Afsakanir

Ég þoli ekki þegar ég afsaka mig, ég er hræðilega lélegur í því og finnst það venjulega sýna meira fram á undirgefni mína frekar en að bæta stöðuna. Mér finnst ég afsaka mig of mikið og of oft, og oftast þegar það er óþarfi. Þetta ætla ég að reyna að bæta, svo ef ég geri þér eitthvað og bið þig ekki afsökunnar, þá er ég asni, það eru ekki þannig aðstæður sem ég á við. 

Karl Jóhann 12:38 PM

 
Kaupum ekkert dagurinn

Í gær var alþjóðlegi Kaupum ekkert dagurinn. í gær keypti ég ekkert. En eins og sumir vilja minna okkur á, þá ættu allir dagar að vera „kaupum ekkert“ dagar. Íhugið þetta aðeins og komist að eigin niðurstöðu. 

Karl Jóhann 12:29 PM

 
Klukkan er tólf á hádegi, veist þú hvar barnið þitt er?

Perla Rós bróðurdóttir mín er hér í heimsókn og hún á þann heiður að vera eitt skemmtilegasta barn sem ég hef hitt. Ég vona að þessi lífsgleði og virkni hennar muni koma til með að eldast með henni og verði ekki foreldrum hennar orsök þreytu.

Börn eru yndislegar verur, svo saklaus í reynsluleysi sínu, svo óspillt af heimsins vandamálum. Óspillt, það er yndislegur eiginleiki. Alltaf að horfa jákvæðum augum á framtíðina því við getum lítið breytt henni með því að láta okkur líða illa yfir henni. 

Karl Jóhann 12:16 PM

 
Un-American ...and proud of it!

Americans have a hard time understanding why other people hate them. This is not surprising as they don't feel as if they've done anything deserving of this.

When I was 17 years old I first heard the term "America bashing" and it had to be explained to me because it didn't make much sense to me. I didn't quite understand why an American would be so used to having to defend his great nation that he went around using a term which I was used to hearing in context with minorities.

That was not the last time I heard it and since then I've come to realise very well what it means. It must be frustrating, to say the least, having billions of people hating you for no apparent reason. And if there is a reason it's probably well out of your control.

That does not excuse mindless nationalism though, nor does getting angry at anyone who attempts to bring to your attention that you might be wrong in your assumptions about your country help.

It's easy to argue about America with non-Americans because they usually agree with you and even if they don't they at least don't have much emotions invested in defending America. This seems obvious because there's no reason having national pride in another nation.

This is where I made a big mistake, in assuming that I could have a debate about the faults of America with an American. Apparently they're used to hearing all kinds of things about their country and have decided that these things are, if not wrong, at least not good points or anything new, and therefore just stupid.

The education Americans get seems to be biased and closer to propaganda then factual teachings, therefore they are very emotional about many things which other people have the priviledge to be able to look at from a distant and unbiased point of view. Most of us don't have to recite the pledge of alligiance to the flag of the united states of America, the republic for which it stands, one nation under God, with liberty and justice for all every morning of our scholastic lives. Our governments don't thrive as much on, for lack of better words, brainwashing. Here we are allowed an open opinion, and even though our media has some of the same faults, such as being owned and controlled by ruling powers, they pale in comparison to what Americans must live with.

So next time you see an American, be nice to him, he really doesn't know how bad he has it.

On a more personal note I'd like to relate some of things in the last week of my life which I have been called by an American who was insulted by my comments on America: Narrow minded, stupid, a nazi, a girl (a very interesting insult coming from a girl), a bitch, a child, stuck up, a brat, a sore loser, arrogant, brainwashed, an idiot; I've been told to go to hell, that my family should be killed by terrorists, that my parents are nazi's, that my government feeds me with lies, that our education system sucks. The list goes on, but you get the picture.

The saddest part is that this all came from someone who has never even met me or been to Iceland. That's also the reason why non of it offended me, she just didn't know any better. She took offense to a lot of things I wrote, many of which she took as a peronal attack on her and her family, again, she just didn't know any better. I was willing to comprimise and admit my inperfections but that only made matters worse.

I have tried to fight my prjejudice towards America, obiously viewing a whole nation as one makes no sense, but unfortunatly I have nothing in my hands to argue against my views of Americans being as I see them. So your God help us all if we're gonna make it through this one. 

Karl Jóhann 1:32 PM

 
Vinátta, bræðralag, reiði. Við erum öll eins hversu ólík sem við erum.

Í gegnum sögunna var Tékkóslóvakía eitt land, þar bjuggu saman í bróðerni Tékkar og Slóvakar, svona eins og Akureyringar og Reykvíkingar. En Slóvakar voru ekki sáttir við það að öll menning landsins færi til Tékklands, allar listir þeirra fóru til Prag, höfuðborg Tékklands og mest fjármagnið fór í að byggja þann hluta landsins upp. Svo Slóvakar fóru fram á skilnað.

Árið 1993 var landinu því skipt upp í Slóvakíu og Tékkneska lýðveldið, eða Tékkland eins og við köllum það. Í dag er Tékkland mun farsælara land en Slóvakía, mun vestrænna, ef það þykir jákvætt. Mér þótti sorglegt að heyra frá þessu, að þeim kom ekki saman eftir margra alda sambúð.

Ég þakka Veroniku bekkjarsystur fyrir þennan fróðleik um heimaland sitt.

Í þessu hugarfari ákvað ég að skrifa stutta greinargerð hér að ofan um bandaríkjamenn, fyrir einn slíkan, og það á ensku, þar sem ég bauð „vinkonu“ minni hingað að spjalla. Ég vona að hún þyggi það boð en ég hvet þó alla sem hafa eitthvað til málanna að leggja til að vera málefnalegir við hana, hún veit bara ekki betur. 

Karl Jóhann 1:25 PM

 
Skil og skil ekki

Ég og Anna fluttum fyrirlestur í morgunn um rannsóknarverkefni okkar í félagssálfræði. Niðurstöður okkar benda meðal annars til þess að lang flestir íslendingar (eða öllu heldur íslenskir háskólanemar, það má deila um hversu lýsandi þessi hópur er fyrir samfélagið í heild) álíta sig góða ökumenn. Jafnframt meta konur sig verr heldur en karlar. Mikil fylgni er á milli þess að telja sig góðan ökumann og að telja sig öruggan ökumann, afslappaðan og rólegan ökumann og ákveðinn ökumann, þó er ekki mikil fylgni á milli þess og fjölda umferðarlagabrota. Áhugavert nokk.

Á öðrum nótum þá var síðari ritgerð skilað í fornaldarheimspeki rétt áðan. Einkunninn var ekki í besta lagi, en ég fékk 7 og þá stóðst forspá mín. Ég er ekki hvað sáttastur við þessa einkunn en veit þó að ég átti ekki betur skilið fyrir svör mín sem mér þótti sjálfum ófullnægjandi. Einn af ókostum þess að hafa ekki tíma til að endurskrifa. 

