![]() |
sunnudagur, febrúar 29, 2004
Hvað er uppi? Íslendingar eru svo miklir bjánar þegar þeir eru fullir! Það er svo fyndið að fara niður í bæ og sjá þetta, alveg yndislegt stundum, en oft sorglegt. Það labbaði austurlensk stelpa framhjá biðröð fyrir utan skemmtistað með dósapoka. Ég efast um að hún hafi verið eldri en ég, ósköp sæt stelpa, en fær kannski lítið að njóta þess að vera ung og sæt á Íslandi, undarlegt. Þegar hún gekk framhjá þá hrópaði einhver fullur bjáni á eftir henni það sem átti augljóslega að vera eitthvað austurlenskt tungumál, bara svona til þess að láta henni líða illa, veit ekki alveg ástæðuna en mér var skapi nær að slá hann utan undir. lét mér þó nægja að hvæsa á hann og horfa illilega. Ég skemmti mér annars konunglega í gær sem rappari. Ég er því miður búin að vera pönkari, kannski fólk verði búið að gleyma því á næsta ári, það er nefnilega svo gaman að gera grín að sjálfum sér smávegis. laugardagur, febrúar 28, 2004
Trúðurinn Ég "Talið er að þeir hafi losað sig við teppið á Neskaupsstað, Reykjavík eða einhvers staðar á leiðinni þar á milli." Er þetta leið lögreglunnar að segja að þeir hafi ekki hugmynd um hvar það gæti verið, nema einhvers staðar á Íslandi?! Ég er að fara á grímuball á eftir. Mér finnst ofboðslega gaman að klæða mig upp (vafasöm viðurkenning) en vegna bjánaskapar er ég sem stendur ekki kominn með búning, svo ef einhver getur komið snöggvast með einhverjar góðar uppástungur (eða jafnvel búning) þá eru þær allar vel þegnar. Takk. Var annars í áhugaverðri myndatöku í gær, í hlutverki ljósmyndara (ætli ég geti sett það á ferilskránna?) og staðsetningin var afar áhugaverð. Alveg rosalega flott hús, sem er híbýli hennar Hörpu. Kannski maður láti upp nokkrar af þessum myndum við tækifæri. Jafnvel bara núna. Um kvöldið var komið við á Stúdentakjallaranum þar sem hún Eivör Pálsdóttir var að syngja sitt fegursta með kassagítar. Ég hef aldrei séð svona mikið af fólki þar, enda tekur staðurinn varla nema 50 manns. En hún syngur mjög myndarlegur hún Eivör. fimmtudagur, febrúar 26, 2004
Undarlegt hvað manni leiðist þegar maður á að vera að skrifa ritgerð Ruslpóst sendingar til mín hafa dregist verulega saman undanfarið. Þetta er í sjálfu sér jákvætt, en mér fannst þó meiri tilgangur í að athuga með póstinn þegar ég þurfti að eyða einhverju út frekar en núna þegar ég fæ varla neinn póst. Ég er 24 ára karlmaður, áhugamálin eru aðallega vínsmökkun, fallhlífarstökk, nudd, bókmenntir, listir, grímuklædd barátta gegn glæpum, snekkjan mín, umhverfismál og söfnun dýra sportbíla. Áhugasamir sendi tölvupóst á karljohann@hotmail.com. miðvikudagur, febrúar 25, 2004
Sumt fólk skortir eiginleika sem þarf til að vera meðlimur í samfélagi og ætti þess vegna að vera útilokaður úr því. Nú er ég bara reiður! Ef þú sérð þessa peysu einhversstaðar, ekki hika við að spyrja manneskjuna sem er í henni hvort hún sé þjófótt pakk. Finnst þér ekki snjókarlinn annars flottari núna heldur en þegar ég lét hann upp í desember og allt var á kafi í snjó? Á allt öðrum nótum virðist ég hafa misst af áhugaverðri umræðu um samkynhneigð í gær við matarborðið. Þar hefði náttúrulega bara komið fram frjálslyndi mitt. Ég verð þó að vera ósammála henni Kollu sem vill meina að samkynhneigð geti flokkast