ég sé nú ekki að maðurinn hefði efni á að missa hana.

Þessi áhugaverða samræða endaði með því að Óli dróg konuna sína til að hlusta á Pál Skúlason halda smá ræðu, sem var aðeins afslappaðri en venjulega og þar með nokkuð skemmtileg. Ólafur var nú reyndar ekki tilbúin að blanda sér inn í þessar samræður, kannski sem betur fer því ég er ekki viss um að ég vilji vita hvað honum finnist um þetta allt saman.

Eftir ræðuna kvaddi ég Óla og Dorrit, Vigdísi, Palla og aðra góðvini mína þarna og hélt heim, sáttur með diplómastarf dagsins. Án þess þó að ennþá gera mér fyllilega grein fyrir því hvers vegna þessi maður er forsetinn okkar, eins ósjarmerandi og hann er, höfum við virkilega enga skárri menn í þetta? Svo ekki sé minnst á það hvað þessi stelpa er að gera sem formaður stúdentaráðs, alveg ótrúlegt er það held ég...en það er önnur saga, vonandi skiljið þið núna hvers vegna menn eiga að kjósa Röskvu! 
 
Það er alltaf gott

að byrja jólatíðina á því að minna sig á af hverju við höldum upp á jólin, og hvernig betur að gera það en að lesa þessa fræðilegu grein sem ég skrifaði fyrir Vantrú fyrir seinustu jól
 




Það sem er mitt::
Andhiminn
Andjörð
Senda mér e-ð
Dálkurinn á dordingull.com
Greinar á Vantrú
Betrefi á rokk.is
Halda upp á mig!


Andjörð:

Aðrar lífverur og þeirra heimasíður:
Árni bróðir
Kolbrún Ýr
Sigga frænka
Harpa
Guðný Lára
Eikey
Hildur
Siggi Pönk
Gunni frændi
Mæja
Unnur
Elfa Dröfn
Einhver gaur
Óli Gneisti
Telma
Hlín
Ásdís
Hitt kórfólkið

Aðrar vefsíður:
7½ teiknimyndir
Dordingull.com
Háskólakórinn
Stúdentablaðið
A N I M A
Vantrú
Andspyrna
Rokk.is

Eldri skrif:
Desember (2004)
Nóvember (2004)
Október (2004)
September (2004)
Ágúst (2004)
Júlí (2004)
Júní (2004)
Maí (2004)
Apríl (2004)
Mars (2004)
Febrúar (2004)
Janúar (2004)
Desember (2003)
Nóvember (2003)
Október (2003)

Site Meter gestir síðan 4. nóvember 2003


Powered by Blogger