Karl Jóhann 12:52 PM

 
Slakaðu á og njóttu lífsins

Sumt fólk getur einfaldlega ekki slappað af. Það er eins og reiðin eða einhver önnur svipuð tilfinning heltaki það og öll skynsemi fari út um gluggann með létta loftinu. Ég veit ekki af hverju, en það eru til lyf við þessu. 

Karl Jóhann 2:34 PM

 
Fegurð

Þær gerast ekki mikið meira aðlaðandi en Audrey Hepburn [12345678] að mínu mati. Ótrúleg fegurð og tignarleiki. 

Karl Jóhann 2:42 PM

 
Aðeins um kanann

Ég eyddi miklum tíma í að rífast við bandaríkjamann (eða stelpu reyndar) um heimsmálin og var agndofa yfir því hversu einhlít rök hennar voru. Hún kallaði mig þröngsýnan fyrir að sjá ekki hvernig Bandaríkinn voru að hjálpa heiminum og að stríðið væri réttlætanlegt vegna þess að þau eru þarna til þess að berjast gegn hryðjuverkum.

Mig langaði oft til þess að segja henni að rotna í helvíti því hún fékk svo á mig en síðan áttaði ég mig á því að skoðanir okkar væru einfaldlega ósamrýmanlegar. Því lendi ég ekki oft í en annað slagið kemur það fyrir að maður hittir fyrir fólk sem erfitt getur verið að skilja. Til dæmis á ég mjög erfitt með að ræða við raunverulega kynþáttahatara og fyrirlít þannig fólk, enda er það þröngsýnt og ekki hægt að bera virðingu fyrir slíku.

Nokkur af rökum stelpunnar slógu mig sem svo ótrúlega vitlaus og afvegaleidd að ég nennti ekki að svara þeim, þau voru of fáránleg fannst mér. En það sem mér fannst áhugaverðast við þessa umræða var að hún ásakaði mig um svo marga hluti sem mér fannst um hana, til dæmis að ég væri illa upplýstur og þröngsýnn. Þetta bæði opnaði augun mín fyrir þeirri staðreynd að ekkert er svart og hvítt og það þýðir að ég hafi ekki endilega rétt fyrir mér, og hitt var það hversu hræðilega hrokafullir bandaríkjamenn eru, mér verður óglatt af svona hroka og sjálfsdýrkun. 

Karl Jóhann 6:57 PM

 
Vopnað rán

Nú eru vopnuð rán kominn i tísku. Spurning hvort við ættum að hafa áhyggjur af því. Kannski að félagsmálabæturnar eða vasapeningurinn þyki sumum ekki nægur.

Sumum þykir sjálfsagður hlutur að þiggja ölmusa, sumir þurfa þess. Aðrir hafa fyrir því að pretta peninga af fólki eða stela frá þeim, enn aðrir gera hvorugt og myndu jafnvel aldrei gera það. Þeir síðastnefndu eru starfandi meðlimir í samfélaginu. Þeir virka, aðrir ekki. Hitt fólkið er bara til þess að draga úr möguleikum samfélagsins sem heild. Þeir sem ekki geta séð fyrir sér sjálfir vegna einhverra ástæðna eru þeir sem kerfið er byggt upp til að hjálpa, enda erum við velferðarríki. Aðrir í þessari upptalningu eru afætur, letingjar, aumingjar og fólk sem veit ekki betur. Þau hafa alltaf verið til í gegnum mannkynssöguna og þau eru fólk sem fáir syrgja. Oft hafa hetjur verið gerðar úr slíku fólki, til dæmis snjöllum þjófum og pretturum, oft hafa þau jafnvel verið hetjur, það sýnir hversu afstæður heimurinn er í siðferði sínu.

Siðferði er ekki í svart og hvítu, heldur eitt stórt grátt svæði með óteljandi skyggjum. Ég vona að minni kynslóð takist að ala börn sín upp betur en þau sem eru að því núna. Ég þoli ekki að sjá alla tilgangslausu skemmdarfýsnina, ofbeldið, tillitsleysið og allt agaleysið sem við höfum hér, það hefur kannski alltaf verið svona, ég veit ekki, en það er í sjálfu sér enginn afsökun. Við höfum að gott, kannski of gott. Í samfélagi Þar sem undir tíu tilkynntar nauðganir um verslunnarmannahelgi þykir vel sloppið, þar er eitthvað mikið að.

Við verðum að kenna börnunum okkar að ekkert er auðvelt og annað fólk er fólk líka, alveg eins og þú, að sanna karlmennsku sína sé ekki að lemja mann og annan og sofa hjá eins mörgum og þeir geta. Ekkert er ókeypis, það á við um peninga líka ótrúlegt en satt.

Annars virðist öll umræða á Íslandi deyja út þegar fólk missir óhjákvæmilega áhuga á henni og þá er hún orðin þreytt og enginn nennir að spá meira í henni. Við þurfum framkvæmdir hérna en það virðist enginn mega vera að því að sjá um þær. Allavega hef ég ýmislegt annað að gera.  

Karl Jóhann 8:19 PM

 
Hálfur

Til hamingju til Perlu Rósar sem náði þeim merka áfanga að verða eins og hálfs árs gömul í dag. Hún fær ekki gjöf að þessu sinni þar sem tilefnið ætlar þess ekki að slíkt sé gert. Ég er reyndar ekki viss um að tilefni ætli nokkurn tímann neitt. 

Karl Jóhann 7:23 PM

 
Um daginn og veginn

Dagarnir þeysast áfram hver á eftir öðrum, eins og þeir hafi ekkert betra að gera, þangað til ég á í mesta basli með að átta mig á því hvaða dagur er. Þetta virðist vera svona í vikunum fyrir próf, margt sem nær athyglinni og það hefur slævandi áhrif á tímaskynið.

Það er einnig í kringum þennan tíma, þó jafnvel aðeins seinna, sem farið er að óska sér að vera kominn í jólafrí. Þetta er þó alltaf sami misskilningurinn því ekki tekur sælan við þegar prófin eru búin. Fyrst þarf að kaupa allar jólagjafirnar á tveimur dögum, það reynist mér venjulega ekki erfitt þó, því ég ákveð hvað skal gefa hverjum á meðan ég læri fyrir próf. Síðan er áttað sig á því að maður verður ekki afslappaður fyrr en einkunnirnar eru birtar.

Svo minnir jólafríið mig venjulega á það að eftir nokkurra vikna stífa skólavinnu og nokkurra daga hátíðarhöld þá er ekki svo þægilegt að hafa ekkert að gera eins og dreymt var um í prófunum, heldur leiðist manni oft í þessu fríi, ekki alltaf, en oft.

Það er ekki eins gaman að gera ekki neitt þegar maður hefur ekkert að gera. 