sem eðlileg þar sem hún finnst á meðal dýra. Þetta er bara að hálfu leyti rétt, tvíkynhneigð finnst á meðal flestra dýra, en mannkynið er að ég held alveg örugglega eina dýrið sem er svona fast á bara öðru kyninu. Ég held einnig að ástæðan fyrir því sé sú frekar félagslegar heldur en líffræðilegar, samfélagið ætlast til ýmiss af fólki, ef svo væri ekki þá getur maður rétt ímyndað sér hvernig heimurinn væri. Ef þið getið ekki ímyndað ykkur það hugsuð þá til baka til Grikklands hins forna, það ætti að gefa ykkur ágætis stað til að byrja á. þriðjudagur, febrúar 24, 2004
Aaargh! Ég er allur þreyttur og ómögulegur þessa daganna, stundum er nóg, stundum of mikið. Tilhugsununin um allt sem ég á eftir að gera er að gera mig brjálaðan. Seinna á ég eftir að horfa til baka og hugsa hvernig í ósköpunum ég fór að þessu, og það með öllu meðvitundarlaus! sunnudagur, febrúar 22, 2004
Props til Sigursteins Másonar Ekki bara fréttamaður, eða maðurinn sem færði okkur Sönn íslensk sakamál heldur líka starfandi formaður Geðhjálpar. Virkilega virðingarverður gaur að mínu mati. Menn með hugsjón eru næstum alltaf virðingarverðir, ég segi næstum því Ástþór Magnússon var í Kastljósi áðan. "Guði sé lof fyrir geðveiki mína og guði sé lof fyrir samkynhneigðina, hún er frábær!" Props. Svona til fróðleiks þá hefur samkynhneigð nóg af þeim eiginleikum sem þarf til þess að flokkast sem geðsýki, en hún var tekinn af lista bandaríska sálfræðifélagsins (APA) seint á 8. áratuginum vegna pólitískra ástæða. Önnur "geðsýki" sem Sigursteinn þjáðist af var tvískautatruflun. Ég las í bók Kay Redfield Jamison, sálfræðing, sérfræðing í tvískautatruflun sem og sjúklingur þess, margar áhugaverðar lýsingar á veikinni. Góð bók, mæli með henni. Eitt sem mér fannst áhugavert er að hún sagði að hún myndi ekki vilja lifa öðruvísi því lægðirnar eru hæðanna virði. Það á örugglega við alla. föstudagur, febrúar 20, 2004
Verslun og vafamál Fór í verslun áðan, þar kostaði vara 481 krónu. Ég dróg fram 1000 króna seðil og bað afgreiðslukonuna um að bíða, sagðist vera með eina krónu. Dróg næst upp allt klinkið mitt og sá að ég hafði 31 krónu og tjáði afgreiðsludömunni það, ungri stelpu kannski 18 ára eða svo. Hún horfði snöggt á mig, hafði þegar stimplað inn 481 krónu í kassann. Hún sagðist ekki vera góð í svona og spurði mig hversu mikið ég ætti að fá til baka. "550" sagði ég og hún rétti mér það og fór að afgreiða þann næsta. Hlóg aðeins með henni á leiðinni út. Ég vann á kassa í Fjarðarkaup í nokkra mánuði og notaði ekki kassann til þess að segja mér hversu mikið viðskiptavinur átti að fá til baka fyrr en að einhver benti mér á að það væri hægt þegar ég vara búin að vera þar í mánuð eða svo og nennti þá ekkert að nota það. Það væri smá þversögn í að kalla mig gufu í þessu tilfelli. Ég komst í fermingarkverið hennar Ólínu, "Líf með Jésú" og hef lítið sem ekkert gott um það að segja. Svo virðist sem ég firrnist kristnina meira með hverjum degi sem líður. Mér varð nokkrum sinnum óglatt á að lesa þetta og ég legg til að við ekki bara aðskiljum ríki og kirkju heldur leggjum niður kirkjur á Íslandi. Þau eru að reyna að gera okkur að fávitum og velta því síðan fyrir sér af hverju engin mætur í kirkju! Af hverju kenna þau ekki börnunum frekar að hugsa