![]() |
laugardagur, október 30, 2004
Margt er manna bölið Að stunda líkamsrækt hefur slæm áhrif á geðheilsu mína, að minnsta kosti til skemmri tíma litið. Þegar ég fer inn í þessa illa lyktandi kjallara sem líkamsræktarstöðvar eru, til þess að koma mér í "form" þá líður mér eins og bjána, það fara engar tvær sögur af því, ég á ekki heima þarna. En til þess að sýna sjálfum sér að maður sé enginn aumingi þá getur maður ekki gefist upp, maður verður að pína sig örlítið fyrir þessa stærri mynd sem er svo erfitt að sjá, stærð sem kemur í veg fyrir að maður sjái hana dags daglega, eða kannski nokkurn tímann. Það er enginn gulrót á endanum á þessu priki, ekki einu sinni súkkulaði. Eini tilgangur þessarar píslargöngu er að minna mann á að maður þarf stundum að gera hluti sem maður vill ekki gera, jafnvel hluti sem maður hefur óbeit á. Og núna ætla ég inn á baðherbergi að æla fleiri orðum um sjálfsaga, karlmennsku og uppbyggingu sjálfsins. föstudagur, október 29, 2004
Þær ákvarðanir sem við tökum og þau tækifæri sem við fáum eru ekki alltaf í samræmi við hvað er okkur best í hag Það er oftast mjög gott að búa á Íslandi, þó við séum að fara yfir um í lífsgæðakapphlaupinu mikla þá sveltum við ekki mikið. Munum bara þegar við gagnrýnum aðra að allir hafa sín vandamál, á meðan sumir hafa áhyggjur af því að svelta í hel hafa aðrir áhyggjur af því að þau eigi ekki nógu mikið af buxum til skiptanna, og ekki ætla ég að fara að halda því fram að þetta séu ekki bæði gild áhyggjuefni. Þetta fólk sem við teljum stundum að hafi það betri en við hefur það það ekki alltaf, ég ætla að reyna að búa ekki til áhyggjuefni úr engu og njóta þess sem ég hef og fá mér eitthvað gott að borða í nýju fínu buxunum mínum á meðan ég reyni að taka réttar ákvarðanir fyrir mig, eins og ég viti hvað er best fyrir mig. miðvikudagur, október 27, 2004
Þegar gestir koma í heimsókn Íslendingar mega eiga það að þeir eru oftar en ekki mjög gestrisnir. Þetta sést alltaf vel þegar erlendar hardcore hljómsveitir heimsækja okkur. Krakkarnir eru alltaf duglegir að gera heimavinnuna sína, læra textana og svoleiðis. Það er gaman að sjá hversu vel við tökum á móti þeim hljómsveitum sem hingað koma, ef ég fer einhvern tímann til útlanda að spila þá vill ég fá svona móttökur. fimmtudagur, október 21, 2004
Umhverfissinninn í mér gladdist Þeir eru búnir að finna upp plast sem verður að moldu á tveimur mánuðum. Rosalega eru þessir svíar sniðugir, props til þeirra. Það þarf ekki mikið til að gleðja mig. miðvikudagur, október 20, 2004
Smá dálkur: Glæpir og refsing Ég hef stundum velt því fyrir mér hvað sé hægt að gera við síbrotamenn, þeir hafa greinilega ekki nægan áhuga eða hvata til að halda sér úr fangelsi og eru samfélaginu til ama. Ég er því með nokkrar hugmyndir sem verða vonandi að veruleika um leið og ég verð dóms- og kirkjumálaráðherra/alvaldur. Fyrst er hið augljósa, þegar einhver hefur sýnt fram á óbætanlega hegðun, til að mynda einhver sem er að fá sinn 7. dóm fyrir líkamsárás, hefur sá hin sami sýnt fram á það að hann sé ekki samfélaginu hæfur og ætti því ekki að hleypa viðkomandi aftur í samfélagið. Þetta er til dæmis hægt að gera með því að fangelsa viðkomandi til æviloka, en þar sem slíkt væri sóun á pening landsmanna væri auðveldari að gera viðkomandi einfaldlega útlægan frá Íslandi, svipta