Karl Jóhann 1:38 PM

 
Verkir

Mér er illt í kjálkanum. Nú veistu það. 

Karl Jóhann 1:03 PM

 
Snemma í morgunn

...keyrði ég frammhjá tugum brauðhleifa og opnum sendiferðabíl. Brauðin voru dreifð um alla götuna og bílstjórinn var að sparka brauðunum upp á umferðareyjur til að koma í veg fyrir að fólk keyrði yfir fleiri þeirra. Ég hefði hjálpað honum en mér var sama og það var kalt úti.

Ég hugsaði með mér í kaldhæðni að hann væri svooo rekinn. Ég gat ekki annað en vorkennt honum því ekki myndi ég vilja lenda í svona, týnandi brauð upp af miðjum gatnamótum. En í raun var engin varanlegur skaði skeður, það sveltur enginn vegna þessara brauða, við bökum fleiri, og ekki geri ég ráð fyrir því að bílstjórinn tapi starfi sínu fyrir bara þessi mistök.

„Þetta er ekki í fréttum: Engin særðist þegar sendiferðabíll missti hluta farm síns í Ártúnsholti snemma laugardagsmorgunn. Bílstjórinn varð ábyggilega pirraður en annars breyttist hugarástand tiltölulega fárra við atburðinn.“

Kolla var með mér í bílnum, ég hafði ekki svona mikið um þetta að segja við hana, fjögur orð í mesta lagi, og þá aðallega til að ráða hvað hefði gerst. Svo gleymdi ég þessu þar til núna.

Fyndið hvað við höfum það gott hér. 

Karl Jóhann 11:47 AM

 
Án þess að depla auga

Mig langar til að verða hetja
að geta vaðið táradalina
án þess að ljósdepill sjáist í auga

Geta haldið salnum klökkum
án þess að bregða tóni

Mig langar til að geta fagnað
hverjum blóðvelli
án þess að leggja merkingu
í sársauka þeirra sem lifa missinn

Heldur vil ég finna guðina miklast
yfir verkum mínum
þar sem ég geng meðal þeirra nafnlausu
og gef
af tóminu

Svo skrifar Siggi Pönk í nýútkomnu ljóðasafni sínu Fjandafæla. Þetta er áhugavert safn af ljóðum hans seinustu ára og inniheldur þar á meðal texta úr lögum Forgarðs Helvítis. Bókin fæst í öllum stærri bókabúðum að því er virðist og hvet ég fólk sem hefur áhuga á ljóðlist og íslenskri tungu til að verða sér úti um hana.

Til gamans ætla ég að setja hér útgáfu forgarðsins á Án þess að depla auga. 

Karl Jóhann 8:39 PM

 
Meira um Helvíti

Jæja krakkar mínir, það sem þið hafið öll beðið eftir svo lengi, furmsýning myndarinnar Helvíti. Þessi margumrædda mynd hefur lokið framleiðslu og er á leiðinna í ruslið nálægt þér... segi nú bara svona.

Ég ætla að bregða mér aðeins í hlutverk kvikmyndagagnrýnanda.

Leikurinn í myndinni var svo hræðilegur að hefði hann verið bara aðeins hræðilegri þá hefði hann verið fyndinn. Annað í myndinni mætti bæta en á heildina litið ætla ég að gefa henni tvær hauskúpur af átta mögulegum, eða ágætis afþreying í tvær mínútur eða svo, ekki meira. Enda er hún tæplega það á lengd.

Ég varð nú fyrir smá vonbrigðum með notkun (eða öllu heldur misnotkun) á rödd minni sem Kölski, og þegar ég sé þetta loksins er ég ekki viss að (ó)hljóðið mitt hafi verið nógu illt.

Til fróðleiks má geta að bæði lögin sem notuð eru í myndinni eru samin af ykkar einlæga ritara. En um tónlist í myndinni sá hljómsveitin Betrefi, eða gerði það öllu heldur þegar við tókum upp þessi lög fyrir nær þremur árum.

En nóg frá mér, skoðiði endilega myndina Helvíti og segið mér hvað ykkur finnst.

Og til viðmiðunar þá ætla ég líka að setja hér mína útgáfu af rödd Kölska. Er ég ekki skelfilega illur? Njótið vel. 

Karl Jóhann 10:35 PM

 
Engin ný met sett í dag

Þrír og hálfir tímar, engin persónuleg hraðamet sett í ritgerðarskrifum í dag. Ég var of lengi að koma mér inn í efnið og varð það til þess að tefja mig, einnig virtist ég óþarflega afslappaður í morgunn. Ferðin sjálf var ekki beint vonbrigði en samt ekki eins góð hún hefði getað verið. Einkunn 6,5 - 8,0.

Til gamans þá ætla ég að setja ritgerðina hér fyrir neðan í heild sinni, enda er hún harla stutt. Allar athugasemdir eru mjög velkomnar.
[sýna/fela ritgerð]
Viðmið sem grundvöllur misskilnings

Það er auðvelt að efast um að þær reglur sem okkur eru settar af yfirvöldum séu í raun réttlátar. Reglurnar eru settar af mönnum sem, eins og allir menn, eru skeikulir. Reglur geta einnig verið settar til að þjóna einungis hagsmunum sumra í samfélaginu, og þá helst þeirra sem reglurnar setja. Því er það ekki endilega almúganum fyrir bestu að haga sér eftir reglum samfélagsins. Stundum eru reglurnar byggðar á fávisku eða reynsluleysi og oft bera þær ekki hag tiltekins fólks fyrir brjósti.

Reglur eru réttlæti því við þurfum að fylgja þeim og ef við gerum það ekki erum við dæmd sem óréttlát, segir Þrasýmakkos. Stjórnendur eru skeikulir en samt er réttlátt að fylgja þeim. Réttlæti er því forréttindi hinna sterku, því þeir setja reglurnar. Við gefum fólki vald til að vera réttlátt.

Vald sem slíkt er ekki þvingun, vald er yfirráð, það felur í sér að orð eins og rétt og skylda séu notuð. Þetta eru nokkur af þeim orðum sem Þrasýmakkos vildi forðast í stjórnmálaumræðu.

Þetta vald öðlast fólkið þó ýmisst í gegnum þvingun, eða sameiginlega samþykkt kerfi sem er grundvöllur þess að samfélag virki. Ef við hlýðum ekki reglum þessa samfélags er okkur refsað fyrir það, en eins og rætt var hér að ofan má deila um hvort reglurnar séu í raun réttar. Yfirvöld gera, til dæmis, ýmsa hluti í skjóli valds sem væru refsiverðir ef gerðir af almúga.

Það sem er algengt í samfélagi er það sem er viðurkennd hegðun, allt sem víkur frá því er afbrigðilegt. En þó má deila um hversu eðlileg hegðun sé, hvort sem hún er algeng (og þar með eðlileg í augum samfélagsins) eða ekki þá má sjá, á nægilega hlutlægan hátt, hvort hegðunin er mannskepnunni eðlislæg. Hegðunin þarf því ekki að vera óeðlileg til þess að vera bönnuð í samfélagi. Þó má einnig deila um hvað sé okkur í raun eðlislægt.