gagnrýnt fyrst og síðan gefa þeim eitthvað rusl eins og "Líf með Jesú?" Sjá hversu margir fermast borgaralega þá. Varan var svo á endanum ekki rétt svo ég þurfti að fara aftur í búðina að skila henni, rétta varan var ekki til svo ég þurfti að sætta mig við inneignarnótu. Fór svo yfir ganginn og keypti nokkra geisladiska, munaður sem ég hef ekki leyft mér allt of lengi. Mér líður eins og aðeins minni hræsnara að versla við Skífunni eftir að herra Jón Ólafsson varð skyndilega ekki lengur eigandinn, það var alltaf svolítið samviskubit á því að þurfa að versla þar, og er reyndar enn, ég á kannski auðveldara með að réttlæta það þegar óvinurinn hefur ekki andlit. fimmtudagur, febrúar 19, 2004
Kei Bróðir minn er farinn að sjá um bókhaldið á uppáhalds matsölustað mínum á öllu litla Íslandi! Þetta er eftir allt saman afskaplega lítið og sætt land svo slíkar tilviljunar eru óhjákvæmilega tíðari hér en í fjölmennari löndum. En ekki nóg með það heldur komst ég að því að fyrrverandi kærasta hans, hin yndislega Magga og núverandi kærasti hennar eru eigendur staðarins! Ég ætla ekki að hafa fleiri upphrópunarmerki að þessu sinni, en ég tel það þó sem skilyrði að fólk sem þykist þekkja mig á félagslegan hátt viti hvaða matsölustað hér sé rætt um, svo giskið nú gott fólk! miðvikudagur, febrúar 18, 2004
Hégómi Það var óaðlaðandi miðaldra karlmaður í alveg eins peysu og ég á. Það gefur að skilja að ég mun aldrei aftur nota hana. Fannst hún hvort eð er ljót. sunnudagur, febrúar 15, 2004
Ég er Ekki einn til að vera að blóta fólki, en hvað sem því líður vil ég hér með tilnefna gaurinn í Popppunkt sem versta og jafnframt mest pirrandi sjónvarpsmann í sögu sjónvarps. Þetta segi ég vegna þess að ég hef annars gaman af þessum þætti og hann er eiginlega að eyðileggja hann fyrir mér, hann og sumar af þessum asnalegu spurningum sem doktornum dettur í hug. Ég er nú heldur ekki einn til að óska neinum kvalarfullum dauðdaga, allavega ekki í alvörunni, og ætla ekki að byrja á því núna. Slökktu á sjónvarpinu áður en það slekkur á þér. laugardagur, febrúar 14, 2004
Valentínusardagurinn Margir telja að þennan dag vera bandarískt fyrirbæri. Ég heyrði í gær mann á rás 2 hneykslast yfir því að íslendingar skyldu vilja halda upp á daginn og spurði hvort við ættum ekki þá að taka einnig upp á því að halda upp á þakkargjörðarhátíð og 4. júlí. Mér finnst kalkúnn alltaf góður en tveir síðastnefndu dagar eru þó al-bandarískir, ólíkt valentínusardeginum. Upprunalega var þessi dagur til heiðurs rómverska guðinum Lupercus en eftir að kristnin var skipuð sem ríkistrú í Rómaveldi var dagurinn eignaður Valentínusi, presti sem var hálshöggvinn þennan dag fyrir að gifta fólk sem mátti ekki giftast og var eftir aftöku titlaður verndari elskenda. Haldið hefur verið upp á daginn því í árþúsundir þó bandaríkjamenn hafi ofgert honum eins og þeim er einum lagið. Hvers vegna bandaríkjamenn sjá sér skyldu í því að nauðga öllum hefðum sem þeir komast í er óvíst en við íslendingar aftur á móti höfðum lítið sem ekkert haldið upp á þennan dag fyrr en eftir að hann komst í tísku í Bandaríkjunum. Því má segja að við fengum þessa hefð frá þeim, þannig að hver sem kýs að afþakka hana er í fullum rétti, enda eigum við tvo fína daga til að halda upp á maka