Sami krakkinn, sitthvor heimurinn

Hitti gamlan pönkara á flugvellinum, hún ritaði okkur inn í flugið, var með anarkistahúðflúr á höndinni, mér líkaði strax við hana. Ætli hún hafi ekki verið rétt rúmlega fertug og þar af leiðandi á unglingsárunum í kringum '77, hún fékk sér tattúið örugglega einhvern tíman þá. Hún var líka með gat fyrir pinna í nefinu þó svo að hún væri ekki með hann. Einhvern veginn þá skildi ég hana og mér fannst við vera vinir, þess vegna brosti ég sérstaklega fallega til hennar þegar ég þakkaði fyrir mig.

Feneyjar eru fallegar, mikið af fólki, næstum allir ferðamenn og mikið af skugga milli þröngu húsana sem hafa aldrei séð bíl áður. Önnur hver búð selur minjagripi og hinar selja merkjavörur fyrir ferðamennina sem finnst auðveldari að versla í útlöndum af hvaða ástæðu sem er. Húsin er gömul og gömul eiga þau að vera. Einungis um 60 þúsund manns búa í Feneyjum, flestir eru fluttir í burt, enda er staðurinn ein stór Rammagerð.

Ljublana aftur á móti er jafn laus við ferðamenn og Reykjavík okkar, ekki alveg, en nóg. Einungis 300 þúsund búa í Ljublana sem gerir hana að tiltölulega lítilli borg. Ég vissi ekki við hverju ég átti að búast þegar ég kom þangað, enda vissi ég sama og ekki neitt um Slóveníu, en mér til mikillar ánægju líkaði mér mjög vel við staðinn og fannst undarlegt hversu mikið mér leið eins og heima, óhræddur og afslappaður innan um allar fallegu stelpurnar í Evrópu suðri.

Ég sakna þess að vera í útlöndum, mér líður alls ekki vel heima núna, er eirðarlaus og finn til undarlegs stings í maganum sem ég fæ bara þegar ég kem heim til Íslands. Eftir nokkra daga verður stingurinn alveg farinn og ég elska Ísland aftur, því þar á ég víst heima. En ekki vera of hissa þó ég flytji til Ljublana og gerist afgreiðslumaður.

Hér undir jarðar hvílir í moldu Sæmundar Klemenssonar líkami 

Karl Jóhann 6:47 PM

 
"Screw you guys I'm going..."

...to Slovenia? Ég er búin að fá nóg og er farinn, hver veit hvenær ég kem aftur, allavega er ég ekki búin að skoða dagskránna neitt sérlega vel. Gaman af þessu. 

Karl Jóhann 8:53 PM

 
Props

Ég ætti kannski að vera stoltur núna, svo ég hrósi mér aðeins, ég vann afreksbikar í gær, svo er ég nýi varaformaður Háskólakórsins og vefumsjóðarmaður (þegar Ýrr nennir því ekki). Allt þetta og frír bjór á aðalfundi kórsins í gær.

Ég held ég sé samt háður hrósi, sem er algengari eiginleika hjá stelpum og hommum í minni reynslu, en svo líður mér bara illa þegar ég fæ of mikla athygli, vill helst forðast það og get heldur ekki tekið hrósi. Mér finnst best þegar hrósin eru aðeins ýkt og með smá vott af kaldhæðni því þá get ég tekið því sem gríni á sama tíma og ég tek það til mín. 

Karl Jóhann 5:00 PM

 
Samúðaróskir til Vegu, Dylans og Iðunnar

Jafar dó í fyrradag, hann varð fyrir bíl. Hann reyndi að komast heim til sín en gafst upp á gangstéttinni fyrir framan húsið og hann dó þar. Hvíld þú í friði Jafar, þú varst ágætis köttur, þó þú varst hræddur við fugla og veiddir orma í staðinn og þó ég hafi verið með ofnæmi fyrir þér og þú elskaðir að nudda þér upp við mig fyrir vikið þá varstu ágætur. Þín verður saknað. 