Rök Þrasýmakkosar fyrir því hvað sé réttlátt, eða öllu heldur að réttlæti sé forréttindi hins sterka (manns sem hefur vald), eru að aðrir menn verða að fylgja hans reglum og þær reglur þjóna fyrst og fremst honum. Sókrates mótmælir þessu og segir stjórnendur sem slíkir verði að þjóna þegnunum, gera þeim til góðs. En stjórnendur sem slíkir er bara hugtak, í raun eru stjórnendur ekki þannig í garð gerðir.

Þrátt fyrir það að vita að stjórnendur stjórni ekki alltaf með hagsmuni þegna sér fyrir brjósti mótmælir Sókrates. Hann mætir rökum Þrasýmakkosar um hvernig stjórnendur haga sér með rökum um það hvernig góðir stjórnendur ættu að haga sér. Menn ættu að vilja komast til valda á þeim forsendum að bæta líf allra þegna, en fáir myndu halda því fram að það væri eina, eða einu sinni helsta, ástæða þess að menn vilji komast til valda.

Til að útskýra fremur, setur Sókrates kenningar sínar fram um hvernig stjórnendur ættu að haga sér sem andsvar við reynslu Þrasýmakkosar á því hvernig stjórnendur haga sér í raun. Sem stjórnandi mun stjórnandinn ekki haga sér í eigin þágu því það er ekki eiginlegt hlutverk stjórnanda, en í raun gerir hann það.

Allir stjórnendur segjast leita réttlætis, en allir stjórnendur hafa ólíkar hugmyndir um hvernig það fæst, þannig að þeir eru í raun að leita eigin hagsmuna. Réttlæti er því bara réttlæting á eiginhagsmunum stjórnenda.

Stjórnandi sem slíkur þjónar þegnum, það er skilgreining á hans hlutverki eins og Sókrates heldur fram. En eins og Þrasýmakkos hefði, með sinni kaldhæðni, getað bent á búum við ekki í húsum úr sælgæti og raunveruleikinn er oft ólíkur hugmyndum okkur um hvernig hann mætti vera.

Þrasýmakkos hugsar um eigin reynslu og beitir þar skynsemi um það hvernig stjórnendur séu. Hann vill meina að menn bæði græði meiri á því að vera óréttlátir og það sé lítil skynsemi í því að vera réttlátur þess vegna; réttlæti er skaðlegt þegnum og óréttlæti sé því skynsemi.

Réttlæti er þannig ekki meira en hugsjón sem virkar bara sem slík, einungis í fyrirmyndarríki myndu aðstæðurnar vera þannig að menn myndu vera réttlátir öðrum en sjálfum sér. Að ætla að menn sækist til valda til þess að bæta líf þegna er aðdáunarverð hugmynd en hugmynd sem er erfið að verja, þá sérstaklega í auðvaldasamfélagi.

Erfitt getur verið að meta hvort stjórnun sé í raun réttlát, aldrei er hægt að taka tillit til allra þegna samfélags í öllum málum og því verða alltaf einhverjir ósáttir við stjórnina. Yfirvald er ekki nauðsynlegt fyrir skipulag í samfélagi heldur leifar frá tímum konunga, einræðisherra og að-nafninu-til lýðræðis. Það er ekki óheilbrigt að gera uppreisn gegn samfélaginu heldur mjög eðlilegt. 

Karl Jóhann 10:16 PM

 
Fornaldarheimspeki

Þorsteinn Gylfason á til með að nota litaðan pappír þegar hann ljósritar dreifiblöð fyrir nemendur sína. Þetta er eitthvað sem hann hefur alltaf gert í minni reynslu og ég hef ekki hugmynd um af hverju. Enginn annar kennari sem ég hef haft gerir þetta.

Hvar hann fær einu sinni litaðan pappír veit ég ekki og þá ekki hvort hann kaupir hann sjálfur eða fer fram á það við skrifstofu heimspekideildar að keyptur sé fyrir sig litaður pappír. En pappírinn er ekki í hvaða lit sem er, heldur er hann í svokölluðum drapp litum. Undarlegt. Ég er ánægður að Þorsteinn Gylfason skuli nota litaðann pappír, það er auðveldari að finna blöð frá honum og þetta gefur skólalífinu smá lit, og allur litur þar er vel þeginn.

Á endanum er mér í raun sama um það hvort menn kjósi frekar að nota gulan eða brúntónaðann pappír framyfir hin staðlaða hvíta pappír, ástæða þessarar orðræðu er önnur og ómerkilegri. Ég ætti eiginlega að vera að skrifa ritgerð fyrir bekk kenndan af herra Þorsteini Gylfasyni. Sú staðreynd sér til þess að ég finni mér hvaða ástæðu sem er til þess að gera hvað sem er annað en að skrifa ritgerð. Við erum með sítengingu hér svo það eina sem ég þarf að gera er að opna vafrara og þá er heill heimur opinn fyrir mér.

Ekki það að mér leiðist að skrifa ritgerðir, listinn að skjótast undan ábyrgð er greinilega svo djúpt gróin í mér að ég væri væntanlega víðsfjarri tölvunni ef ekki væri fyrir skólun mína.

Við skulum sjá hversu mikið ég skrifa hérna í jólafríinu. 

Karl Jóhann 6:57 PM

 
Forynja

Ef ég hef ekkert betra að segja þá þarf það að segjast að ég hef ekkert að segja. Vissulega hafa orðum verið eytt í betra. 

Karl Jóhann 12:55 PM

 
Greyið jeg

Er með krampa í þindinni og vont ælubragð í munninum eftir helvíti gærdagsins. Ég ætla ekki að verða veikur aftur í bráð, kominn tími til að fá sér lýsi á morgnanna.

Það kemur sér mjög illa að vera veikur á þessum tíma annarinnar, skólinn býður ekki upp á forréttindi fyrir þá sem þykjast veikir. Ég verð að bæta upp fyrir allt sem ég var of seinn á þegar.

Umfram allt vildi ég að sólarhringurinn hefði 36 klukkutíma, það myndi lengja líf okkar og daginn um þriðjung!

Já, barnalegur get ég verið. 

Karl Jóhann 3:01 PM

 
Akandi fólk

Nýjustu rannsóknir benda til þess að 99,67% þeirra sem nota ekki stefnuljós séu barnamorðingjar.

Drepur þú börn?

...fólk sem notar ekki stefnuljós fer allavega í taugarnar á mér. 

Karl Jóhann 10:35 AM

 
Tæknin er alltaf að stríða okkur

Vond tækni! Skamm!