okkar, annar er eftir rétt rúma viku. Mín ímynd af íslendingum felur ekki í sér mikla rómantík, og þeim mun minni væmni, þetta eru þó aðalsmerki dagsins síðastliðna áratugi. Þessi lélega afsökun til að selja hvað sem kaupmönnum dettur í hug er orðin of fáránleg fyrir minn smekk. Ég vill endilega benda verslunarmönnum að hátíðardagar voru ekki fundnir upp til þess að selja varninginn ykkar. Ég bíð fullur ótta eftir nýjum geðsjúkdómi okkar tíma, ofskammtur af auglýsingum, geðveiki af völdum of mikils áreitis. Munið svo að þið þurfið ekki afsökun til þess að gleðja elskanda ykkar, flestir aðrir dagar henta betur en í dag, þá kemurðu honum líka á óvart og það er bara skemmtilegra. föstudagur, febrúar 13, 2004
Ég var einu sinni í pönk hljómsveit, held við séum ennþá í gangi reyndar... Var að hlusta á hið stórmerka Brúðarband í útvarpinu núna rétt áðan. Þetta er mögnuð hljómsveit skipuð 7 stelpum sem spila alltaf í brúðarkjólum (góð nýting fyrir sumar, gott tækifæri fyrir aðrar að prófa svoleiðis kjóla...), ein á bassa, ein á hljómborð, ein á harmonikku, tvær á gítar, söngkona og trommari. Allavegana þá fannst mér þær alveg frábærar. Andi pönksins sveif yfir Ísland í formi útvarpsbylgja, sem er alltaf gott. Eins og ein brúðarbandsmærin tjáði mér einu sinni, í minningu ungs Einars Örns: "það er ekki hvað þú getur, það er hvað þú gerir." Mér fannst mjög uppörvandi að heyra þær spila, þó að ekki væri alltaf hitt á rétta nótu þá var það aukaatriði, það er bara pönk, og ég elska pönk, og Brúðarbandið er æðislegt, ætla að fara að sjá þær á morgunn þegar þær hita upp fyrir Harum Scarum. Ætla ekki allir með? Eikey, ég veit þú kemur, eitt lagið þeirra er meira að segja um Sid Vicious! fimmtudagur, febrúar 12, 2004
"Já, það gerist ýmislegt í vinnunni hjá mér" Sagði hann eftir að hann hafði lýst fyrir mér innihaldi símtalsins. Síðan kveikti ég á fréttum en litla stelpan mátti ekki horfa á stríðið og leit því út um gluggann þar sem skjárinn endurspeglasist á glerinu. "Hvernig á hún að geta orðið ómættækileg fyrir hörmungum heimsins ef hún horfir ekki á svona?" spurði ég í kaldhæðni minni. Annars er hún bara 6 ára. Það vantar sálfræðinema til að tala við krakka í níunda bekk um hina og þessa hluti. Kennarinn minn sagði að ef við ættum nú að fara að kenna lífsleikni þá er eitt sem þarf að kenna fólki, það að þegar farið er út úr samkomustað, kirkju til dæmis, á fólk sem er framarlega ekki að stoppa í dyrunum, bíða eftir einhverjum, kveikja sér í eða eitthvað álíka, það skal fara framhjá dyrunum og hleypa fólki framhjá. Þetta virðist fólk ekki hafa lært. Ég var innilega sammála honum en þetta var fyndnara þegar hann sagði þetta, enda er Sigurður J. Grétarsson fyndin gaur. Kosningar standa enn yfir í háskólanum. Það er sorgleg staða þegar stór meirihluti nemenda veit ekki einu sinni munin á flokkunum sem bjóða sig fram. Kannski flokkarnir ættu að taka upp skýrari stefnur eins og til dæmis hvað varðar góða kennslu á móti þægilegri aðstöðu og fjármagnsskorts. Kannski háskólastjórn sjái um þá hlið málsins, stúdentaráð sé bara til þess að okkur líði ágætlega í þessu námi sem við tókum á okkur. Mér gæti ekki verið meiri sama um það hver vinnur kosningarnar, ég kýs alltaf það sama en ég hef íþyngjandi tilfinningu um það að sömu hlutirnir munu gerast sama hvor flokkurinn hefur meirihluta. Það gerir lítið úr baráttu þessa fólks, en ef þau vilja bara flest líta vel út á blaði hvort eð er svo hvað er mér sama. þriðjudagur, febrúar 10, 2004
