Aprílgabb

Mér þótti alltaf gaman af fyrsta apríl þegar ég var yngri, var helst búin að upphugsa einhverja hugmynd með góðum fyrirvara sem aldrei varð neitt úr og ég beið bara eftir næsta 1. apríl. Núna er þetta eins og hver annar dagur, ég hef misst allan áhuga á því að blekkja fólk eða stríða þeim, kannski ég hafi þróað með mér betri leiðir til samskipta við annað fólk.

Ég get víst talist til þess að vera trúgjarn, hver man ekki þegar maður var krakki og einhver laug einhverju bulli að manni og hló síðan og kallaði mann bjána fyrir að trúa því. Ég féll oft fyrir slíku, ekki svo mikið vegna þess að ég er trúgjarn heldur vegna þess að mér er oftast alveg sama. Þegar einhver segir manni eitthvað er maður oft bara að hlusta til að sýna tillitssemi, síðan er maður ásakaður um að vera trúgjarn vegna þess að maður nennti ekki að vinna fyllilega úr þeim ómerkilegu upplýsingum sem maður var að fá. Ég er trúgjarn vegna þess að mér er sama.

Stundum bulla ég eitthvað í fólki, oftast vegna þess að mér finnst hið raunverulega svar varla þess virði að anda út úr sér, stundum bara til þess að fá viðbrögð frá fólki og stundum vegna þess að ég er svolítið skrítinn. En til þess að hafa það á hreinu þá hlæ ég oftast vandræðalegum hlátri eftir að hafa sagt eitthvað undarlegt svo fólk fari ekki að halda eitthvað misjafnt um mann. Aftur á móti getur vel verið að í staðinn þá hugsi fólk um mann sem gaurinn sem finnst allt sem hann segir fyndið, þó þykir mér það ólíklegt, enda væri sú heimsmynd mér ekki ásættanleg.

Næst þegar ég jánka því að þið séuð að fara að eiga tíbura og virðist ekki koma með nein viðbrögð þá er það vegna þess að mér er sama, ef ég kem aftur á móti með viðbrögð þá eru mjög góðar líkur á því að ég nenni einfaldlega að þykjast hafa áhuga þann dag. Ekki halda þó að ég sé sjálfselskur bara vegna þess að mér er sama um þig, ég get nefnt þér fullt af öðrum ástæðum fyrir því af hverju ég er sjálfselskur. 

Karl Jóhann 12:55 PM

 
Tónleikar

Ég má til með að auglýsa tónleika með Háskólakórnum sem verða á morgunn, þar mun ég stoltur syngja með. Eftirfarandi var sent nemendum HÍ:

Miðvikudaginn 31. mars næstkomandi kl. 20:00 mun Háskólakórinn halda
stórtónleika í Langholtskirkju ásamt Vox Academica (kór útskrifaðra
háskólanema), Jón Leifs Cammerata (kammerhljómsveit
atvinnuhljóðfæraleikara) og Ísak Ríkharðssyni (11 ára) einsöngvara. Þar
verða flutt verk eftir Johann Sebastian Bach “Christ lag in Todes Banden”,
Leonard Bernstein “Chichester Psalms” og “Night” eftir Báru Grímsdóttur.

Þetta er einn af stærstu menningarviðburðum innan háskólans, þannig að
enginn ætti að láta sig vanta á þessa mögnuðu tónleika.

Miðaverðinu er stillt í hóf því það kostar einungis 2000 kr.

Ég held að engin tónlistarunandi ætti að missa af þessu, ef ekki nema bara til þess að heyra í honum Ísak, algjör engill sá drengur. 

Karl Jóhann 12:49 PM

 
Sjáumst

Er ekki viss um að ég nenni að skrifa lengur, held ég taki mér smá hlé. 

Karl Jóhann 10:27 PM

 
Alltaf lærir maður eitthvað nýtt

Ég var minntur á eitthvað sem ég hafði skrifað fyrir nær hálfu ári síðan, svo ég fór að skoða aðeins nokkrar færslur frá því tímabili og ég er ekki frá því að ég hafi slakað aðeins á í formlegheitunum frá því þá, svo ekki sé minnst á pælingunum. Er ég kannski alveg hættur að hugsa? Kannski hef ég bara ekki tíma til þess þessa daganna. En þar sem að ég er lítið að skrifa nokkuð djúpt (dæmi hver sjálfur um dýptina) þessa dagana þá ætla ég bara að birta aftur þessa færslu frá því í október:

Samviskubit er áhugaverður hlutur. Maður ræður því ekki sjálfur hvort maður fái samviskubit svo stundum fær maður samviskubit yfir því að fá ekki samviskubit. Stundum högum við okkur ekki eftir því hvernig við sjáum okkur, við högum okkur ekki í samræmi við sjálfsmynd okkar. Svo reynum við að réttlæta eftir á hegðun okkar til þess að hún passi í sjálfsmyndina. Stundum tekst það alls ekki og okkur líður illa. Stundum lærum við einfaldlega eitthvað um okkur sjálf sem við, augljóslega, vissum ekki og þá breytist sjálfsmynd okkar. Við sjáum ekki tilgang í að réttlæta eitthvað eða getum það einfaldlega ekki svo við sættum okkur við (eða neyðumst til að taka upp) hvernig við erum og aðlögum okkar við það. Sjálfsmynd okkar er nefnilega oft byggð á kenningum okkar um okkur sem eru ekki endilega vel prófaðar. Þetta veldur því að við höldum eitthvað um okkur sem reynist ekki vera rétt, og vonandi reynum við alltaf að sjá okkur í sem besta ljósi. Það stenst náttúrulega ekki alltaf, við erum bara mannleg, og þegar við erum full þá erum við ekki einu sinni það.

Það er hægt að túlka þetta á marga vegu, en það er þó óþarfa tímasóun, það eru svona þrjár manneskjur sem vita af hverju þetta er tekið úr samhengi og ég er ekki viss um að ég sé ein þeirra... skál! 

Karl Jóhann 7:19 PM

 
Fyrir ónefndan aðila

Ég skildi eftir kveikt á sjónvarpinu, ætlaði strax aftur heim, en eftir stutta viðdvöl þá nennti ég ekki að klára að horfa á myndina. En það var allt í lagi, ég hafði hvort sem er séð hana.

Níu stelpur og ég; dominatrix/klámmyndastjarna, magadansmeyjar og hvað ekki. Sum kvöld eru áhugaverðari en önnur. Gærkvöldið samt, það var fínt en ég var hálfsofandi og man því ekki mikið eftir því, þetta hljómar samt rosalega vel. Gatið á sokknum mínum stækkaði með kvöldinu og fór ofboðslega í mig.

Annars er hér fín grein eftir hana Siggu Víðis, hún kann að skrifa og efnið þykir mér átakanlegt. 

Karl Jóhann 12:19 PM

 
Ze doktor iz át

Þegar talað er um sálfræði dettur mörgum Freud í hug. Það er ekki skrítið þar sem hann er með þekktari sálfræðingum sögunnar. Kaldhæðnin er sú að kenningar Freuds eru ekki kenndar sem nytsamar í sálfræði í dag, einungis gagnrýndar. Það er litið mjög svo niður á sálgreiningu í dag á meðal sálfræðinga og ekki af ástæðulausu, hún hefur við enginn rök að styðjast, einungis hugmyndir sem hljóma vel í eyrum þeirra sem ekki vita betur.

Ég var að skila ritgerð um sálgreiningu í gær, hún er tæplega 750 orð, svo ef þið hafið áhuga á slíku endilega lesið hana. →

Getur bælingarhugtak Freuds nýst sálfræðingum í dag?

Það má túlka allar kenningar í sálgreiningu á margvíslegan hætti, það virðist ekkert svo fast ákveðið að það megi ekki jafnvel túlka ýmislegt eftir geðþótta. Michael Billig endurtúlkaði bælingarhugtak Freuds og gaf okkur hugmynd um sinn skilning á hugtakinu. Freud hafði tvær hliðar, segir Billig, eina húmaníska, sem hér verður talað um sem list, og eina vísindalega. Ef við gefum okkur, eins og Billig vill gera, að vísindi Freuds hafi ekki upp á mikið að bjóða en list hans þvert á móti hafi það, þá gerir það lítið úr vísindalegum kenningum Freuds. Það ber ekki að skilja að list og vísindi séu aðskilin fyrirbæri en áherslurnar eru nægilega ólíkar til að tala um þau á slíkan hátt. Vísindaleg þróun krefst þó væntanlega innsæis, eitthvað sem verður frekar að teljast til listar, og Freud virtist stoltur af því að hafa haft slíkt. Vandamálið við það er að ekki er hægt að reiða sig á slíkt innsæi, sérstaklega ekki í því vísindasamfélagi sem sálfræðin er orðin. Freud var ekki nægilega mikill vísindamaður í sér til þess að prófa kenningar sínar og því eru þær lítils metnar af sálfræðingum í dag. Billig finnst þetta vera synd og vill því aðlaga kenningar Freuds til að nýtast nútímasálfræðingum.