Já, ég var loksins kominn með athugasemdakerfið mitt alveg eins og ég vildi hafa það og þá hættir það að virka. Allar athugasemdirnar eru núna rotnandi í helvíti og ég er búin að fá mér nýtt, og vonandi áreiðanlegra, kerfi.

Ef þú vilt að eitthvað sé gert rétt þá þarftu að gera það sjálfur ...en það er því miður ekki alltaf vænn kostur. 

Karl Jóhann 11:15 PM

 
Biðin á enda, eða að byrja...

Klukkan 15:36 í dag fæddist Iðunn Nótt Kincla. Hún vegur 4,04kg. og er við góða heilsu.

Það tók þessa litlu elsku rúmlega þrjá daga að koma inn í heiminn, en nú þegar hún er kominn vona ég að henni líki vel hér. Innilegar hamingjuóskir til foreldra hennar, Dylan og Vegu. Einnig vill ég óska Vegu skjóts bata, því mér skilst að þetta allt hafi tekið mikið á. Við karlmenn fáum víst aldrei að kynnast þessum sársauka, það þykir mér ekki sjálfsagður hlutur.

Annars líður mér hálfpartinn eins og nýbökuðum frænda (uncle Charlie!?), engir nánir vinir mínir hafa átt börn áður, reyndar eru einu börnin sem ég þekki Perlarós og Elísa Lind, og hina síðarnefndu hef ég bara hitt einu sinni! Mér þykja börn yndisleg og ég er rosalega spenntur að fá að hitta nýju vinkonu mína. 

Karl Jóhann 10:17 PM

 
Hvað sem það þýðir

„En þú ert með úfið hár!“ Staðhæfði hún eins og það væri dauðasynd. Samræðurnar voru komnar út í möguleika mína á hylli hins kynsins. Ég hló og hugsaði með mér hversu undarlegur hlutur þetta væri að segja og að ég myndi hvort sem er ekki vilja neitt með stelpu hafa sem myndi ekki vilja mig vegna þess að hárið mitt stæði ósmekklega mikið út í loftið. Ég mótmælti hljóðlega, því mér fannst hárið mitt fínt og svo hugsaði ég að kannski ætti ég betri möguleika ef ég greiddi mér áður en ég færi út... sú hugsun entist ekki lengi því ég komst á þá niðurstöðu að ég vildi ekki meiri athygli en ég hafði nú þegar, já, sáttur var ég.

Sáttur endir á viðburðaríku kvöldi. Svefn er alltaf vel þeginn og aldrei tekinn sem sjálfsagður hlutur, sérstaklega ekki ef hann a sér stað í hlýju og þægilegu rúmi.

Það er einhver hefð fyrir því á Íslandi um helgar, upp úr klukkan tvö eftir miðnætti, að fólk virðist tapa aðeins heyrninni. Allavega er það þá sem allir byrja að öskra hvern á annan. Ekki af illkvittni eða vegna rifrilda, heldur kannski til þess að bæta upp fyrir það að hafa verið þögul og bæld alla vinnuvikuna. Sjálfstraust er undarlegur hlutur, ef eini staðurinn sem þú finnur það er í botni flösku þá gætirðu þurft að þiggja hjálp frá einhverjum sem það býður. Mer þykja fullir íslendingar vera leiðinlegir, ekki allir og ekki þeir sem ég er með, það virðist vera öðruvísi þegar maður þekkir fólkið. Ég á aðallega við þá sem þurfa athygli fólks til að líða vel.

Eini markaðurinn sem ég stunda í dag er sá sem selur mat- og aðrar nauðsynjavörur. Að fara út og „skemmta sér“ getur verið skemmtilegt en ég get ímyndað mér marga aðra hluti sem mér þykir mun skemmtilegri að gera, flesta með minni fyrirhöfn. Góð tilbreyting samt sem áður, þó það virðist frekar venjan hjá mér í augnablikinu.

Keyrandi heim eftir kvöld niður í miðbæ Reykjavíkur, vel meðvitaður um umhverfi mitt, komst ég á niðurstöðu sem er alls ekki ný, þó ég syrgi ekki andstæðu hennar: Ég drekk ekki. 

Karl Jóhann 12:14 PM

 
Biðin

Ef við tökum saman allan tímann sem við höfum eytt um ævina í að gera eitthvað „merkilegt“ þá áttum við okkur á því að mest allt líf okkur fer í að bíða. Bíða eftir einhverju sem gerist seinna. Stundum höfum við þó ekki nægan tíma til að gera allt sem við ætlum að gera, því verðum við að skipuleggja okkur vel til að fá sem mest út úr deginum.

Við sofum um það bil einn þriðja af ævi okkar, eyðum að minnsta kosti einum þriðja í vinnu (þar með talinn skóli) og þessi einn þriðji sem eftir er fer mest í að drepa tímann. Drepa tímann með áhugamálum, meiri vinnu, ýmiskonar afþreyingu og stundum leiðindum.

Ég verð því að komast á þá niðurstöðu að vinnan göfgi manninn og svefn sé frábær afþreying. Finndu þér vinnu sem þér líkar vel, ekki vera hræddur við breytingar, lestu góða bók þegar þú getur og njóttu þess að sofa, því heilinn er virkari þá heldur en þegar þú horfir á sjónvarpið. Það er einnig alltaf gott að hafa í huga að það eru gæðin en ekki magnið sem skipta máli. 

Karl Jóhann 4:44 PM

 
Nokkur orð um verksmiðjubúskap

Allt frá árdögum mannsins höfum við drepið önnur dýr okkur til matar. Það er ekkert ónáttúrulegt við það. Í mörg árþúsund höfum við einnig stundað búskap; ræktað dýr okkur til nytjar. En í dag hefur þessi búskapur tekið á sig vægast sagt leiðinlega mynd. Við fjöldaframleiðum dýr. Bragðgóð dýr eru framleidd eins og bjór, þau eru látinn gerjast í smá tíma og svo skellt í umbúðir. Ónýtum dýrum er hent eins og gölluðum bjór, dýrunum er hent í ruslið, ofnin eða tætarann, oftast lifandi. Þetta er ekki búskapur, þetta er iðnaður.

Sjálfri slátruninni er ég ekki mótfallin, þá sérstaklega vegna þess að dýrunum er eiginlega gerður greiði með því. Þannig er að flest þessara dýra eru orðin vel geðtrufluð eftir lífstíð í búri ekki mikið stærri en þau sjálf. Lífstíðin er þó, kannski sem betur fer, ekki mjög löng vegna þess að mikið magn af hormónum og slíku er dælt í dýrin til að þau stækki fljótt svo hægt sé að selja þau sem fyrst.

Kjúklingar, til dæmis, hafa 15-20 ára lífslíkur, en margir þeirra eru ræktaðir í sex til sjö vikur og síðan slátrað. Þessar sex til sjö vikur eyða þau í plássi ekki stærri en A4 blað í kringum eigin skít og annarra og innan um aðra geðveika kjúklinga, mörgum dauðum, helst úr hjartastoppi vegna þess að líkami þeirra réð ekki við vöxtinn. Goggurinn þeirra er klipptur af til að koma í veg fyrir að þau meiði sjálfa sig og hvorn annan. Ekki að þau gætu gert mikið af því þó vegna þess að fætur þeirra halda þeim ekki uppi vegna ofvaxtarins.