Skelfiskur og beikon Fékk nokkrar ágætis línur innan gæsalappa í formi athugasemdar frá henni Hildi ömmu, takk fyrir það. "Efinn er upphaf viskunnar" sagði René Descartes. "Því meira sem maður veit, því efagjarnari verður maður" sagði Goethe. Svo koma hér nokkur góð spakmæli sem eru e.t.v. eitthvað í samræmi við pælingarnar þínar: "Vandamál lífsins er að venjulega tekur það heilt æviskeið að læra hvernig eigi að lifa því" - Battista. "Heimspeki er fólgin í að þekkja eigin takmarkanir" - Immanuel Kant. "Sá sem þekkir aðra er lífsreyndur, sá sem þekkir sjálfan sig er spekingur" - kínverskt máltæki. "Hugsun er eintal sálarinnar" - Platón. "Sumt fólk lærir aldrei neitt vegna þess að það skilur allt strax" - Alexander Pope. "Hugurinn er að því leyti eins og fallhlíf að hann kemur aðeins að gagni þegar hann er opinn" - Lord Thomas Dewa. "Ég þekki menn sem hafa verið álitnir vitringar fyrir það eitt að þeir sögðu ekkert" - Shakespeare. "Eina örugga leiðin til að komast hjá gagnrýni er að segja ekki neitt, gera ekki neitt og vera ekki neitt" - Elbert Hubbard. Pol Pot, Ide Amin og Goerge W. Bush koma inn á bar í helvíti... Ég hef oft þrætt fyrir notkun skynsemi, mér sýnist sem fólk mætti oftar nota góða skynsemi og hyggjuvit í amstri sínu og hætta þar með að gera heimskulega hluti. Staðreyndin er þó sorglega sú að fólk virðist oft ekki gætt nógu mikilli skynsemi, eða þá kunni ekki að nýta hana sem skildi, til þess að orka þetta. Þetta veldur mér því oft hugarangri. En, hyggjuvit okkar er ekki óskeikult, skynsemi okkar hefur oftar rangt fyrir sér en við myndum ætla. Við erum skynsemisverur en skynsemi okkar nær bara svo langt. Skynsamasta manneskja í heimi getur oft haft rangt fyrir sér eins og allir aðrir, (nú gef ég mér að skynsemi geti notast sem lýsing) svo ekki er skynsemi ofurmeðal við heimsku heimsins. Aftur á móti má einnig segja að það sé skynsemi fólgin í því að gera sér grein fyrir vengetu sinni til að vita allt, skynsemin okkar segir okkur eitt, en skynsamur maður veit aðekki er allt sem sýnist. Því finnst mér einnig vanta gagnrýna hugsun í heiminn, sem og skynsemi og góðmennsku, vildi bara bæta því við. sunnudagur, febrúar 08, 2004
Kcirbuk Yelnats Geimför svífandi um í myrkrinu, dagurinn væri ekki til ef það væru engir litir til að speglast af sólinni. Also spracht Zarathustra eftir Strauss, hefur þetta einhverja þýðingu fyrir þér? Apar dansandi um með bein, fyrsta verkfæri mannapans, undarlegur steinn með svo mjúkar línur að vera þess væri allt að því óútskýranleg. Ég sofnaði yfir 2001: A Space Odyssey í gærkvöldi. Allt í lagi samt, ég hef séð hana oft áður. Það eru fáir menn á þessari jörðu, lifandi sem dauðir, sem ég hef jafn mikla virðingu fyrir og Stanley Kubrick. Frá því að ég var ungur að árum hefur hann alltaf haft sérstakan stað í huga mínum, stað afmarkaðan fyrir minn uppáhalds leikstjóra. Ég er ekki þannig að ég geti átt uppáhalds neitt, spurður að uppáhaldi í hverju sem er þá á ég alltaf erfitt með að svara og þarf venjulega að ljúga mig aðeins til. En Kubrick var snillingur, svo mikill að allt sem var ég var ósammála í fari hans og list fellur í skuggann á virðingu minni. Þess vegna ber ég honum þessa lofræðu, þess vegna ætla ég að horfa á Barry Lyndon í dag. Haldið þið að Bíó Reykjavík haldi aftur Stanley Kubrick maraþon? Það voru góðir tímar. föstudagur, febrúar 06, 2004