Karl Jóhann 10:00 AM

 
Lofræða til anarkisma

Einhversstaðar í heiminum er einhver að fæðast, einhver að smakka súkkulaði í fyrsta sinn, einhver að upplifa besta kynlíf ævi sinnar, einhver að læra áhyggjufullur fyrir próf sem hann má bara ekki falla í, einhver að fæða sitt fyrsta barn, einhver að geta sitt fyrst barn, einhver að kaupa sér sitt fyrsta hús, einhver að flytja inn í nýja húsið sitt, einhver að enda líf sitt, einhver að undirbúa samkvæmi morgundagsins, einhver að gráta yfir ömurleika lífsins, einhver að gráta af gleði, einvher að horfa á Simpsons, einhver að fara í sitt seinasta bað, einhver að fara í sitt fyrsta bað, einhver að búa til hræðilega pirrandi auglýsingu sem mun fara í taugarnar á þúsundum manna, og einum páfagauk.

Einhversstaðar í heiminum í dag er einhver að skrifa eitthvað sem skiptir engu máli á meðan þúsundir barna svelta til dauða á hverjum degi, bandarískir hermenn nauðga og pynta fólk í nafni frelsis, þúsundir manna þakka fyrir það að hafa lifað veturinn af á götunni á meðan svo margir aðrir voru ekki svo "heppnir", hátt í heill hundraðshluti bandaríkjamanna situr inn í fangelsi með buxurnar á hælunum, kannski fyrir það að hafa verið með hálft gramm af kannabis í förum sér eða kannski ekki fyrir að hafa gert neitt, arabar þurfa að fara í gegnum fimm klukkutíma líkamsleit vegna þess að þeir eru með skegg á meðan hver einasti þáttur í sjónvarpinu er kominn með "token" araba til að vinna á fordómum hins almenna borgara, ekki yfirvalda, hins almenna borgara, enn einn maðurinn er myrtur af þeirri ástæðu einni að hann var á röngum stað á röngum tíma, enn ein manneskjan deyr í hræðilegu bílslysi og enginn veit af hverju, einn maður situr í hægindum sínum, borðar saltstangir og horfir á uppáhaldsþáttinn sinn Seseme street og við veltum fyrir okkur líkunum á því að hálfviti með kross um hálsins svo þröngan að ekkert blóð kemst upp til heilans hans nái endurkjöri í nóvember og verðum niðurlút bara af þeirri staðreynd að við búum í heimi þar sem slíkt er virkilega möguleiki. 

Karl Jóhann 12:56 PM

 
Í dag er

14. maí, nýr dagur í lífi okkar. Enn eitt tilefnið til fagnaðar. Á morgunn verður líka nýr dagur. Þessi mínúta er mínúta sem hefur aldrei komið áður og mun aldrei koma aftur, njótið hennar. 

Karl Jóhann 11:37 AM

 
Do they owe us a living?
Of course they do! Of course they do!
Owe us a living?
Of course they do! Of course they do!
Owe us a living?
Of course they fucking do!
- Crass 

Karl Jóhann 7:45 PM

 
Bölvun þeirra sem vita að þeir eru öðruvísi er ekki sama böl og þeirra sem vita það ekki, en á endanum líður þeim samt eins

Það virðist vera ótrúlega lítið magn af fólki í heiminum með sama smekk og ég, það er þó allavega til. Ég held að ég sé að verða sérvitrari og sérvitrari með hverjum degi.

Hvar sérð þú sjálfan þig eftir tíu ár?
Nú, einn út í sveit fussandi yfir því hvað fólk sé nú vitlaust!