hann jafnvel ríkisborgararétti og veita honum aldrei aftur landvistarleyfi. Önnur hugmynd sem væntanlega yrði áhrifaríkari en þó erfiðari að fá í gegn væri að gelda viðkomandi. Nú er ég ekki læknir en ef þetta hefur vott af þeim áhrifum sem það hefur á önnur spendýr þá ætti það að nægja sem ástæða. Endum viljum við varla að þetta fólk sé að fjölga sér hvort eð er. Þetta myndi nú reyndar lenda fyrir mannréttindadómstól en þar sem umræddir aðilar hafa með gjörðum sínum gert lítið úr manndóm sínum má því vart kalla þá menn og hafa þeir þá réttindi dýra, sem má gelda ef tilefni þykir til. Þetta þætti sumum eflaust hart en eitthvað verður að gera, núverandi ástand gengur ekki og refsing verður ekki bara að samsvara glæpnum heldur ætti að vera forvörn þess að glæpurinn endurtaki sig og þetta tel ég öflugt fordæmi sem margir eiga ekki bara skilið heldur hefðu gott af. Seinasta ráðið, og jafnframt það dýrasta, væri að senda umrædda aðila í meðferð. Hægt væri að eyða meiri peningum í meðferð og reynt að bjarga því sem bjarga má. Það er kannski óþarfi að gefast upp á fólki þó aðrar lausnir séu auðveldari fyrir alla. Ég er ekkert sérstaklega hrifin af þessari lausn þar sem mér finnst hún sóun á pening okkar sem gæti farið í fólk sem á það frekar skilið og ég hef allt nema óbilandi trú á sálfræðimeðferð, það eru einfaldlega ekki hægt að treysta því að hægt sé að gera nokkuð fyrir þá. Þess ber að taka fram að lokum að hér er ekki átt við geðsjúka afbrotamenn, þeir eru kapitúli út af fyrir sig, þó þunn lína geti oft verið þarna á milli. Einnig vill ég taka fram sem fyrirvara fyrir frekari umræðu er að ég er mjög mótfallinn dauðarefsingu, hún er í fyrsta lagi ekki refsing heldur lausn og þar að auki get ég ekki séð hvernig nokkur maður hefur þann rétt að taka líf annars manns. En það einnig er annað mál. mánudagur, október 18, 2004
Máttur hryggjandans Ég fékk áðan svar við starfsumsókn sem ég sendi fyrir einum og hálfum mánuði síðan. Fór í viðtal út af starfinu í byrjun september og sá þá að starfið átti ekkert sérstaklega vel við mig og ákvað að ég myndi afþakka starfið ef það biðist. Samt sem áður fannst mér ömurlegt að fá neitun, hversu fáránlegt sem það virðist. Það virðist því ekki skipta máli í hvernig formi neitunin er, hvort sem hún er í gríni, þó hún sé vituð fyrirfram með fullkominni vissu, eða hvað ekki þá er leiðinlegt að fá neitun. Þetta er eitt af þessum sjálfsálits vandamálum sem við dýrin þurfum að glíma við. I'm standing with the rank and file. I'm marching with the underground. Our black hearts worn on our sleaves. Það er nú meiri kuldinn á landinu, samkvæmt veðurspánni á vafraranum mínum (þeir skilja þetta sem eru með nýjustu útgáfuna af Firefox) er eitt stig fyrir neðan frostmark í Reykjavík núna, en hann segir einnig að það virðist vera -9. Það gnýstir í mér, ég er í úlpunni minni. En talandi um Firefox þá finnst mér að allir ættu að fá sér svoleiðis. Ég er alltaf spurður af hverju af fólki sem ekki veit það nú þegar en í sem einföldustu máli þá er hann betri en hinir valmöguleikarnir og öruggari þar að auki, sérstaklega IE. Síðan ég skipti yfir í Firefox þarf ég varla lengur að nota Ad-aware, hef ekki séð eitt einasta "pop-up" og get í raun gert hvað sem ég vill og haft vafrarann alveg eins og ég vil, en Microsoft að sjálfsögðu