Fatadella Hún Hildur amma mín á nógu mikið af fötum til þess að opna tvær stórar fataverslanir. Fötin taka upp mikið geymslusvæði heima hjá þeim, þá sérstaklega þar sem hún hendir aldrei neinu nytsamlegu. Honum afa mínum þótti komið nóg og bað hana um eitthvað af þessu yrði fjarlægt. Amma varð loksins við þessari beiðni og er í þessu að losa sig við fjögurtíu ára birgðir af fötum. Í gærkvöldi fékk hún Kolla tækifæri til að róta í gegnum lagerana hjá henni og kom út úr heimili þeirra alsæl, með nýjan frakka, nýja kjóla, nýjar blússur, skyrtur og sitthvað fleira. Ekki er nóg með það að hún eigi öll þessi föt heldur eiga þau öll sögu; "þetta keypti ég í París þegar ég var í frönskunámi", "þetta lét ég sauma á mig á Mallorca fyrir þrjátíu árum", "þetta útí Afríku, ég var í því einu sinni", "keypti þetta útí London, veit ekki alveg hvað ég var að hugsa" og sögurnar héldu áfram, hvenær og hvar þetta var keypt, hvenær hún var í því og svo framvegis. Þetta reyndist mjög áhugaverð heimsókn og ég vona að afi geti nýtt geymsluplássið í eitthvað sniðugt eftir að allar dömurnar í fjölskylduni og Rauði Krossinn hafa tekið það sem þeim langar í. Ég á tvenn jakkaföt, það þykir mér meira en nóg, ég er oft á báðum áttum um það í hvorum ég eigi að fara í, svo ég tala nú ekki um vandamálið með bindin, og ég á ekki nema þrjú! fimmtudagur, febrúar 05, 2004
Komandi í kring Ég heyrði sögu um mig áðan, sá sem sagði mér söguna vissi þó ekki að ég væri sögupersónan, enda var ég orðin að stelpu í sögunni. Það er kannski ekki skrítið í ljósi þess að sagan var um sálfræðinema og mikill meirihluti þeirra er kvenkyns. Næstsitjandi sögumanni sat stelpa sem kvaðst hafa einnig heyrt þessa sögu og bætti meira að segja einhverju við hana. Þetta kom mér töluvert á óvart, sérstaklega þar sem ég hafði ekki sagt svo mörgum frá þessu. Sagan var reyndar mér í hag en ég ákvað þó ekki að eigna mér hana fyrir fólki sem ég þekkti lítið og jánkaði því bara við og sagðist hafi átt svipaða reynslu. Þetta þótti mér fyndið, fyndið á svona áhugaverðan hátt, ekki svona eins og þegar einhver hlær fyndið, bara fyndið. miðvikudagur, febrúar 04, 2004
Fyndin saga Einu sinni fyrir ekki svo löngu var hljómsveit sem tjáði erlendu tímariti rækilega um eiturlyfjamisferli sitt. Fréttin barst til heimalands þeirra og komst þar fyrir eyru allra sem hana vildu heyra. Afleiðingar þessarar fréttar voru þær að Samtök félagsmiðstöðva þar í landi ákvað að hætta við að leyfa henni að spila fyrir áhrifagjarna ungdóminn, skiljanlega, ef ekki nema einungis til að koma í veg fyrir kvartanir foreldra. Umboðsmanni hljómsveitarinnar var tjáð þetta og hann brást ekki vel við, vildi endilega að hljómsveitin fengi að spila á þessum tónleikum og hélt því þess vegna fram að hljómsveitin var einungis að reyna að byggja sér ímynd og væri í raun ekki svona. Í ljósi þessa tjáði viðeigandi aðili hjá Samtökum félagsmiðstöðva umboðsmanni hljómsveitarinnar að