Ég held við séum búin að brenna okkur inni, en ekki örvænta það er alltaf einhver leið út. Von er góð, án hennar gætum við ekki verið skynsemisverur, þess vegna þurfa önnur dýr ekki von, von er þessi tilfinning um að allt verði í lagi, dýr ganga alltaf sjálfkrafa út frá því, nema þau séu að sjálfsögðu með lært hjálparleysi og þá eru þau líka rosalega þunglynd, en við erum miklar vonleysisverur, við höfum þennan svartsýniseiginleika sem verður til þess að við missum sjónar á þeirri einföldu staðreynd að annað hvort verður allt í lagi eða ekki, og ef ekki þá er ekkert sem við getum gert í því. Við verðum bara að taka hlutunum sem verða á vegi okkar, góðum og slæmum og reyna að gera það besta úr þeim, því öll von er aldrei úti fyrr en við erum dauð, og þá er það annarra vandamál. Ekki það að ég sé að gefa neitt í skyn, það þarf ótrúlega sjálfselsku til að drepa sig, en í eðli okkar erum við ótrúlega sjálfselsk, annað væri frásinna því þeir hæfustu komast af og þeir hæfustu hugsa fyrst og fremst um sig, það er undarlegt að við skulum ekki öll vera siðblind reyndar, ég veit ekki hvaðan þessi samúð kemur.

Skýrleiki, ég mun finna þig, og þú munt verða minn. Og ef ég finn þig aldrei þá vittu það að ég reyndi, ég reyndi í alvörunni. 

Karl Jóhann 7:27 PM

 
Pönkpönkpönkpönk...allt annað er LEIÐINLEGT!!! 

Karl Jóhann 5:53 PM

 
Í dag er

12. mái. Til hamingju með það, enn einn dagurinn í lífum okkar. Það er tilefni til fagnaðar. 

Karl Jóhann 1:11 PM

 
úff

Enn einum streituvaldandi áfanganum lokið í lífi mínu og þá um leið hefst annar, bíða eftir einkununum. Þetta ætlar engan enda að taka. Annars er ég að fara til Slóveníu eftir viku. 

Karl Jóhann 3:24 PM

 
Sjálfsagi í vökvaformi væri ágætt núna

Eftir tvo daga verð ég þess heiðurs aðnjótandi að vera kominn í frí, ég einfaldlega get ekki beðið, en ég þarf þá að koma mér í efnið, finna mér einhvern raunhæfan hvata til þess að nenna að lesa, það er ekki auðvelt, sérstaklega þegar sjálfsagi er í jafn litlu magni og raun ber vitni. Vilji er allt sem þarf. Ég vill til dæmis ekki falla, er það nóg?

Next time I'll try, for the first time in my life, it won't pass me by. Procrastinate, it can wait, I put it off. Let's start today.

-Gorilla Biscuits (Start today) 

Karl Jóhann 8:05 PM

 
Skref í rétta átt

Lækkun aldurs til bjór og léttvínkaupa verður væntanlega lækkaður niður í 18 ár, loksins. Talað er um að þetta hafi þegar verið gert í þeim löndum sem við berum okkur við, það finnst mér hljóma soldið kindarlega, við ættum frekar að sýna fordæmi ef eitthvað og önnur lönd að miða sig við okkur, ekkert hálfkák. Áfengiskaupaaldurinn í Frakklandi er 5 ára. Ég vissi ekki að fólk sendi börnin sín ein út í búð yngri en það en þeir virðast hafa séð ástæðu til að setja þessi lög. Alkahólismi er óalgengur sjúkdómur í Frakklandi og ekki vegna þess að það telst eðlilegt að vera alltaf fullur þó einhver kynni að láta sér detta það í hug. Er þetta eitthvað sem við íslendingar ættum að vera að hugsa út í? 

Karl Jóhann 10:19 PM

 
Naglasúpan

Ef einhver skildi ekki hafa orðið var við það þá er hin glæsilega uppskriftabók Naglasúpan kominn á almennan markað, okkur öllum til ánægju og yndisauka. Þessi glæsilega bók er einmitt gefin út af Háskólakórnum og fæst ókeypis í byggingum Háskólans, ef þið finnið eintak það er að segja, við höfum að sjálfsögðu ekki undan að birgja. Ég heyrði sögur af slagsmálum vegna seinustu eintaka bæði í Odda og Lögbergi en örvæntið eigi því það eru ennþá til örfá eintök og hvað sem þið gerið, ekki grípa til örþrifaráða eins og ofbeldis, það lagar ekkert sem ekki er hægt að laga á annan, skynsamari hátt. Ef ykkur vantar eintak svona mikið þá getið þið líka talað við mig, það gæti verið að ég eigi nokkur eftir. 