Billig vill endurskoða kenningar og ferilsathuganir Freuds með tilliti til samræðusálfræði (discourse psychology). Í henni felst að orðnotkun sé grundvöllur hugsana fólks, en hentugt fyrir hann, skrifaði Freud á hátt sem gefur lifandi lýsingar af sér og sjúklingum sínum. Með því að einbeita sér að greiningu samræðna á vísindalegan hátt er Billig að færa Freud og reyndar alla sálgreiningu á nýtt stig. Billig greinir samræður í verkum Freuds með ekki einungis athugun á máli, heldur einnig innsæi og líkt og Freud þá gefur hann sér margt. Það má túlka verk Freuds á margvíslegan hátt, einkenni sem lýsir vel allri sálgreiningu. Það er þó engin leið að segja að túlkun Billigs sé réttari en túlkun Freuds þar sem Billig beitir innsæi í vísindalegri greiningu sinni. Í þessu tilfelli má þó efast um að annað sé hægt, staðreynd sem ef rétt, grefur undan þeim grundvelli að kenningar Freuds geti nýst nútíma sálfræðingum og þar af leiðandi grefur undan vinnu Billigs.

Freud viðurkenndi að aðeins eitt væri vitað um bælingu, að hún kæmi frá öflum sjálfsins, og annað vitum við ekki að svo stöddu, sagði hann. En þetta gerir hann án þess að greina frá þessu afli, eða sjálfinu almennilega fyrir það. Bæling er merkilegt fyrirbæri, segir Billig, og það litla sem vitað er um það skapar holu (gap) í kenningunni um sálgreiningu. Billig setur sér að fylla þessa holu með endurskoðaðri kenningu um bælingu. Að mati Billigs þá kemur bæling af völdum atvika í samfélagi sem eru of skammarleg til að ræða, bælingin - sem mætti jafnvel í þessari útleggingu kallast sjálfsblekking - á sér stað þegar fólk leynir einhverju frá sjálfu sér, á svipaðan hátt og það leynir hlutum frá öðrum. Suma hluti myndir þú ekki viðurkenna fyrir öðrum, suma hluti myndir þú jafnvel ekki viðurkenna fyrir sjálfum þér. Við lærum af þeim sem hafa kennivald yfir okkur hvað við megum ræða. Snemma þá lærum við að sum viðfangsefni eru „röng“ og ekki viðeigandi að ræða þau, ekki einu sinni að hugsa þau. Fólk innrætir slíkt og bælingin er tilkomin vegna þess vana. Þegar tilfinningin um að eitthvað sé „rangt“ kemur fram í meðvitundina þá er reynt að ná jafnvægi með því að skipta um umræðuefni eða með öðrum orðum, að bæla. Freud orðar þetta öðruvísi, hann talar um að sjálfið þjóni þeim tilgangi að bæla/ritskoða ómeðvitað og á sama tíma vera meðvitundin sem (ómeðvitaðri) hugsuninni er haldið frá; hugmynd sem er flóknari en hún þarf að vera. En Freud, eins og fyrr var minnst á, var listamaður, fyrst hann gat ekki skýrt bælinguna verufræðilega þá gerði hann það skýringarfræðilega með því að nota sjálfið, án þess að vita þó hvernig það virkar.

Freud skildi margt eftir ósvarað, þar á meðal hvernig sjálf bælingin fer fram, hann var jafnvel ekki frá því að galdrar væru viðriðnir, eitthvað sem dregur verulega úr trúverðugleika hans sem vísindamanns. Á sama tíma og Billig vill bjarga bælingarkenningu Freuds þá grefur hann undan túlkunum Freuds, sem taldi meðal annars bælingu stafa af líffræðilegum orsökum, ekki venjum í samræðu. Hvort kenningar þeirra geta verið samrýmdar er óvíst, Billig segist vísindamaður en sálgreining getur ekki talist til vísinda. Því væri næst að ráðleggja Billig að skapa sína eigin sálfræðikenningu, byggða á sálgreiningu og málvísindum, frekar en að reyna að bjarga Freud. 

Karl Jóhann 1:25 PM

 
Það á

að skíra Iðunni Nótt á Sunnudag. Mér er ekki boðið. 

Karl Jóhann 7:13 PM

 
Kemur á óvart!

Átti allt eins von á því að vera rappari...nei!

Ég var óánægður með nokkrar spurningarnar í þessari könnun. Til að byrja með var spurt um hvað sorglegasti atburður 10. áratugarins mér hafi fundist vera, ég svaraði Þegar Operation Ivy hættu þrátt fyrir það að þeir hættu 1989. Sú hljómsveit var alveg klassi og þeir sem hlusta á tónlist mega endilega hlusta aðeins á þá, algjör klassi!