ef þeir færu í fjölmiðla og samþykktu að það sem umboðsmaðurinn sagði væri satt þá mættu þeir spila á tónleikunum. Hljómsveitin vildi að sjálfsögðu ekki gera það því þá myndi hún tapa trúverðugleika og meðlimir gera sjálfa sig að hræsnurum. En í staðinn fyrir að láta kyrrt liggja þá brást hljómsveitin hin versta við og sendi meðal annars frá sér yfirlýsingu þess efnis að hljómsveitin hafni slíkri "forræðishyggju" (ekki undarlegt, en áhorfendur eru ekki sjálfráða og geta því ekki gert hið sama) og að þeir telji það "vanvirðingu við [sig] að vera beittir þvingunum með þessum hætti." Yfirlýsingin heldur áfram og segja meðlimir hljómsveitarinnar að þeir búi í frjálsu landi þar sem þeir megi segja hvað þeir vilja hvenær þeir vilja. En ef þeir vilja spila á tónleikunum þá þurfa þeir að sýna sig sem verðugar fyrirmyndir fyrir hina ungu aðdáendur sína og það líkar þeim ekki. Enda er það ekki hugmyndin að vera fyrirmynd, það er alltaf aukaverkun frægðar sem flestir myndu vilja vera án. Áfram er haldið og stefnan tekin á að gera illt úr þessari ákvörðun Samtakanna, haldandi því fram að þau beri ekki virðingu fyrir greind unglinga og að þau vilji búa til eina skoðan og eina fyrirmynd fyrir alla æsku landsins. Ef þetta leyfist fram að ganga, heldur hljómsveitin fram, sé stutt í endurvakningu Mínus æsk... afsakið, Hitler æskunnar hér í nýrri mynd. Að lokum segist hljómsveitin stefna að tónleikum fyrir alla aldurshópa á eigin vegum í náinni framtíð. Gott hjá þeim, en seinast er ég frétti er hljómsveitin ennþá að reyna að fá ákvörðunni breytt. Þessi saga er gott dæmi um það hvernig sögur geta breyst eftir sjónarhornum. Ákvörðun Samfés er með öllu réttlætanleg og má segja að umrædd hljómsveit hafi búið um rúm sem reyndist ómögulegt að leggjast í, svo við fáum lánað máltak frá könunum. Ef þeir vilja vera dópistar þá verða þeir að sætta sig við það að foreldrar og forráðamenn vilji ekki samþykkja þá sem fyrirmynd. Þú getur ekki átt kökuna þína og borðað hana líka. Það er örugglega gaman að rugla smávegis í viðtölum, sjá hvað maður kemst upp með og sjá hverju þeir trúa. En maður þarf einnig að vera tilbúin að taka ábyrgð á orðum sínum. Það er auðvelt að vera rokkstjarna, það er erfitt að vera frægur. Eitthvað á eftir að hverfa án þess að ég taki eftir því, leyfum því bara Ég tók þá merkilegu ákvörðun að ofhlaða mig verkefnum þessa önn, og það meiri en venjulega. Skipulagningarhæfileikar mínir eru algjörlega firrtir tímaskyni svo það verður mjög áhugavert að sjá hvernig þetta kemur út. Það versta er að það tekur þó nokkurn tíma frá manni að vera sama um einhverja pseud-sálfræðinga og það er tími sem ég hef ekki svo mér er sem sagt alveg sama um þá. Áhugi tekur vinnu, væntumþykja eitthvað miklu meira. mánudagur, febrúar 02, 2004
sunnudagur, febrúar 01, 2004
Helgin Eftir tveggja daga fjarveru tekur raunveruleikinn aftur við. Ég er þreyttur, þoli ekki mikið þessa daganna greinilega. Fullt af verkefnum bíða, og verða að bíða áfram. Takk fyrir mig. Taki þeir það til sín sem vilja. ![]() |
Það sem hljómar í eyrunum um það bil núna: Converge - Jane Doe Isis - Oceanic Dredg - Leitmotif Rancid - Indestructable Eldri skrif: Febrúar (2004) Janúar (2004) Desember (2003) Nóvember (2003) Október (2003)
Það sem er mitt::
|