Karl Jóhann 8:33 PM

 
Posi

Gróf upp ,,gamla" (1998) plötu með Grey Area áðan, var búin að gleyma hversu góð hún væri. Endaði á því að hlusta á sama lagið aftur og aftur, frábært lag sem var samið til heiðurs eins jákvæðasta gaurs í heiminum, Ray Beez, sem dó '97 úr lungnabólgu af öllu.

The things we've done, the things we'll do
we spoke of things that no one knew
but now, now you're gone.
We were always underground
and they were nowhere to be found
but now they hang around.

But now you're gone.
I don't know how to feel yet.
So many people talk shit but
I know that you were for real. 

Karl Jóhann 2:12 PM

 
Rosalega er maður duglegur

að læra ekki þegar maður þarf þess. Mér barst til eyrna að allir gítarviðgerðarmenn á Íslandi séu annaðhvort hættir eða fluttir til útlanda, nokkrum dögum seinna fæ ég það staðfest af víkverja, af öllum heimildum. Ég á eftir að sakna þýska gaursins niður á Hverfisgötu, hann var frábær. Kannski maður ætti að hætta þessari sálarfræði og snúa sér að hljóðfærasmíði, mér myndi allavega ekki leiðast það en eins og ég er þá yrði það nú varla fágað hljóðfæri, það er erfitt að vinna nákvæmisvinnu þegar maður er hálf spasstískur. Síðan getur þetta varla borgað vel fyrst allir eru hættir, en hver þarf annars pening? Ég get bara búið áfram hjá mömmu til fertugs og fengið mér hlutastarf í klámverslun við að selja miðaldra köllum hommaklám og leðurnærbuxur. Eða ekki. 

Karl Jóhann 2:11 PM

 
Vissir þú að...

Í dag er alþjóðlegi hlátursdagurinn, hehehe, hláturinn lengir lífið segja þeir, brostu framan í heiminn og heimurinn brosir framan í þig segja þeir (og þá sérstaklega sumir).

Ég held samt að íslendingar upp til hópa eigi tilkall til þess að vera minnst brosmilda fólk í heiminum. Einu skiptin sem ég sé íslendinga brosa að einhverju viti er þegar þeir eru fullir. Það er afar sorglegt og ég trúi því ekki að við eigum við svona mikil vandamál að stríða. Munið svo: brosið, ég lofa að meiða ykkur ekki ef ég sé ykkur. 

Karl Jóhann 6:10 PM

 
Gakk fram heill

Ein af hinum mörgu vorhátiðum er í dag, dagurinn á sér fjölbreytta sögu og er gömul almenningshátíð, þó ekki á Íslandi. En í dag er haldið upp á daginn sem hin alþjóðlegi baráttudagur verkalýðsstéttarinnar og var fyrsta kröfugangan farinn í Reykjavík fyrir 81 ári síðan, svona eftir leiðinni.

Merkilegt nokk reyndi kirkjan að kristna þennan dag en tókst ekki, augljóslega. Í landi þar sem er trúfrelsi þá finnst mér algjör óþarfi að allt þurfi að snúast um einhverja "guði" og hvað ekki sem þjóðkirkjan vill endilega troða upp á fólk. Kristnun er kannski að mestu úrelt fyrirbæri, en engu að síður gegnumgangandi í hátíðarhöldum okkar. Tökum skynsemi, afkristnum hátíðir okkar og afnemum þjóðkirkjuna, hún er ekki þessara milljarða króna virði; sjúkrahúsin, skólarnir og uppbyggingarnar eru það. 

Karl Jóhann 3:06 PM