Þá verð ég að spyrja hvort þetta sé einhver leið til að koma fram við nokkuð lifandi dýr, því sömu sögu er að segja af öðrum sveitadýrum. Dýrin hafa að sjálfsögðu ekki sömu meðvitund og við mannfólkð, en fuglar og spendýr finna fyrir sársauka á sama hátt og við, þó þau séu ekki jafn meðvituð um hvers vegna þeim líður svona.

Þetta er ekki eðlilegt og á þessu myndi ég vilja einhverja bót, því þetta er ekki nauðsynlegt.

Það eru til mörg samtök sem sérhæfa sig í réttindum dýra, þar efst á blaði er PETA (People for Ethical Treatment of Animals eða fólk fyrir siðferðilega meðferð á dýrum eins og það myndi snarast yfir á íslensku) og þó ég sé ekki sammála öllu sem þau standa fyrir og jafnvel mjög ósammála mörgu þá er gott að kynna sér þau. Mikið af þessum upplýsingum hér að ofan eru frá þeim komin, beint eða óbeint.

Jafnframt er hér „skemmtileg“ teiknimynd um verksmiðjubúskap. Eins og sá fyrirvari sem ég gaf seinast þegar ég setti fram þessa mynd hér í fyrradag, þá segi ég að þetta eigi ekki jafn vel við á Íslandi, ekki vegna þess að verksmiðjubúskapur sé ekki stundaður hér heldur vegna þess að landið okkar er minna, býlin hér eru ekki jafn stór og sömuleiðis er markaðurinn ekki jafn stór, og síðast en ekki síst þá erum við með önnur landbúnaðarlög en Bandaríki norður-Ameríku.

Takk fyrir lesturinn og ég vona að þú íhugir þetta aðeins, ef þér langar til þess. Ég er ekki starfandi grænmetisæta og ætlast heldur ekki til þess að annað fólk sé það, en ég vill þó að fólk sé meðvitað um hvernig heimurinn í dag gengur fyrir sig, við byrjum þar og hver veit hvar við endum, batnandi mönnum er best að lifa.

Svo getið þið líka prófað að "go veg." Hver veit nema ykkur líki það. 

Karl Jóhann 4:59 PM

 
Ókindarkvöld

Ókindarkvöld Þjóðfræðifélagsins tókst mjög vel sýndist mér. Kveðnar voru rímur af frægum kvæðamanni Steindóri Andersen og einhverri vændiskonu að nafni Erpur og þótti mér vel. Galdramaður frá Ströndum kvaðst kveða niður drauga á meðan vor allsherjargoð sá um að hljóðumhverfið væri nógu drungalegt til að vera í stíl við lýsinguna. Dys kváðust kveða niður annars konar draug í forspjalli að laginu „Bankanum þínum er sama um þig“ og fældu burt viðkvæmar sálir úr salnum með hávaðann að vopni.

Mér þótti gaman að sjá að það voru allskonar fólk þarna á öllum aldri og allir virtust skemmta sér vel, að minnsta kosti gerði ég það. Þetta var sannkölluð samkoma, gamaldags í flestu og var það notalegt andrúmsloft inn í þessari gömlu byggingu.

Fyrir skömmu komst ég að því að söngvari lokahljómsveitar kvöldsins væri mikill Mike Patton aðdáandi og fékk hann nokkur prik hjá mér fyrir það. Einnig skýrði það heilmargt fyrir mér og þá sérstaklega tilraunagleði viðkomandi og varpaði það ljósi á ýmislegt sem ég hafði ekki hugsað út í fyrr. En það er bara einn Patton og Maggi er ekki hann... prik samt! 

Karl Jóhann 11:21 AM

 "Ég held þú vitir hvar þú ert," sagði ég, "þú opnaðir bókina, þú valdir þessi örlög."
"Ertu að segja mér að ég sé í helvíti?" Spurði maðurinn með skelfingarsvip.
"Þú valdir þessi örlög." Endurtók ég hispurslaust.
"Ég vissi ekki! Ég bara..."
Ég heyrði hvernig maðurinn varð óttaslegnari með hverri sekúndu sem leið og rétt í þessu byrjaði þessi hræðilegi hávaði aftur. Maðurinn tók fyrir eyrun og grét tárum líkt og maður sem vissi að hann væri að fara að deyja og vissi einnig að það var ekkert sem hann gæti gert í því. En þessi tiltekni maður var ekki svo heppinn, hann var þegar dauður, þjáningu hans myndi aldrei linna. Ég greip nett framm í fyrir honum með þeirri köldu yfirvegunn sem ég hef tamið mér: "þú valdir þessi örlög."
Maðurinn grátbað mig um að stöðva þetta, en það var ekki að ræða það, hans örlög voru ráðinn. Þvi endurtók ég einu sinni enn: "þú valdir þessi örlög."
Ljósinn urðu dimmari og heimurinn varð að engu. Þetta var ekki draumur, nei ...þetta var lokasenan í tveggja mínútna stuttumynd að nafni Helvíti, þar sem ég fæ að leika sjálfan Kölska. Muhahaha... er ég ekki illur? 

Karl Jóhann 12:01 AM

 Stundum hefur maður mikið að segja, stundum ekkert ...og allt þar á milli. 

Karl Jóhann 12:09 PM

 Ég hef fundið mér réttlætingu fyrir því að vera ekki sama um hvað fólki finnst um mig. Ég hef nú bætt því við í heimsmynd mína að það sé verra að fólki sé sama um þig heldur en að því sé illa við þig.

Við myndum okkur skoðanir um það hvað öðru fólki finnst, oft á lélegum grunni og á litlum upplýsingum. Þetta gerum við því við trúum illa að fólki sé sama um okkur, sérstaklega ef okkur er ekki sama um það.

Fólk gerir til að mynda stundum eitthvað sem skapar tengsl ykkar á milli, jafnvel óafvitandi. Ef einhver, til dæmis, rekst utan í þig á skemmtistað og jafnvel meiðir þig aðeins, þá álítur þú hann asna eða færð þá tilfinningu að honum sé illa við þig eða eitthvað í þá veruna, en í raun tók hann ekki einu sinni eftir þér.

Það er erfitt að trúa því að við höfum engin áhrif á annað fólk. Auðvitað eru undantekningar frá þessu eins og flestu öðru, mér er sama um það, þetta er mín heimsmynd, komdu með góðar ástæður fyrir mig til að breyta henni eða láttu hana vera!

Ég vill sem sagt að þú þolir mig ekki frekar en að þér sé sama um mig, en ef ég fæ einhverju ráðið þá gerirðu hvorugt þessara. 