trúir á samræmi í hönnun sinni (kannski finnst þeim hún flott eða eitthvað) svo valmöguleikarnar þar eru ekki beint neinir. Það er að sjálfsögðu ekkert fullkomið en Firefox kemst nær því en margir og ef þú ert ennþá að vesenest með Microsoft Internet Explorer þá ertu í frekar slæmum málum þessa dagana því eins og Bandaríkin í heild sinni er þetta litla fyrirtæki skotmark (stafrænna) hryðjuverkamanna, það er því einfaldlega hættulegt viðvaningum að nota þetta forrit nú til dags. Og til hvers að vera kani þegar þú getur verið eitthvað annað? Verum óháð, verum öðruvísi, verum örugg, fáum okkur annan vafrara. sunnudagur, október 17, 2004
Baaaaaa Fór í messu áðan. Mest var gert af því að kyrja, guð veit af hverju, lítið gagn í því og síðan las presturinn sinn vikulega pistil, þema þessarar viku var iðrun og fyrirgefning. Siðfræði fyrir hálfviti virðist vera undirtitill nýja testamentsins og pælingar fyrir stutt komna og náum þeim á meðan þau eru ung virðast vera stefna kirkjunnar. Ég barðist við að flissa eða missa kjálkann of langt niður á stundum en mundi eftir þolinmæðinni og skilningnum, ekki þessari sem Jésú kenndi, tók öllu með jafnaðargeði og gekk meira að segja á altari. Það er mjög áberandi þegar komið er í messu hversu gríðarlega úrelt fyrirbæri þetta er, það er langt síðan ég hef komið í messu svo mér brá við því hve fáránleikin var í raun mikill, merkilegt að fólk skuli hafa tileinkað sér þetta, en fólk er misjafnt, frelsun fólks er mér metnaður en það getur verið erfitt að gera það án þess að gagnrýna fólk persónulega, eitthvað sem ég er ekki mikið fyrir. En fyrir utan ýmsar skoðanir trúarmann þá hef ég ekkert nema gott að segja um það góða fólk sem stendur að Neskirkju og býður okkur svo vel inn í heimili sitt. Ekkert nema gæðablóð þar á ferð, undarleg áhugamál samt. föstudagur, október 15, 2004
There will always be a moon over Marin... Fékk ýmsan fróðleik um vetnisbíla, mjög áhugavert. Svo virðist sem hægt sé að knýja bíla áfram án þess að menga andrúmsloft okkar á nokkurn hátt. Helsta vandamálið í dag er að eldsneytistankarnir eru ekki nógu stórir til þess að halda nógu eldsneyti fyrir mann sem er á ferð, en þetta verður jafnvel lagað og þegar ég verð gamall og grár verða bensínbílar eitthvað sem krakkar lesa um í sögubókum, eins og Bandaríkin. Talandi um Bandaríkinn þá er ég búin að finna þann hluta í mér sem er nógu mikill nörd til að horfa á næstum allar þrjár kappræður þeirra patróna. Mér þykir það bitur staðreynd að annar þessara manna mun vera í jafn áhrifaríku hlutverki og raun verður, en ég trúi ekki öðru að annar þeirra láti hin líta að minnsta kosti nógu vel út til að vera frambærilegur kandidati. Stundum nær maður ekki andanum af hneykslun. Talandi um hneyksli og stjórnmál, er ekki einhver til í að vekja mig úr þessari martröð sem íslensk stjórnmál eru í dag? Þeir hljóta bara að vera að grínast í okkur, er það ekki? Þeir koma fram í sjónvarpinu í byrjun apríl og tjá okkur að þeir hafa bara verið að gabba okkur. Við verðum að sjálfsögðu smá móðguð en í leiðinni svo þakklát að við gleymum því fljótt. Ég held ég sé bara hræddur. Annars er ég stórhrifinn af nanótækni, þá loksins getum við sagt skilið við þessa asnalegu náttúru. Var heimurinn ekki bara stökkpallur fyrir manninn þangað til hann lærði að skapa sinn eigin? Eru vísindi ekki yndisleg? (Svarið er jú) mánudagur, október 11, 2004