Annað var með myndirnar, það vantaði bæði Pulp Fiction og Groundhog Day tvær af mínum uppáhaldsmyndum frá fyrrgreindum áratug. Síðan var það með fötin, ég klæðist ekki neitt af þessum fötum, mér er alveg misboðið þegar ég er þvingaður til að velja eitthvað sem ekkert á við mig! Alveg ótrúlegt!

Annars langaði mig bara að prófa að röfla um eitthvað sem skiptir nákvæmlega engu máli. 

Karl Jóhann 12:52 PM

 
Ybbandi gogg

Heill her þrasta er búinn að yfir garðinn okkar, á að giska nokkur hundruð stykki. Bíbí minn veit ekki alveg hvað sér á að finnast um allt þetta garg, hann er orðinn vanur þessu en samt sér maður ekki oft svona rosalega marga saman.

Honum finnst líka lyklaborðið rosa spennandi, það fyndna er samt að hann gæti ekki ýtt niður takka á því hversu mikið sem hann reyndi. Svo gafst hann upp á að þurfa að færa sig í hvert sinn sem ég þarf að nota staf sem hann er á og fór á vísifingurinn minn. Merkilega létt kvikindi.

Hann er orðinn eins og hálfs núna. Þegar við fengum hann þá var hann ein stór taugahrúga, ef maður kom nálægt honum þá forðaði hann sér eins og við ætluðum að steikja hann í kvöldmatinn. Hann var um það bil fjögurra mánuða þegar við fengum hann, hafði verið hjá annarri fjölskyldu áður en þau gáfust upp á honum. Það var fyrir bestu því þau voru greinilega ekki fuglafólk.

Það tók okkur hálft ár að fá hann til þess að koma til okkar og næstum ár þangað til hann treysti okkur almennilega og til þess þurftum við að klippa af honum flugfjaðrirnar svo hann gæti ekki forðað sér.

Núna erum við búin að kenna honum að kúka ekki á öxlina okkar heldur biðja um að fá að fara á hentugri stað þar sem hann má kúka. Hann fer inn í búrið sitt þegar ég segi "inn" (þó hann þurfi stundum smá sannfæringu), kemur til okkar þegar við segjum "koddu" og hann þagnar oftast þegar ég sussa á hann. Það er mjög sætt að setja höndina undir vaskinn og horfa á hann sturta sig, svo hristir hann allar fjaðrirnar og er allt í einu ótrúleg þurr án þess að fá neitt vatn á mig.

Við erum ekki alveg búin að gefa upp vonina um að hann fari að tala en þar sem hann er ekki handfóðraður veit hann mæta vel að hann er fugl og því aðeins erfiðara að sannfæra hann um að tjá sig án þess að garga.

Hann fer að geta flogið aftur almennilega bráðum og þá vitum við betur hvað honum líkar og hvað ekki, ég er ekkert frá því að hann fljúgi að heiman bara, hann er svo forvitinn um þennan stóra heim þarna úti og vill örugglega gerast farfugl, ég segi samt alltaf við hann að hann megi fara þegar hann er átján ára. Ástæður fyrir því eru nokkrar, til dæmis eru lífslíkur hans ekki mikið meira en það og svo er hann bara ekkert sérlega þroskaður, mér til stuðnings er hér mynd af honum að reyna að borða linsuna á myndavélinni, honum finnst allt sem við þurfum að nota hendurnar á mjög forvitnilegt, kannski vegna þess að hann hefur bara klær. 

Karl Jóhann 6:50 PM

 
Slovenic Pixiedust

Það lítur allt út fyrir að ég gæti þurft að sleppa tónleikum þann 26. maí þar sem ég kemst ekki frá útlöndum í tæka tíð. Ég er smá miður mín yfir þessu og vona að það verði gott úr því. En eins og segist þá verður ekki á allt kosið. 

Karl Jóhann 4:41 PM

 
Sökkvum þröngsýnum stjórnmálamönnum

Ónefndir menn eru búnir að sannfæra sjálfa sig um að eina leiðin til þess að forða landi okkar frá gjaldþroti sé að efla stóriðju og í leiðinni gera nokkra hluti sem verður aldrei hægt að afgera. Samviska mín er nokkuð góð, ég græt ekki svokallaðar náttúruperlur okkar of mikið, en sniðugheit eins manns fór verulega í taugarnar á mér. Í kaldhæðni sinni sagði hann að ef sumum þætti mikilvægara að skoða náttúruperlur íslands heldur en að hafa efni á bensíni til þess að komast þangað þá væri það þeirra mál. Ég hef kvartað yfir ýmsu í fari þessa lands sem mér líkar ekki við, en seinast þegar ég vissi erum við á meðal ríkusta þjóða heims, ég veit ekki hvers konar ímynd sumir hafa af íslendingum en fátækir er ekki ein þeirra sem ég sé fyrir. 