Karl Jóhann 2:50 PM

 Rakst á grein um sprautufíkla þar sem þau voru að væla um hversu slæmt þau hafi það, allir líti niður á þau og allskonar rugl um hvað þau eigi nú bágt. Ég skal vera fyrstur til að viðurkenna það: Ég lít niður á ykkur! Ég hef enga vorkunn með sprautufíklum eða fíklum almennt. Mér er sama hversu ömurlegt þið hafið það, mér er sama þó að þið hafið átt ömurlegt líf, það er fullt af fólki sem hefur átt miklu verra líf en þið sem hendir því ekki í ruslið fyrir það. Lífið getur verið andskoti ömurlegt en það eru til margar aðrar leiðir til þess að komast í gegn um erfiðu tímanna heldur en með því að dópa frá sér allar tilfinningar.

Auðvitað er erfitt að hætta í dópinu, annars væri þetta ekki sama vandamál og raun ber vitni. Það er meðvituð ákvörðun hvers og eins að byrja í rugli, ekki fara væla yfir því að pabbi lamdi þig þegar hann var útúr drukkinn og mömmu var sama. Ég sóa ekki mínum tíma í að vorkenna fólki sem virðist sjá ágætlega um það sjálft. Hættið að vorkenna ykkur og gerið eitthvað í þessu, það er enginn að segja að það sé auðvelt en lífið er ekki alltaf auðvelt.

Við horfum á ykkur sem aumingja vegna þess að þið eruð aumingjar! Eftir ákveðinn tíma í rugli hættir manneskja að vera manneskja og verður fyrst og fremst dópisti. Áður, fyrir þetta tímabil skal ég líta á ykkur sem manneskju og gefa ykkur alla mína samúð þegar við á, og eftir þetta tímabil skal ég veita ykkur allan þann stuðning sem ég get en á meðan þið eruð fyrst og fremst dópistar þá eruð þið ekki loftsins virði sem þið andið að ykkur.

Kannski hljóma ég eins og ég hafi stórt X á höndinni minni. Ég er ekki syndlaus með öllu, og kannski hef ég ekki átt eins bágt og þið, ég hef verið heppinn og ég veit það. Ég geri mér grein fyrir því að það eru til margar ástæður, margar hverjar mjög óheppilegar, fyrir því að fólk leiðist út í neyslu, ég vill ekki fordæma alla þá sem hafa verið svo óheppnir að leiðast út í harða neyslu, þetta getur komið fyrir besta fólk. En á meðan þið eruð í þessari neyslu ekki tala við mig, ég vill ekkert með ykkur hafa. Ef þið viljið hjálp skal ég reyna að hjálpa ykkur en þið verðið samt að sætta ykkur við það að ykkur getur ekki verið treyst og við vitum það.

Það eru án efa einhverjir, sem hafa reynslusögur af kunningjum, vinum, ættingjum eða eitthvað í þá áttina, sem finnst ég ósanngjarn, en ég hef líka þannig sögur og þetta er mín skoðun. Kannski virðist ég harðorður hér að ofan og ef þér finnst það ekki hika við að mótmæla mér, til þess er þessi tengill hér að neðan. 

Karl Jóhann 1:00 PM

 Nafnið "flea market" er tilkomið af því að fólki sem verslaði á slíkum mörkuðum var ráðlagt að þvo vel föt sem þar voru keypt vegna þess að fátæka fólkið sem þau seldi var oft með flær. Kolaportið er mjög áhugaverður staður, þar fæst allt milli himins og jarðar. En í dag hafði ég bara áhuga á einum bás, Gagnaugað var nefnilega með bás þarna, eða öllu heldur hann Birkir. Ég lét eftir mér að kaupa tvo geisladiska og eina ljóðabók eftir Sigga Pönk. Einnig hafði ég út með mér eitt stykki Andspyrna #4, en það er ókeypis, og svo gaf Birkir mér eitt stykki Bullet (Maga)zine sem hann hafði meðal annars skrifað fína grein í. Ég er mjög sáttur núna, nóg að lesa og hlusta á. Hver þarf sjónvarp? 

Karl Jóhann 6:21 PM

 Vaknaði við fuglagarg enn einu sinni. Bíbí að segja mér að sólin sé löngu kominn upp og að hún þarfnast athyglis. Fer upp í eldhús til þess að fá mér að borða en ég er ekki svangur svo ég les blaðið, tíu mínutum seinna og ég er enn ekki svangur. Klukkan er orðinn eitt og það eina sem ég hef gert í dag er að átta mig á því að ég er ekki svangur og athuga með tölvupóstinn minn, innhólf (0). Held ég fari aftur að sofa.

En í dag er meiri en nóg að gera, ég er farinn út. 

Karl Jóhann 1:16 PM

 „...kaldhæðinn 1, háðskur, napur og kuldalegur í háði sínu. Kaldhæðni kv ób, það að vera kaldhæðinn, grágletta.“
Eins og stendur er ég mjög ánægður að þeir gerðu nýja orðabók. Ég vona að hún sé aðeins betri en þessi gamla... Það er mjög þunn lína á milli einlægni og kaldhæðni. Ég þoli ekki kaldhæðni, samt finnurðu vart kaldhæðnari manneskju en mig. Kannski vildi ég bara óska að ég þyrði að vera meira einlægur. Sleppum kaldhæðninni og verum frekar einlæg. Samþykkt? 

Karl Jóhann 3:56 PM

 Ég er umkringdur pappírshrúgum sem mig langar ekkert að vita um. Ég ætla að fara og horfa á sjónvarpið, það eyðir áhyggjum mínum. 

Karl Jóhann 12:48 PM

 Ég var beðinn af vini mínum um að búa til hljóð. Hljóðið skyldi notað í stuttmynd sem hann og nokkrir aðrir voru að vinna sem heitir því skemmtilega nafni Helvíti og hljóðið skyldi koma fram sem hljóðið sem gerði greyið geðveikan, í helvíti... Vegna tæknilegra örðugleika (ég kann ekki alveg jafn vel á tölvur og ég vildi) þá þurfti ég að nota það sem ég hafði og ég verð að segja að mér finnst hljóðið nokkuð flott en ekki alveg nógu sannfærandi sem hljóðgerving geðveikinnar. Þið ykkar sem hafið áhuga á skrítnum hljóðum getið hlaðið þessu niður hér og sagt mér ykkar álit og svo skal ég segja ykkur hvernig ég bjó það til... en til að gera ykkur forvitinn þá skal ég segja ykkur að það er píanó í þessu. 