Lifi minningin Á fimmtudaginn var komið eitt ár síðan ég byrjaði að skrifa hér. Ég bjóst ekkert sérstaklega við því að endast svona lengi en þökk sé mínum dyggu lesendum hef ég verið nokkuð duglegur að skrifa, takk fyrir það. Ég tók saman nokkrar ófleygar setningar en þegar ég var búin með október slökkti tölvan á sér í einhverju frekjukasti svo það verður að bíða. sunnudagur, október 10, 2004
Joaquim? Ég rakst á áhugaverða pælingu hjá honum bróður mínum, en mig langar að vita hvað ég heiti í símaskránni ykkar, ef ég er þar, ef ekki þá er síminn minn 694-4686, skráið mig inn og svarið mér svo, ekki hringja í mig samt nema það sé til að hitta mig, mér finnst ekkert gaman að tala í símann. Finnst þér góð lykt af kóki? Tweek! Á föstudaginn ætlaði ég að setja í þvottavélina nærfötin mín, sokka og þess lags. Út af einhverjum ástæðum var ég óvenjulega upptekin þann dag og það gleymdist að setja í vélina. Þetta olli mér smá áhyggjum þar sem ég var á leiðinni úr bænum, ekki það að það sé venjulega vond lykt af mér en það er óþægilegt að hafa ekki til skiptanna ef það skyldi þurfa. Í dag er sunnudagur, ég hafði hlakkað til að komast í sturtu frá því í morgunn en auðvitað var mamma að þrífa þegar ég kom heim sem endaði að sjálfsögðu með því að ég þurfti að ryksuga húsið okkar fallega. En þar endar sagan ekki, heldur þurfti ég svo að sjálfsögðu að þrífa fiskabúrið þar sem það var orðið frekar ógeðslegt, ég held að einn fiskurinn sé veikur og lyktin af búrinu er vægast sagt ógeðsleg. Svona fer ég með lyktarskynið mitt, misbýð því alveg hræðilega. Tilgangur sögunnar er væntanlega að segja heiminum að það sé ekkert sérsteklega góð lykt af mér núna, frekar vafasamur tilgangur og frekar léleg saga en þar sem ég hafði nú fyrir því að skrifa þetta þá fáið þið víst að njóta þess. Og nú er loksins komið að því að ég fari í sturtu, óskið mér góðs gengis. fimmtudagur, október 07, 2004
Vá Ég ætlaði að skrifa eitthvað hérna en ég get ekki munað hvað það var. Rosalega er ég þreyttur eitthvað. miðvikudagur, október 06, 2004
Meðan ég man Þá kom Stúdentablaðið út í gær. Glæisilegt rit þar á ferð og eiga allir stúdentar að láta sér það varða, eftir geðþótta. Peningastreymi í fötum Ég fer ekki oft í úlpuna mína á sumrin svo þegar hún er tekin aftur í notkun á haustin finn ég oft eitthvað áhugavert í vösum hennar. Í þetta sinn fann ég nokkra afsláttarmiða og ávísun upp á fjögurþúsund krónur frá afa mínum sem ég get ómögulega munað söguna á bak við. En hvað sem því líður er ég fjögurþúsund krónum ríkari í dag og ég ætla að eyða því öllu í nammi. Gyðingahatur á Íslandi Ég hef lengi vitað að flestum gömlum köllum á Íslandi er ekkert sérstaklega vel við gyðinga, án þess að gera mál út af því. Fínt. En nú vill einhver kani meina að hópur af skólabörnum, 12-15 ára, í skólaferð hafi verið að gera grín af kolli sínum (gyðingahattinum), einn þeirra hafi smellt saman hælum og öskrað á sig "heil hitler" og allir aðrir hlegið. Ekki nóg með það heldur heldur hann því fram að sömu krakkarnir hafi myndað keðju þannig að þau hjónin kæmust ekki í burtu á bílnum sínum á meðan aðrir strákar hafi verið að hlaupa í kringum bílinn, hlægja og koma í veg fyrir að þau kæmust áfram, með þann tilgang að gera lítið úr þeim vegna þess