Karl Jóhann 9:39 AM

 
Hversu slæmt sem þú hefur það þá er alltaf einhver sem hefur það verri

Ég hef sagt það áður og ég segi það aftur: Bara vegna þess að einhver hefur það verri þýðir ekki að maður hafi það gott. Bara vegna þess að maður hefur það gott þýðir ekki að það gæti ekki verið betra. Maður á ekki að sætta sig við misrétti bara vegna þess að maður hefur það nú alveg ásættanlega. Ekki rugga bátnum, ekki skvetta vatninu á allt fólkið sem vill ekki blotna. Þú ert í bát, það er gott að blotna, takið afstöðu, gagnrýnið það sem gagnrýna þarf og ekki sætta ykkur við það sem þarf ekki að vera. 

Karl Jóhann 1:56 PM

 
Drukknandi

Ég drekk minnst bjór af flestum sem ég þekki, en rosalega verð ég pirraður þegar ég hugsa út í það að get ekki keypt bjór út í búð. Kannski það sé vegna þess að ein af mínum ábyrgðum á heimili er að bjórinnkaup. Mér fannst alltaf svolítil kaldhæðni í því að fara niður í ríkið og labba út með tvo kassa af bjór hugsandi út í það að ég myndi ekkert drekka af þessu. Í dag líður mér meira eins og fyllibyttu þegar ég fer þangað aðra hverja viku og kaupi einn kassa, það er of mikið vesen að halda á tveimur.

Það er verið að fara frjálslega með réttindi okkar, ekki á sama hátt og menn sem eru miskunnarlaust drepnir í fjarlægjum löndum eða eitthvað því um líkt, við tökum slíkum réttindum sem sjálfsögðum hlut sem betur fer, en samt sem áður er fjarstæða að leyfa ekki almenna sölu á áfengi. Það eru eflaust einhverjar ástæður fyrir þessu sem ég skil ekki, en ég get bara ómögulega ímyndað mér hvernig íslendingar ættu að fara að því að drekka meira! Þannig að ég sé ekki alveg vandamálið, ef einhver vildi útskýra það fyrir mér þá þætti mér ósköp vænt um það. 

Karl Jóhann 9:48 AM

 
Bjórdagurinn

Það gera sér ekki allir grein fyrir því en í dag er stórmerkilegur dagur í nútímasögu Íslands. Fyrir fimmtán árum síðan var bjór leyfður aftur á Íslandi. Hugsið ykkur, bjór var ólöglegur á Íslandi fyrir rétt rúmum fimmtán árum síðan! Okkur þykir flestum bjór vera sjálfsagður hlutur í dag og drekkum meira en hóflega af honum flest en fyrir þennan örlagaríka dag fyrir fimmtán árum hefðir þú þurft að brjóta lög til þess eins að fá að bragða af þessari 6000 ára gömlu veig.

Ótrúlegt en satt settu sig margir upp á móti lögleiðingu kannabis... ég meina bjórs á sínum tíma með rök eins og að drykkja myndi aukast og unglingar myndu byrja að drekka fyrr. En þrátt fyrir öll rök, góð sem slæm, tókum við þá ákvörðun að frelsi okkar væri merkilegri heldur en slíkar óþarfa áhyggjur. Við verðum þó aldrei alveg frjáls, en lögleiðing bjórs var stórt skref í rétta átt, og í staðinn fyrir að ágóði illa bruggaðs bjórs færi í vasa vafasamra manna þá fer hann í dag heldur í vasa og reikninga annarra vafasamra manna, sem við vitum þó hverjir eru og þurfa stundum að svara fyrir gerðir sínar.

Mér finnst ömurleg sú tilhugsun að geta ekki farið út í búð og keypt mér bjór...bíddu, ég get það ekki, en mér finnst ennþá ömurlegri sú tilhugsun að geta ekki keypt bjór. Og mér finnst líka ömurlegt að geta ekki farið út í ríkið og keypt mér kannabis, ekki það að ég myndi gera það, en það er að allavega valkostur sem ég myndi vilja. 

Karl Jóhann 5:51 PM