Karl Jóhann 5:21 PM

 Nú virðist athugasemdarkerfið mitt komið aftur í lag eftir nokkurra daga veikindi. Kerfið var sem betur fer fljótar að jafna sig en ég, sem hef ekki mætt í fyrirlestur síðan á fimmtudag. Kaldhæðnin er sú að ég er mjög sár yfir að hafa misst af svona miklu, mér finnst gaman í skólanum, ekki geta allir sagt það. Ég er mjög ósáttur við að vera veikur eins og ég hef fyrr minnst á, vegna þessa þá á ég til með að gera hluti sem ég ætti ekki að gera, sem verða svo til þess að hægja á bata mínum. Núna tel ég mig vera orðinn nógu góðan til að blandast samfélaginu aftur, með hjálp nokkurra hitalækkandi verkjalyfja. 

Karl Jóhann 3:10 PM

 Spurning hvort við eigum ekki að halda snöggvast upp á jólin, svona á meðan snjórinn endist.

Ég hafði mína fyrirvara á "Feminist free" hugmyndinni, taldi þetta vera einhverja lélega kímni, en eftir að hafa lesið mig til um hana verð ég því miður að segjast hlynntur henni, þó með fyrirvara. 

Karl Jóhann 12:07 PM

 Nú gæti ég ekki talist mjög stjórnmálalega sinnaður, að minnsta kosti ekki á hátt sem flestir aðrir myndu samþykkja. Ástæðan er þó ekki sú að ég hafi ekki skoðanir á hlutum heldur að ég er alltof víðsýnn til að vera pólitískur. Það eru alltaf að minnsta kosti tvær hliðar á öllum málum og oftast fleiri, ég hef þann ágæta/ömurlega eiginleika að geta (of) auðveldlega sett mig inn í þessar hliðar, þar með er ég afskaplega óákveðinn. Ef skoðaðar eru hugmyndafræði stjórnmálaflokkana þá yrði ég meðal annars talinn harður sjálfstæðismaður, róttækur anarkisti og afslappaður svisslendingur á sama tíma. Með árunum hef ég þó sankað að mér nokkrum grundvallaratriðum.
Ég er, til dæmis, með: 1) fóstureyðingum. Á endanum er þetta þitt barn. 2) samkynhneigð. Þetta er fullkomlega eðlilegt fyrir mér. 3) feminisma = jafnrétti. 4) einkavæðingu. Þjónustan sem ég fæ fyrir mína skattpeninga er bara ekki nógu góð. 5) lögleiðingu. Mest alls. 6) valfrelsi. Þetta er þitt líf, ekki skerða frelsi annara og þú mátt gera hvað sem þú vilt. Flókið? já, en varla meiri en núverandi stefna. 7) hver-maður-fyrir-sig hugmyndina. Þú uppskerð það sem þú sáir. 8) skynsemi. Ótrúlegt en satt virðast ekki allir vera fylgjandi þessu síðastnefnda.
En til þess að flækja málin er ég (í sömu röð) á móti: 1) Öllum tilvikum þar sem maður tekur annars manns líf. Og oftast líf annara dýra einnig, sérstaklega páfagauka því þeir eru sætir og geta talað. 2) ýktum hommastælum og „væli“ frá minnihlutahópum. 3) konum sem röfla um hversu slæmt þær hafi það og að karlmenn séu ömurlegir, konur sem virðast ekki geta séð heildarmyndina. Of algengur misskilningur hjá feministum virðist vera að karlmenn séu óvinurinn og best sé að hlúa að jafnrétti með því að skipta samfélaginu upp í tvo ólíka hópa, annar góður og hinn illur, og berjast svo gegn öllu sem styður ekki þeirra hlið. 4) fylgikvillum kapitalisma. Þá helst endalausum auglýsingum og of mikil áhersla á peninga í stað velferðar. 5) mæðraveldi. Hvernær verðum við nógu gömul til að ráða okkur sjálf? 6) bjánum sem þurfa að skemma allt fyrir okkur hinum. 7) sjálfselsku. Við erum öll í þessu saman! 8) ríkisstjórninni.
(Endilega spyrjið mig nánar út í þetta, en ég lofa ekki að þið komið ekki til með að sjá eftir því að hafa gert það eftir fimmtán mínútur.)
Ég er því fullur af mótsögnum, en sef þó vært flestar nætur og það án hjálp lyfja. Stjórnmál eru greinilega ekki fyrir mig því þegar ég hugsa um ástand mála, þá fæ ég ekki löngun til að breyta kerfinu, heldur fæ ég yfirgnæfandi löngun til að gefast upp á öllu þessu rugli! ...en þá er ég kannski bara fyrst og fremst anarkisti. Ég vill breytingar, en fæ minnimáttarkennd þegar ég hugsa til þess að við erum of fá og ekki nógu stolt til að breyta...allavega ekki með þessum hugsunarhætti. Erum við ekki fjöldinn?
Lestu til um anarkisma hér 

Karl Jóhann 10:10 PM

 Ég á afmæli í dag, óskið mér til hamingju! 

Karl Jóhann 12:00 PM

 Merkilegt! 

Karl Jóhann 2:52 PM

 Undarlegt nokk þá er enn og aftur kominn nóvember mánuður. Það sama virðist fylgja þessum mánuði ár eftir ár. Kuldi, kvíði yfir öllum þeim köflum sem maður á eftir að lesa, meiri kuldi og síðast en ekki síst afmæli. Þó nokkrir eiga afmæli í þessum mánuði, allt að því einn af hverjum tólf jarðarbúum jafnvel, en það afmæli sem ég hef hvað mestan áhuga á er mitt eigið. Eftir tvo daga hætti ég að segja fólki að ég sé 23 ára gamall. Ég hef alltaf haft það fyrir venju að vera ekki orðin svo og svo gamall fyrr en á afmælisdaginn minn, engin námundun hér. Núna er ég að komast á hápunkt míns unga lífs, búin að ná fullum þroska (eða allt að því... ekki mótmæla!) og get formlega farið að sjá mig sem fullorðina manneskju. Til hamingju með það Karl Jóhann! (í tilefni af því ætla ég alltaf að tala við og um sjálfan mig í 3. persónu...) í kvöld verður samkvæmi hér í foreldrahúsum og veikur ég ætla að reyna að vera eins skemmtilegur og veikum mér er mögulegt. Ég er búin að innbyrða mikið af kamillu te, sólhatti og c-vítamíni svo ég vona að ég verði tiltölulega hress í kvöld. Á morgunn er svo kaffiboð fyrir ættingja og á mánudag svo þessi stund sem ég, áhugamaður um tímatal, bíð spenntur/kvíðinn eftir, sjálft afmælið. Það verður því miður ekki tími til að njóta þess eða syrgja á mánudag því ég hef ýmislegt annað að hugsa um þá. Satt að segja er mér samt nokkuð sama svo ég veit ekki alveg hvaðan þessar hugsanir koma. Ég hef aldrei notið afmæli míns vel, allavega ekki síðan ég var barn og kökur og gjafir dugðu til að gleðja mig... sem þau gera að sjálfsögðu enn. Mótsögn? Viva la torta! 

Karl Jóhann 11:10 AM