að þau eru gyðingar. Þetta allt gerðist auðvitað rétt eftir að þau sáu þennan hræðilega hakakross á Eimskipsbyggingunni sem þeir hafa haft sextíu ár til að breyta en hafa augljóslega ekki gert til þess eins að ýta undir gyðingahatur. Fyrst fannst mér þetta hljóma frekar undarlega, en eftir að hafa lesið alla greinina held ég einfaldlega að maðurinn þjáist af því að vera kani. Ég veit ekki hvað hann var að drekka en þetta hljómar allavega eins og ímyndunarfyllerí fyrir mér. Ef ekkert annað þá er hann að gera mál út úr nokkrum heimskum krökkum úr efra Breiðholti sem vita ekki betur og yfirfæra það á heila þjóð. Isrealar segja gyðingahatur vera að færast í aukanna enn og aftur, þessi þjóðlausa þjóð er enn og aftur fórnarlamb tilefnislauss haturs og við íslendingar ætlum greinilega ekki að vera útundan í þeirri tízku og jafnvel byggja fleiri hakakrossa, sjáið bara Hringbrautarsjúkrahús, ég er ekki frá því að þar sé verið að leggja á ráðin hið næsta þriðja ríki. En endilega myndið ykkar eigin skoðun, greinin er hér. Einu sinni sá ég skilti sem á stóð "No Icelanders", mér fannst það soldið fyndið. þriðjudagur, október 05, 2004
laugardagur, október 02, 2004
Of mikil tölvunotkun af völdum leiðinda getur valdið enn frekari leiðindum samkvæmt rannsóknum háskólanema Það er einfaldlega leiðinlegt að vera veikur, svo ekki sé minnst á afskaplega heftandi. Annars er þessi mynd nokkuð lúmsk og þessi nokkuð skondinn, en maður þyrfti eiginlega að hafa verið þarna. Meira um Dorrit þá fær hún enn fleiri punkta fyrir þátttöku sína í herferð Rauða krossins í dag, hún fór einmitt í minn stað. Jánei Smá mynd til að setja með seinastu færslu. Það stendur heill her á milli almúgans og hefðarfólksins á Íslandi, hehehe... Annars er smá samantekt hér sem lýgur því reyndar að flestir hafi afþakkað, það var nokkuð jafnt hlutfall, við náðum bara því miður ekki til nógu margra, sumir kváðust hafa borðað nýlega en aðrir teljum við að hafi haft óbeit á landbúnaðarráðherra og borði því einungis erlendar landbúnaðarafurðir, eða séu bara eitthvað illa við norðlendinga. föstudagur, október 01, 2004
Undur og stórmerki Það gerðist afar undarlegur atburður áðan sem ég þarf helst að segja frá í söguformi. Þannig var að ég var staddur fyrir framan alþingishúsið að bjóða alþingismönnum skyr, eins og venjan er á þessum degi. Þegar þingmenn höfðu komið sér fyrir ákváðum við að bíða eftir að forseti og frú myndu bregða sér út, sem þau loks gerðu. Eftir að herra Grímsson hafði vinsamlegast afþakkað sneri ég mér kurteisislega að frú Moussaieff og bauð henni. Hún sneri sér brosandi að mér, sagði "já" en þegar hún byrjaði að ganga í átt til mín var henni snúið við af bílstjóra þeirra hjúanna. Hún virtist ekki viss um hvað væri að gerast svo ég bauð henni aftur og hún sagði brosandi "já" bara til þess að vera ýtt inn í bílinn af bílstjóra sínum. Ég bara einfaldlega vissi ekki hvar völdin lægju í þessu landi þar sem engin er herinn, bara lögregla sem vildi óska að hún gæti marseraðar, og engin er lífvörður forsetans en bílstjórinn er greinilega valdhafandi þar á bæ. Afskaplega fyndin aðstaða, og Dorrit fær plús stig fyrir að vera flott. Svo er það bara Októberfest þýskunema niður við Háskólann. Allir með. |
Það sem er mitt::
Aðrar lífverur og þeirra heimasíður:
Aðrar vefsíður:
Eldri skrif:
|